Mevrouw van der Meer-Hulsman honderd jaar oud

Berkel en Rodenrijs - Het is feest in de Oudelandse Hof. Een van de bewoners, Cornelia Aaltje van der Meer, roepnaam Cock, viert met de hele familie haar eeuwfeest. Kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen komen haar feliciteren en toezingen. Burgemeester Rik van der Linden is er namens de gemeente met bloemen en een cadeau.

Ze is duidelijk heel erg onder de indruk van alle belangstelling voor haar persoontje. “Ik ben maar een heel gewoon mens”, zegt ze. “Maar het lijkt nu wel of ik de koningin ben.” Cock komt oorspronkelijk uit Rotterdam uit een gezin met vier dochters. Vader was stukadoor en moeder was huisvrouw. Ze stond al jong op eigen benen. Op haar zestiende ging ze op kamers wonen, rondde de industrieschool af en een opleiding tot coupeuse. Bij een kleermakersatelier in Rotterdam vond ze een baan. Haar oudste zoon Hans vertelt: “Op dansles leerde ze Jan van der Meer kennen. Hij was daar stiekem heengegaan, want het mocht eigenlijk niet van zijn vier strenge zussen. Ze werden verliefd en trouwden op 30 oktober 1946. In die tijd was er woningnood, dus gingen ze eerst inwonen bij de ouders van Jan. Daar zijn mijn broer en ik geboren. Later kregen ze een nieuwbouwwoning in Overschie en kregen ze nog een zoon. Toen ik negen maanden oud was, kreeg mijn moeder TBC en moest ze naar een sanatorium. Ze hield uiteindelijk maar één long over. Vanwege de beperkte longcapaciteit kreeg ze een Solex, waar ze mee door Overschie tufte om de boodschappen te doen.” Vader Jan was magazijnchef bij Scania Vabis, en moeder Cock was huisvrouw en maakte kleding voor het gezin en soms in opdracht van klanten. In 1996 overleed haar man. Daarna woonde ze alleen met een poes als gezelschap. Sinds enkele jaren woont ze met plezier in de Oudelandse Hof.
De familie is inmiddels uitgebreid met vier kleinzoons en zeven achterkleinkinderen. Het is duidelijk dat ze dol is op de kleintjes, die voortdurend om haar heen zijn; ze geniet ervan met volle teugen. Ze noemen haar Oma Poes, ondanks het feit dat ze nu geen poes meer heeft. Na het fotomoment met de hele familie is het tijd voor koffie met een taartje. Burgemeester van der Linden zit bij Cock aan tafel en praat gezellig met haar en met de achterkleinkinderen, die allemaal vrij van school hadden gekregen om deze bijzondere dag mee te maken. Cock is nog steeds onder de indruk van alle aandacht en vraagt aan de burgemeester: “Dit is toch geen sprookje?” Iedereen lacht om deze ontwapenende vraag. Typerend voor deze lieve en bijzondere honderdjarige Oma Poes.