Discussie over huisvesting statushouders laait opnieuw op

Lansingerland – De discussie over de huisvesting van statushouders in Lansingerland is opnieuw opgelaaid. Aanleiding is het besluit van de provincie Zuid-Holland om de druk op de gemeente verder op te voeren.

Lansingerland heeft een achterstand van 126 te huisvesten statushouders en krijgt tot 1 juli 2027 de tijd om die achterstand weg te werken. Gebeurt dat niet, dan kan de provincie zelf maatregelen nemen om de huisvesting te regelen. De kosten daarvan komen voor rekening van de gemeente. Het besluit maakt ook onder inwoners de tongen los. Op verschillende sociale mediakanalen wordt stevig gediscussieerd. „Lansingerland vangt al genoeg vluchtelingen op”, schrijft een inwoner. Een ander hoopt dat de gemeente geen gehoor geeft aan de provincie en wijst daarbij op de schaarste aan woningen. Weer een ander verwacht dat de gemeente uiteindelijk weinig keuze heeft: „Ze worden straks gedwongen door de provincie.” De reacties zijn afkomstig uit openbare discussies op sociale media en door De Heraut geanonimiseerd. De ruimte om de opdracht naast zich neer te leggen is echter beperkt. Gemeenten zijn wettelijk verplicht om ieder halfjaar een door het Rijk vastgesteld aantal statushouders te huisvesten. Het gaat om vluchtelingen die een verblijfsvergunning hebben gekregen en vanuit een asielzoekerscentrum kunnen doorstromen naar reguliere huisvesting. Lansingerland loopt sinds juli 2023 achter op deze taakstelling. Op 1 juli 2025 bedroeg de achterstand 146 personen. Daarna werd een deel ingelopen en stond de teller begin dit jaar op 102. Voor de eerste helft van 2026 kreeg Lansingerland een nieuwe taakstelling van 55 personen. In die periode werden 31 statushouders gehuisvest. Daarmee kwam de achterstand op 1 juli uit op 126 personen. De provincie erkent dat Lansingerland extra inspanningen heeft geleverd en dat hierdoor meer mensen zijn gehuisvest. Toch vindt Zuid-Holland dat het door de gemeente opgestelde huisvestingsplan onvoldoende concreet en tijdgebonden is om aannemelijk te maken dat de achterstand structureel wordt weggewerkt. Daarom staat Lansingerland inmiddels op trede 5 van de bestuurlijke interventieladder. Juridisch gaat het daarmee om meer dan alleen een laatste waarschuwing: Gedeputeerde Staten hebben formeel besloten tot indeplaatsstelling. De gemeente krijgt wel tot 1 juli 2027 de gelegenheid om de opgave alsnog zelf uit te voeren. De problemen spelen al langer. Vorig jaar werd Lansingerland op trede 4 geplaatst en kondigde de provincie een mogelijke juridische indeplaatsstelling aan. De gemeente had toen onder meer plannen voor woningdelen, hospitaverhuur en de inzet van flexwoningen. Die maatregelen hebben volgens de provincie tot dusver niet voldoende resultaat opgeleverd om de achterstand weg te werken. De opgave stopt bovendien niet bij de huidige 126 personen. Lansingerland moet ook voldoen aan de reguliere taakstelling voor de tweede helft van 2026 en die voor de eerste helft van 2027. Een eventuele verdere achterstand in die periode wordt eveneens meegenomen. Dit in combinatie met de krappe woningmarkt zorgt voor discussie. Op sociale media klinkt onder meer de zorg dat woningzoekenden hierdoor moeilijker aan een woning zouden komen. Tegelijkertijd gaat het bij het huisvesten van statushouders niet om een vrijwillige keuze van de gemeente, maar om een wettelijke verplichting. Als Lansingerland de opgave niet voor 1 juli 2027 realiseert, kan trede 6 volgen. De provincie kan dan daadwerkelijk zelf maatregelen nemen om de huisvesting te realiseren. Kosten die daarbij worden gemaakt voor bijvoorbeeld personeel, externe inhuur, juridische ondersteuning en uitvoering kunnen volledig bij Lansingerland in rekening worden gebracht. In januari staat opnieuw bestuurlijk overleg tussen gemeente en provincie gepland. Zuid-Holland benadrukt dat het daadwerkelijke ingrijpen het liefst wordt voorkomen. Daarvoor moet Lansingerland de komende maanden wel met aantoonbare resultaten komen.