Rob de Hair

Sinds 2014 woont Rob de Hair met partner Mascha en hun samengestelde gezin aan het Veluwemeerplantsoen in de nieuwbouw van Berkel en Rodenrijs. Als mensen vragen waar hij van oorsprong vandaan komt, dan zegt hij meestal: ‘Uit de buurt van Eindhoven.’

Daarmee omzeilt Rob dat hij uit Helmond afkomstig is. “Mart Smeets heeft het ooit de stad genoemd met het grootste aantal trainingspakken en dan niet omdat Helmond zo sportief”, aldus de goedlachse Berkelaar met een knipoog. Rob is hoe dan ook zelf afkomstig uit een heel normaal gezin. De man die geboren is op 12 april 1969 en binnenkort dus 54 jaar hoopt te worden, heeft nog een iets jongere zus die nu vijftig is. Zijn vader was automonteur en is op z’n 82ste nog steeds heel actief met het dirigeren van koren. Dat doet hij met dezelfde ambitie en precisie als waarmee Rob de Lansingerland Run ieder jaar organiseert.

Van zijn beide ouders heeft hij de sportiviteit overgenomen. Zijn vader schaatste en zijn moeder volleybalde en tenniste. Zelf heeft Rob van alles gedaan op sportgebied: wielrennen, hardlopen, voetbal op het veld en in de zaal, honkbal, tennis, tafeltennis en zelfs biljarten wat een echte Brabantse sport is. Daar was hij druk mee in zijn jongere jaren.

Behalve als actief sporter was hij door de jaren heen ook heel druk met het organiseren van allerlei evenementen, vooral wielerkoersen. Uit Helmond is hij al vertrokken om bedrijfseconomie te gaan studeren aan de HEAO in Rotterdam. Vervolgens heeft hij bij Philips gewerkt als controller en later ook als intercedent bij Randstad. Daar ontdekte hij dat commercieel werk heel leuk is.

Sport zit echter in zijn bloed en toen hij manager van het Nederlands Dames Handbal Team (de Meiden met een Missie) kon worden, twijfelde hij niet. Dat hij ooit controller was verbaast hem zelf, want hij is van nature veel meer iemand om zelf dingen op poten te zetten en daarbij de grenzen van de mogelijkheden op te zoeken dan dat hij controleert of een ander het goed bedacht en uitgevoerd heeft.
De vijftig jaar voorbij doet Rob de Hair het mooiste werk dat hij maar zou kunnen bedenken: het organiseren van evenementen, met name op sportgebied. Door het succes van de Lansingerland Run, die hij vanwege de weegschaal bedacht, is hij gaan werken met en later ook bij het bureau ‘Epic in the running’ dat sinds vorig jaar de Lansingerland Run helpt organiseren. Met Rob nog steeds in the lead.

Want met trots en vreugde mag hij toch wel zeggen dat hij niet alleen aan de wieg heeft gestaan van de Lansingerland Run maar dat hij het evenement samen met anderen tot grote hoogten heeft opgestuwd. Op 16 februari van dit jaar was de vierde editie met niet minder dan 3.060 deelnemers.

En daar gaat het wat Rob betreft niet bij blijven. De Lansingerland Run heeft de potentie om uit te groeien tot een nationaal atletiekevenement.
De Lansingerland Run is de ideale mix van verschillende factoren vindt Rob: het perfecte moment in het jaar, twee maanden voor de Rotterdam Marathon, om een dertig kilometer loop te houden, het perfecte parcours door en rondom De Groenzoom, het potentieel aan deelnemers en ook de potentie qua sponsoring. Daar is natuurlijk ook de medewerking van andere partijen nodig, zoals alle topvrijwilligers, veelal uit Berkel, en de gemeente Lansingerland.

Eerst maar eens de vraag hoe het is ontstaan, het idee van een Lansingerland Run?
Na het vieren van Kerstmis 2016 ging ik op de weegschaal staan en toen schrok ik. Het ding wees 99,5 kilo aan en ik dacht meteen: als-ie liegt dan kan het ook zomaar zijn dat ik de honderd kilo al voorbij ben. Daar gaan we wat aan doen, aldus het plan. Ik ben gaan lopen en ontdekte een paar honderd meter bij ons huis vandaan De Groenzoom. De eerste keer kon ik nog niet eens vijf kilometer achter elkaar blijven lopen, maar gaandeweg werd de conditie beter en ontdekte ik nog meer prachtige gebieden hier in de omgeving, zoals De Bergboezem en het gebied nabij Molen De Valk achter Oude Leede. Dat is zo’n schitterend gebied. In de zomer ligt de vaart bij de Brug Berkelse Zweth helemaal vol met lelies. Prachtig! Maar ook het Balijbos en het Bergsche Bos zijn ontzettend mooi. We wonen hier echt in een prachtig stuk van Nederland. Al lopend door die gebieden kwam ik op het idee om een hardloopevenement te gaan organiseren. Dus zo is de Lansingerland Run er gekomen. Het was meteen een succes en het groeit nog steeds: in 2019 hadden we meteen al 1.250 deelnemers, in 2020 zelfs 2.450 en dat was toen echt het maximum en dit jaar zaten we dus op ruim 3.000. De groei noopt ons om na te denken over een ruimere startplek, dus daar gaan we nu mee aan de slag.

Wat is vooral de sleutel tot het succes en de groei?
De ligging van Lansingerland tussen de steden is perfect, het parcours is prachtig, de organisatie loopt geolied en er zijn heel veel keuzemogelijkheden, inclusief dus de dertig kilometer waar we dit jaar 650 deelnemers hadden en verder ruim 600 voor de halve marathon en nog eens 650 bij de tien kilometer en dan nog een aantal bij de vijf kilometer. En niet te vergeten 450 kinderen bij de Kidsrun die we nog verder willen gaan uitbouwen volgend jaar. De dertig kilometer spreekt heel erg aan. Buiten de Lansingerland Run heb je alleen in Schoorl een dertig kilometer in de aanloop naar de Rotterdam Marathon. En wat verder de Lansingerland Run heel bijzonder maakt dat is de Walk. Dat is een wandeling van elf kilometer over een prachtig parcours, waarbij een deel er voor kiest om er een Powerwalk van te maken met een tempo van rond de acht kilometer per uur, wandelend dus. Ook bij de Walk hadden we bijna 450 deelnemers.

Zo te zien geniet je er enorm van?
Ik ben enorm blij en trots. Het zit ook in mijn karakter om ambitie te hebben en te kijken hoe veel potentie er in iets zit. En wat ik al zei: volgens mij zit er nog veel meer in en kan de Lansingerland Run uitgroeien tot een evenement met uitstraling tot heel ver buiten deze regio, zelfs landelijk. Ik vind het ook leuk om dingen te doen waarmee je je onderscheidt: zo waren wij in Lansingerland in de nazomer van 2020 de eerste hardlooporganisatie in het land met een evenement na de eerste coronasluiting. Twee keer een Summer Run, uiteraard wel met inachtneming van alle coronaregels.

Heb je nog tijd voor andere dingen?
Natuurlijk wel. Mijn partner Mascha en ik hebben vanaf 2014 een samengesteld gezin en de kinderen zijn het belangrijkst. We hebben een Fleur van 25, een Gijs van 21 en een Gijs van 18, een Freija van 22 en een Lieke van 20. Ze wonen niet allemaal meer thuis, maar een deel nog wel. Nu de kinderen wat zelfstandiger zijn, hebben Mascha en ik meer gelegenheid om op reis te gaan. Vroeger zei ik ‘leg mij maar op een strand neer’, maar tegenwoordig zijn we actiever en ondernemen we onder andere stedentripjes door Europa heen.

En wat is hier in de buurt je favoriete rondje?
Dat noem ik het Rondje Berkel. Via De Groenzoom de Klapwijkseweg oversteken en dan via het Boezempad langs Molen De Valk, de brug, langs De Melkschuur en dan via het Annie M.G. Schmidtpark – dat is ook prachtig – weer terug naar huis. Al met al een afstandje van ruim twaalf kilometer, dat ik in elk geval altijd loop op 31 december als afsluiting van het jaar. Je komt onderweg ook langs uitkijktoren De Tureluur met prachtig zicht op de natuur en de polder, met in de verte de skyline van Rotterdam. Super mooi!