Dorpsvernieuwing in Berkel en Rodenrijs

Berkel en Rodenrijs - Maagdelijke nieuwbouw krijgt altijd veel aandacht, maar vervangende en vernieuwende nieuwbouw is ook interessant.

Een voorbeeld daarvan is de Julianastraat in Berkel en Rodenrijs. Woningcorporatie 3BWonen heeft daar de verouderde huizen gesloopt en er nieuwbouw voor teruggeplaatst. Aan de ene kant van de straat appartementen en aan de andere kant eengezinswoningen. Het is deze zaterdagmiddag erg rustig in de straat. We bellen aan op een adres waar een ‘Geslaagd-vlag’ een teken van leven en wonen is. De geboren en getogen Berkelse Karin Hartman doet de voordeur open en is wel bereid om even een praatje te maken over de ‘dorpsvernieuwing’ in haar straat.

Als een van de weinigen is ze teruggekeerd na een tussenstap in de Oerlofsstraat in Bergschenhoek waar ze woonde met haar twee kinderen, Senna van vijftien en Jay van twaalf, in afwachting van haar nieuwe woning in de Julianastraat. Ze is blij dat ze weer terug is in Berkel, want met Bergschenhoek heeft ze niet zo veel. Maar of ze echt iets heeft met de nieuwe Julianastraat moet ook nog blijken. “Er zijn bijna allemaal nieuwe mensen gekomen. De oudere mensen die hier vroeger woonden, zijn naar een appartement of naar een woonzorgcentrum gegaan. Daar zijn heel veel mensen vanuit de stad, vooral Rotterdam, voor in de plaats gekomen. Die mensen hebben vaak toch een wat andere mentaliteit. Dus het is afwachten hoe de nieuwe straat wordt.” Karin is heel blij dat haar directe buren vanuit de oude Julianastraat weer naast haar wonen. Dat zijn Mario en Raquel Seymonson met hun twee dochters, Estrella van twaalf en Sarella van drie.

Als Karin echt niet in haar eentje op de foto wil, maar eventueel wel met de buren, bellen we bij de buren aan. Mario doet open en vertelt dat hij en zijn gezinsleden blij zijn met de nieuwe woning. “Er moet nog wel een en ander gebeuren, zoals de aanleg en inrichting van de tuin, maar het is een leuk en prettig huis. We wonen nu twaalf jaar in Lansingerland. Voor die tijd woonden we drie hoog achter in Capelle. Dit is, zeker ook voor de kinderen, natuurlijk veel prettiger. En we hebben een heel gezellige buurvrouw”, voegt Mario er lachend aan toe. De ‘wederzijdse wens’ om weer naast elkaar te kunnen wonen, werd ingewilligd en ook de wens van Mario en Raquel om in een hoekhuis te kunnen wonen. Ze zijn net als Karin ook blij met de plek aan het eind van de straat, waar ze nog een behoorlijk vrij uitzicht hebben. Ze kijken niet zoals de mensen verderop tegen het nieuwe appartementengebouw aan.

Hoe de sfeer en het leven in de nieuwe Julianastraat zich gaan ontwikkelen is voor Mario ook nog een open vraag zonder duidelijk antwoord. Zijn instelling is dat je er zelf wat van moet willen maken. “Het is zoals met veel dingen in het leven: als je er een feestje van wilt maken, moet je zelf de slingers ophangen. Dus dat gaan we doen!”