Ineke den Heijer vertrekt na twaalf jaar uit de raad

Lansingerland – Na twaalf jaar in de gemeenteraad, waarvan een groot deel als fractievoorzitter voor D66, neemt Ineke den Heijer afscheid. Wat begon met inhoudelijke interesse, groeide uit tot een periode waarin duurzaamheid en samenwerking centraal stonden.

Wie met Den Heijer spreekt, hoort een politica die vooral gericht is op inhoud en efficiëntie. Ze stond bekend om haar nuchtere stijl in de raad. “Als ik niks te zeggen heb, dan ga ik ook niet alsnog iets zeggen als het geen toegevoegde waarde heeft.” Tegelijk relativeert ze het politieke werk. “Ik neem mezelf niet te serieus en de raad ook niet.” Humor speelt daarbij een belangrijke rol: “Het moet ook wel een beetje leuk blijven.” Haar weg naar de politiek begon met interesse voor de leefomgeving. “Ik had gewoon ideeën en daarom ben ik ook de politiek in gegaan, om daar meer handen en voeten aan te geven.” 

In haar jaren als raadslid zette Den Heijer zich in voor duurzaamheid. Zo noemt ze de groene schoolpleinen als een concreet voorbeeld waar ze met trots op terugkijkt. “Dat was gewoon een schot in de roos, waarin iedereen dacht: oh ja, dat willen we.” Tegelijk benadrukt ze dat politiek nooit iets is wat je alleen doet. “In je eentje kan je het niet, want je moet altijd een meerderheid vinden.” Voor Den Heijer veranderde haar kijk op politiek door de jaren heen. Waar ze in het begin vooral zocht naar snelheid en efficiëntie, leerde ze gaandeweg het belang van het proces waarderen. “Iedereen heeft zijn eigen inbreng en dat maakt het ook weer mooi.” Voor de toekomst van Lansingerland ziet ze duidelijke opgaven. “We moeten nog heel veel woningen bouwen”, zegt ze. Ook veiligheid, leefbaarheid en de opvang van vluchtelingen blijven belangrijke thema’s. Wat ze het meest gaat missen, is de dynamiek en het gevoel dat je echt verschil kunt maken. “Dat je niet meer de eerste bent die alles hoort, dat vind ik wel lastig.” Juist het nemen van besluiten gaf haar energie. “Uiteindelijk moet je altijd ja of nee zeggen. Dat maakt het soms moeilijk, maar ook heel bijzonder.”

Plaatsmaken

Na twaalf jaar is het voor haar tijd om plaats te maken voor anderen. “De raad heeft echt gemotiveerde mensen nodig. Het raadswerk mag geen moetje worden.” Haar wens voor hoe ze herinnerd wil worden is bescheiden: “Ik vond het altijd belangrijk dat we als raad één team waren en dat ik goed kon samenwerken. Als iemand mij herinnert als iemand die het beste eruit probeerde te halen, met goede ideeën kwam en goed kon samenwerken, dan vind ik dat wel een mooi compliment.”