Yvet van der Tuin

Yvet van der Tuin woont na een verhuizing vanuit Rotterdam nu een jaar of tien in Lansingerland. Om precies te zijn: aan de Rosemondsingel in Rodenrijs. Ze kijkt uit over een groene vlakte met in de verte ‘de bergen’ van de nieuwe rijkswegverbinding tussen de A13 en de A16 die wordt aangelegd. Ze koestert haar kleinschalige gezellige woonomgeving met een ‘eigen weiland’ voor de deur, waar dan soms ook nog koeien of schapen lopen. Dat er dan regelmatig een vliegtuig overkomt, vindt ze wel wat hebben.

De ‘Rodenrijse’ woont er samen met partner Michiel Burgerhout. Michiel komt van origine uit Ridderkerk en zij zelf uit Voorschoten. Ze hebben elkaar in juli 1998 ontmoet tijdens een vakantie in Frankrijk, toen nog ieder voor zich met het gezin. In het geval van Yvet waren dat: vader John van der Tuin en moeder Thérèse Noordermeer. Haar drie jaar oudere broer Hugo was er niet bij.
Ze houden 14 juli 1998 aan als de dag dat ze elkaar voor het eerst zagen en voorzichtig leerden kennen. Een kleine rekensom leert dat het op 14 juli van dit jaar 25 jaar geleden is. Dus er is iets te vieren en Yvet is zeker van plan deze datum niet onopgemerkt voorbij te laten gaan.
Het is voorlopig nog geen 14 juli. En bovendien heeft ze eerst andere druktes en ‘besognes’. Yvet is op de dag van onze ontmoeting – dinsdag 24 januari - druk bezig met de voorbereidingen van een muziekmiddag in ’t Koetshuys aan de Noordeindseweg in Berkel.
Op 29 januari presenteert/presenteerde ze daar haar CD ‘Another World’ met twaalf ‘zelfgemaakte’ liedjes die ze allemaal speelde en zong. Daarna was er de mogelijkheid om de CD voor vijf euro aan te schaffen. Een eenmalige actie. De CD is nu voor tien euro te koop.
Another World gaat over een fantasierijke, sprookjesachtige wereld. Tegelijk komen ook de filosofische, dromerige, verwarde en kwetsbare kanten van het leven naar voren. Yvet houdt van heel veel verschillende muziekstijlen: pop, folk, jazz, klassiek en ook kleinkunst.
Ze heeft de muziek van pa en ma met meerdere paplepels tegelijk mee gekregen. Pa John was van beroep jurist en bespeelde in zijn vrije tijd allerlei instrumenten en doet dat nog. Daarbij speelde hij in verschillende bandjes. Ook moeder Thérèse was en is altijd met muziek bezig. Haar beroep was bibliothecaresse. Ook zij speelde in bandjes.
Niet verwonderlijk dus dat Yvet – die op 28 februari 42 wordt – vanaf haar jongste jeugd met muziek bezig was. Ze leerde al heel jong blokfluit spelen en ontdekte daarna de piano. Toen ze net kon schrijven, was ze al bezig om zelf liedjes te schrijven en dat doet ze nog steeds. In het Nederlands, in het Engels en ook zonder woorden. Als van huis uit gevoelig meisje, kon ze in de teksten goed haar verhaal kwijt. En dat is nog steeds zo.

Beroep
Yvet was altijd met muziek bezig en ze heeft er vervolgens haar beroep van gemaakt vanuit haar eigen muziekschool en lespraktijk. De deurbel begint al muziek te maken als je er op drukt. Eerst was het een hele tijd de Turkse Mars van Mozart en nu is het Für Elise van Beethoven.
Thuis in het hoekhuis – aan de kant van de vrije muur – heeft ze boven een eigen studio waar ze haar leerlingen ontvangt voor pianoles of zangles of een combinatie van die twee. Leerlingen vanaf zes jaar tot en met mensen die al ‘op leeftijd zijn’, zoals de 71-jarige Hennie Oostra die sinds een jaar of zes pianoles heeft bij Yvet.
Als het gesprek met Yvet wat uitloopt, kunnen we meteen even kennismaken met Hennie die is gaan leren pianospelen toen haar kleindochters – nu twaalf en veertien jaar – daarmee begonnen. Hennie, die zelf in het verleden docente biologie was, vindt dat Yvet op een heel prettige en rustige manier lesgeeft. Zelf zegt Yvet dat ze best wel streng kan zijn.
“Toen ik zelf als jong meisje zangles en pianoles had, vond ik de docenten vaak te streng. Ik besloot dat ik vooral de kinderen later meer vrijheid zou geven. Ik probeer de lessen luchtig en met humor te laten verlopen.”
Hoe de aanpak van Yvet precies is, hangt dus zeker ook af van welke leerling ze voor zich heeft en wat die leerling zich ten doel stelt. Hennie hoeft geen concertpianiste te worden. Ze wil gewoon lekker leren spelen en daar ook heel erg haar best voor doen.
Yvet heeft door de jaren heen ook diverse koren onder haar hoede gehad. Als eerst een vrouwenkoor Inspiration uit Leiderdorp. Ook kinderkoren heeft ze geleid. “Op dit moment heb ik geen koor, mede doordat ik het druk zat heb met al mijn andere activiteiten. Rond de zestig leerlingen aan huis is niet niks. Ooit wil ik wel weer een koor gaan leiden maar dan het liefst een eigen koor!”
De Rodenrijse componeert en arrangeert ook zelf. Ze heeft altijd van alles gedaan, ook dans en ballet. Ze heeft ontzettend veel opleidingen, workshops en cursussen gedaan. Ze heeft onder meer ‘lichte muziek’ gestudeerd aan de Schumann Akademie en ook de opleiding zangdocent gedaan. Ze heeft zich verdiept in meerdere zangmethodieken.
Je kunt bij Yvet voor van alles terecht: een basisopleiding om beter te gaan zingen, maar ook tweestemmig zingen voor duo’s of drietallen. Ze heeft ook een koor met jonge mensen met een verstandelijke beperking begeleid. En ook een gezelschap van mensen met dementie en hun mantelzorgers. Zoals ze heel veel muziek mooi en leuk vindt om zelf te uit te voeren of naar te luisteren, zo wil ze ook als docente heel breed actief zijn.
Haar muzieksmaak en muziekvoorkeur is dus heel ruim, maar ze houdt van huis uit wel meer van rustige melancholische muziek. Een van haar favoriete zangeressen is Tori Amos. Ze noemt het nummer Winter. Een zin uit dat lied heeft ze gebruikt als ‘startpunt’ van een eigen lied. “Je kunt op heel veel verschillende manieren werken. Zelf begin ik het liefste met de tekst en daar bedenk ik dan muziek bij.”
Zo is Yvet dus op heel veel verschillende manieren met muziek bezig: zingend, spelend, schrijvend, docerend. De variatie maakt het leuk. Zij en haar partner Michiel hebben allebei hun eigen bedrijf. Michiel is van huis uit architect maar heeft de switch gemaakt naar het ontwerpen en bouwen van vooral sportieve fietsen.
Met haar grote aantal leerlingen – sterk variërend in leeftijd, bezigheid en leerdoel - organiseert Yvet ook leerlingenconcerten. Onlangs nog eentje in de Cultuurfabriek in Bergschenhoek. “Dat is ontzettend leuk om te doen, al kost het heel veel organisatie- en voorbereidingstijd. Zo’n CD-releaseconcert is ook een hele organisatie, maar als je dan na heel veel voorbereidingstijd je eigen muziek live kunt spelen en zingen dan is dat toch heel erg leuk om te doen”, aldus Yvet die de jongste van haar twee katten goed in de peiling moet houden. De oudste, Cleo, is in diepe rust, maar de jongste, Cato, is er in het raamkozijn in geslaagd een plantenpot op z’n kant neer te leggen.

Andere bezigheden
Muziek neemt veel tijd in beslag in het leven van Yvet, maar ze heeft ook andere bezigheden: ze is gek op bordspellen, die ze speelt met vrienden, buren en familie. Ze wandelt en ze fietst veel in de omgeving, alleen of samen met partner Michiel. Lezen is een hobby, met een voorkeur voor de spannende boeken van Suzanne Vermeer. Taarten en quiches bakken doet ze graag. Een wandeling door het Bergse Bos sluit ze graag af met een pizzaatje in het centrum van Bleiswijk. “Die zijn zo lekker en knapperig dat het lijkt of je in Italië op vakantie bent!”

Yvet voelt zich helemaal thuis in Lansingerland waar ze steeds meer ‘culturele locaties’ heeft ontdekt zoals De Cultuurfabriek in Bergschenhoek, ‘t Koetshuys in Berkel en het gebouw van Pius X in Rodenrijs.
Ze eindigt met een eigen levensles die ze ook haar leerlingen vaak meegeeft: til niet te zwaar en durf fouten te maken, wat je ook doet en onderneemt. “Als koordirigent moet je zo veel dingen tegelijk doen en op zo veel zaken letten, dat een fout snel gemaakt is. Vroeger kon ik dan meteen van de kaart zijn, maar nu kan ik alles gemakkelijker van me afzetten. Dat voelt heel prettig.”
www.yvetvandertuin.nl