Duizendpoten zoeken in het Voedselbos

Berkel en Rodenrijs – Bodemdiertjes zijn eng en vies. Eng of vies, een bodemdiertje is in elk geval van onschatbare waarde voor de natuur. De meikever, de kniptor, de duizendpoot en de pissebed zijn zomaar vier van de vele ondergrondse schoonmakers die de natuur laten groeien en bloeien. En de worm, niet te vergeten. Die zuigt per dag één hele meter vuile aarde naar binnen, om die hele meter als mest (gezonde aarde) ook weer uit te poepen.

Sinds hun bezoek aan het Voedselbos Schiebroekse Polder kijken de leerlingen van groep vier van IKC De Parel anders tegen bodemdiertjes aan. De educatieve lessen die zij van de medewerkers van Picnic kregen, veranderde hun beeld van de schoonmakers. Al blijven die voor sommigen van hen nog best wel eng. De duizendpoot, bijvoorbeeld. Die heeft giftige kaken; hun beet voelt als een wespensteek. En juist de duizendpoot moesten zij, samen met tal van andere bodemdiertjes, in de grond zien te vinden. De ‘bosgidsen’ met wie de scholieren van De Parel naar bodemdiertjes zochten, brandnetelzevenbladerenpannenkoeken bakten en een kunstwerk van natuurlijke materialen als schelpen en bladeren maakten, zijn medewerkers van Picnic. De achterliggende gedachte van de supermarkt op wielen om zich aan het project te verbinden is onder meer de natuur een handje te helpen en de biodiversiteit te stimuleren. De medewerkers zorgen onder meer voor de verbinding tussen de mens (jong en oud) en de natuur door middel van educatie. Daarnaast onderhouden zij maandelijks het terrein van twee hectare aan de Zwarteweg in Berkel en Rodenrijs, dat begin maart 2022 vorm kreeg door de aanplant van de eerste 1500 noten- en fruitbomen. Vier jaar later is het aantal aangeplante bomen en struiken verdubbeld. En kunnen er groepen worden ontvangen. Medewerker Jespe: “Het bos biedt inmiddels ruimte voor ontmoeting, educatie en participatie op het gebied van natuur en voedsel.” Bij het bakken van de pannenkoeken zat de meeste spanning bij de scholieren in het jeukvrij plukken van de brandnetels. Het trucje: vouw met duim en wijsvinger de top dicht zodat je de prikkende haartjes niet kunt aanraken. Overigens was niet iedereen weg van de brandnetelzevenbladerenpannenkoek, die qua smaak het dichtst bij die van de komkommer kwam. De een proefde andijvie. Juist dat vindt ze niet lekker. De ander, klasgenoot Joran, dacht daar anders over: “Als zij die pannenkoek niet lust, dan eet ik die wel op.” Dat de brandnetel meer is dan een plant met prikkende haartjes werd tijdens het bakken duidelijk. Feitelijk is de netel een raar natuurlijkverschijnsel. Ze neemt veel stikstof op maar is ze gelijktijdig ook weer supergezond. Kortom, net als eerder met de bodemdiertjes werden de leerlingen opnieuw wijzer, wat aanhaakte bij de wereldoriëntatiemethode waar hun IKC meewerkt. Docent Ingeborg: “Op school werken we met het thema Planten groeien en bloeien. Daar past een bezoek als dit aan het Voedselbos natuurlijk heel goed bij.”