Blik op Dorpsgenoten

O jee, de eerste zieke leerkracht van het nieuwe schooljaar. Dat dacht de in Bergschenhoek wonende Rob Wilschut, de directeur van basisschool Triangel in Delfgauw, toen vrijdagmorgen 31 augustus om half zeven ‘s morgens de telefoon ging. Het was geen zieke maar de kerngezonde Marije den Daas, de rechterhand van de schooldirecteur.

Door Sjaak Oudshoorn

Of hij zich maar wilde prepareren voor een feestje vanwege zijn veertigjarige verbintenis met het onderwijs. Met een cabrio werden Rob en zijn vrouw Hélène thuis in Bergschenhoek opgehaald. De school had een mooie party georganiseerd tot grote verrassing van Rob zelf die dacht dat het ‘ergens in de eerste week van september ging gebeuren’.

Op de maandag na de feestdag van vrijdag kijkt de zestigjarige geboren en getogen Rotterdammer – je hoort het bijna niet! - met veel plezier terug op het feestje. “De leerlingen hebben in het kader van Triangel Got Talent allerlei mooie dingen laten zien en horen. En tussendoor hebben mijn vrouw en ik nog een mooie stadswandeling gemaakt door Delft. En toen we daarvan terug kwamen, was er nog een feestelijke receptie met heel veel vrienden en bekenden. Het was een geweldige dag. Ontzettend leuk georganiseerd.”

De op 22 januari van dit jaar zestig geworden onderwijsman glundert van oor tot oor als hij over het feestje vertelt. Eigenlijk glundert hij bij alles wat hij vertelt over zijn leven en zijn loopbaan. Over zijn drie kinderen en de kleinkinderen die zich intussen hebben gemeld. Maar ook over de zeven jaar die hij nog te gaan heeft, voordat hij op zijn 67ste zijn arbeidzame leven kan afsluiten. Zelfs als de achtergebleven salarissen van de schoolleiders ter sprake komen – de leerkrachten hebben er acht procent bij maar de rest zijn ze even vergeten – blijft Rob in een prima mood.

Volgens mij ben je van nature een positief persoon?
Dat klopt. Ik geniet na bijna veertig jaar nog iedere dag van het werk in het onderwijs. Met volle energie ga ik er van maandag tot en met vrijdag tegenaan om het voor de kinderen, de ouders, de docenten alle andere betrokkenen allemaal zo goed mogelijk te regelen en te organiseren.

Dus je zit al veertig jaar in dit vak?
In werkelijkheid is het bijna 39 jaar. Ze tellen mijn militaire dienstplichtperiode mee. Ik had mijn diploma op de Kweekschool met den Bijbel in Rotterdam al op zak, toen ik nog onder de wapenen moest. Ook op die periode kijk ik met veel plezier terug.

Wanneer wist je dat je in het onderwijs wilde gaan werken?
Op mijn eigen lagere school was het al genieten geblazen. School vond ik heerlijk. Ik zat op de Beatrixschool in Rotterdam. Ook op het voortgezet onderwijs had ik het goed naar mijn zin. Er waren altijd wel voorbeelddocenten, mannen en vrouwen die inspirerend waren en van de lessen een feestje maakten. Het leek me mooi om ook die rol te spelen. Het onderwijs zat bij ons ook wel een beetje in de familie. Een broer van mijn vader – oom Rob naar wie ik vernoemd ben - was conrector op een school. Hij was misschien wel een beetje mijn voorbeeld.

Heb je op veel verschillende scholen gewerkt?
Ik heb altijd op christelijke scholen gewerkt. Eerst op drie scholen in Alphen a/d Rijn en daarna op twee scholen in Bergschenhoek. Bij De Regenboog en bij De Acker. In Bergschenhoek ben ik voor het eerst als schooldirecteur aan de slag gegaan en daar wonen we nog steeds heel plezierig. De afstand naar Delfgauw is goed te doen. Triangel, waar ik nu alweer een paar jaar werk, is een open christelijke school waar iedereen welkom is. Het is een heel prettige school waar ik de resterende jaren van mijn carrière hoop te kunnen werken.

Wat kun je over je herkomst vertellen?
Mijn vader Maarten was een echte Rotterdammer. Hij was als jongeman van rond de twintig al in actie tegen de Duitsers. Hij is in 1944 opgepakt en naar Gelsenkirchen vervoerd om daar in een fabriek te werken. Na een tijdje is hij gevlucht en terug gegaan naar Nederland op zoek naar mijn latere moeder met wie hij eerder al contact had gehad. Mijn moeder was boerendochter en woonde in het Drentse plaatsje Erm. Die contacten liepen via de kerk. Mijn vader kwam in de Achterhoek terecht en via via kregen ze bij mijn moeder thuis de opdracht om op een fiets met houten banden spullen naar zijn onderduikadres te brengen. Achteraf liepen ze elkaar nog mis ook omdat mijn vader maar alvast vanuit de Achterhoek naar Erm gegaan was. Het werd toch ‘raak’ tussen mijn ouders die trouwden en vijf kinderen kregen. Ik heb drie boers en een zus en ik ben de vierde thuis.

Je vader zat niet in het onderwijs dus?
Mijn vader was procuratiehouder bij een bank en is maar 61 jaar geworden. Ik was pas 26 toen mijn vader overleed. Het was voor mij een ey-opener. Mijn vader had nog naar de bergen gewild en willen vliegen maar stelde dat uit tot de tijd dat hij niet meer zou werken. Die tijd is nooit gekomen. Voor mij was het een signaal: leef bewust en stel dingen die je heel graag wilt doen niet te lang uit.

Dus je hebt alles al gedaan wat je nog wilde doen?
Niet alles. Ik wil nog eens een motorfietsje kopen van rond de 500 cc. Met een camper door Europa reizen lijkt me ook heel gaaf en ook op andere plekken in de wereld rondkijken. Maar intussen hebben we toch al veel gedaan: vakanties overal en nergens, een leuke korfballoopbaan, wielrennen cq hard fietsen, tennissen. En niet te vergeten: met vrouw, drie kinderen en twee kleinkinderen een leuk familieleven beleven.

En je bent nog op volle kracht schooldirecteur!
Zeker. Ik heb het heel goed naar mijn zin bij Triangel. Het is een school met ruim 300 leerlingen. Dat zijn er veel meer geweest maar de basisschoolpopulatie in Delfgauw is flink gedaald. Dat heb je met een nieuwbouwwijk: eerst is er een geboortenpiek en die vlakt daarna flink af. Triangel heeft nog steeds 37 procent marktaandeel en doet het als school heel goed. We onderscheiden ons met meerdere dingen: vijf doorlopende schooldagen tussen half negen en twee uur, heel veel kennis en specialismen binnen de school om leerlingen met specifieke leer- en gedragselementen zo goed mogelijk op maat bij te staan, goede leerresultaten, Engels in alle groepen, gerichte aandacht voor wetenschap en technologie. Verder is Triangel een brede school die op de wijk gericht is. De school bevat een dependance van Bibliotheek Oostland en heeft binnen de poorten een fysiotherapiepraktijk voor kinderen van nul tot achttien jaar.

Is het onderwijs in veertig jaar tijd erg veranderd?
Enorm, maar eigenlijk is het alleen maar boeiender geworden. Het is geen kwestie meer van: één les en één aanpak voor alle leerlingen in je klas. Nee, steeds meer leerlingen hebben eigenschappen of belemmeringen waar je specifiek mee aan de slag moet gaan als school. Het is ongelooflijk hoe veel kennis en vaardigheden we in huis hebben of in huis kunnen halen om afwijkende leer- en gedragszaken zo efficiënt en vakkundig mogelijk aan te pakken. We hebben in veel klassen leerkrachtenondersteuners. Mensen die de leerkracht met van alles ondersteunen en voldoende toegerust zijn om de leerkracht tijdelijk te vervangen als dat nodig is. Zelf heb ik sinds vorig jaar geen adjunct om daarmee nog meer capaciteit vrij te maken voor specifieke kennis en kunde in de school.

Je stond graag voor de klas maar je werk toch schoolleider?
Ja de laatste twintig jaar ben ik actief als schoolleider. Ik vond het altijd heerlijk om voor de klas te staan en het directe contact met kinderen vind ik nog steeds het mooiste van het onderwijs. Toch wist ik al vrij snel dat ik ook graag schoolleider wilde zijn. Dat is gewoon een schitterend veelzijdig vak waar zo veel in zit. Ik vind het ook leuk om buiten de school met de ontwikkeling van het onderwijs bezig te zijn. Steeds weer ben je bezig om alle kinderen zo goed mogelijk te helpen en te begeleiden bij hun ontwikkeling. Zo veel mogelijk binnen de school maar als het echt niet kan dan door ze bijtijds te verwijzen naar het speciaal onderwijs. Soms is dat echt beter. Het is al zo dat een relatief klein percentage van de kinderen een groot deel van de aandacht vraagt en daar zijn grenzen aan. Los daarvan moet altijd het belang van het kind leidend zijn. Het is daarbij heel goed dat ouders heel erg betrokken zijn bij het onderwijs en de school. Ik ben nog lang niet uitgeblust en ga gewoon lekker door met het werk zo lang ik er lol in heb.