Met een boot 3721 kilometer door Europa

Bergschenhoek – Toen Max ter Haar aan de Middellandse Zee bij de negen sluizen van Fonseranes stond, wist hij het: ik wil ooit vanuit Nederland naar het zuiden van Frankrijk varen. Nu hij gepensioneerd is, heeft hij zijn plan kunnen uitvoeren, samen met zijn vrouw Renate en zijn broer Jack.

“Wij varen alle drie van jongs af aan,” vertelt Max. “Jack en ik gingen ook regelmatig een week zeezeilen. Mijn vrouw en ik hebben nu een motorkruiser uit 1974, de Alinios. Hiermee zijn we 1 mei vertrokken en, 3721 kilometer en 689 sluizen verder, eind augustus weer thuisgekomen. Het was onze eerste reis met de Alinios buiten Nederland en een geweldig avontuur.” Renate: “Toen Max de reis aan het voorbereiden was, en bleek dat we 4 maanden van huis zouden zijn, was het even schrikken. Maar, ondanks de vraagtekens van de kinderen en kleinkinderen, besloot ik toch mee te gaan. Het was een prachtige reis met voor mij als mooiste herinnering dat we in onze eigen boot door Parijs voeren met ook nog familieleden aan boord.” 

Jack, pas gepensioneerd, besloot ook mee te gaan. “We kennen elkaar al langer,” zegt hij lachend, dus dat zou moeten lukken. Mijn vrouw Margot, zus van Renate, besloot thuis te blijven. Er was pas een kleinkind geboren en zij wilde niet zo lang weg. Ik ben daarom tussendoor ook nog een keer naar huis gegaan.” 

Max: “Wij hadden een mooi reisschema opgesteld, maar hadden al snel in de gaten dat varen volgens een planning niet praktisch is. We besloten om maar gewoon te kijken hoe ver we op een dag kwamen, dat vaart veel relaxter. Trouwens door de lage waterstanden was het niet meer zo vanzelfsprekend dat je overal kon komen. Gelukkig is de diepgang van onze boot maar 80 centimeter. Dat hielp niet toen de autoriteiten besloten om een aantal voor ons belangrijke kanalen richting Lyon af te sluiten. Met drie weken vertraging en omvaren maakten we gebruik van de laatste mogelijkheid om naar het zuiden te varen. Ik ben blij dat we toen doorgezet hebben en ons doel Lyon hebben bereikt. De terugweg via de Rijn was minder relaxed. Er was maar een smalle vaargeul beschikbaar waar wij, samen met alle andere vrachtschepen, doorheen moesten. Dan is een boot van tien meter plotseling heel klein. Ook waren alle havens gesloten vanwege de lage waterstand. We hebben toen twee spannende dagen met tien vaaruren per dag gedraaid alvorens we weer in een haven konden aanleggen.” Een volgende reis is nog niet gepland. “Eerst maar even bijkomen van dit avontuur, maar wij hadden deze ervaring voor geen goud willen missen “, besluit Renate.