Wethouder Jan Dirk van der Borg: ‘Het gaat niet om mij, het gaat om de mensen’

Lansingerland – Besturen begint volgens Jan Dirk van der Borg niet met praten, maar met luisteren. De nieuwe wethouder van Lansingerland hoeft niet op de voorgrond te staan; hij ontmoet liever inwoners, hoort hun verhalen aan en zoekt samen naar oplossingen. Tijdens een kennismakingsgesprek vertelt hij over de waarden die hem vormen, zijn jonge gezin en de motivatie achter zijn werk als bestuurder.

Door Amel Bali

Zijn belangstelling voor het openbaar bestuur ontstond al op jonge leeftijd. Als veertienjarige zat hij al op de publieke tribune van de gemeenteraad. “Hoe komen besluiten tot stand? Waarom maken politieke partijen bepaalde keuzes? Dat vond ik ontzettend interessant.” Het was dan ook geen verrassing dat hij bestuurskunde ging studeren. De liefde voor de lokale politiek kreeg hij van huis uit mee. Zijn vader was jarenlang burgemeester en werkte bij gemeenten.

Veel luisteren   

Wat mij betreft kan het zijn: ‘De politiek was dus al vroeg een belangrijk onderdeel van zijn leven. Hij kijkt met veel warmte terug op zijn jeugd’. “Een warme opvoeding, veel buitenspelen en het water,” vat hij die periode samen. Het water speelt nog altijd een bijzondere rol in zijn leven. Hij groeide op aan het water, woont er nog steeds vlakbij en vindt er rust. “Op een bankje aan het water kan ik mijn hoofd helemaal leegmaken.” De waarden die hij van huis uit meekreeg, vormen nog altijd zijn kompas. “Respect voor anderen. En het besef dat het leven niet om jezelf draait, maar om de samenleving.” Thuis is Jan Dirk vooral echtgenoot en vader van vier jonge kinderen. Een druk gezin, noemt hij het lachend, maar vooral een heel gezellig gezin. Ondanks de volle agenda probeert hij bewust tijd vrij te maken voor zijn gezin. “Er zijn momenten dat ik niet thuis ben, dat hoort erbij. Als de samenleving me nodig heeft, dan ben ik er. Zo niet, ben ik er voor de kinderen. Dat vind ik belangrijk.” Zijn kinderen houden hem bovendien regelmatig een spiegel voor. Eén vraag van zijn zoon is hem bijzonder bijgebleven. “Hij vroeg: ‘Papa praat heel veel, maar luister je ook?’ Dat vond ik eigenlijk een heel slimme vraag.” Het antwoord liet hem nadenken. “Luisteren naar inwoners is misschien wel het belangrijkste onderdeel van mijn werk. Het gaat om hen.”

Rust

Juist daarin vindt hij na al die jaren in het openbaar bestuur nog steeds de meeste energie. Niet in grote toespraken of politieke discussies, maar in de ontmoetingen met mensen. “Iedere situatie is anders. Achter ieder vraagstuk zit een verhaal. Als je echt luistert en samen een stap vooruit kunt zetten, geeft dat enorm veel voldoening.” Dat luisteren leverde hem in eerdere functies mooie momenten op. Zo denkt hij met trots terug aan projecten waarbij verenigingen weer toekomstperspectief kregen of inwoners zich eindelijk gehoord voelden. “Vaak is aandacht al een groot deel van de oplossing. Mensen willen vooral merken dat je naar ze luistert en dat je iets met hun verhaal doet.” Ook buiten het werk houdt hij van eenvoud. Een avond met een goed boek, een film of werken in de tuin vindt hij heerlijk.

Missie

In Lansingerland wacht een nieuwe uitdaging. Met portefeuilles als economie, mobiliteit, leefomgeving, sport, cultuur en energietransitie kijkt hij uit naar de komende jaren. Toch wil hij zich eerst verdiepen in de gemeente. “Ik wil de sportverenigingen bezoeken, ondernemers spreken, culturele organisaties leren kennen en de samenleving induiken.”
Als hij over vier jaar terugkijkt op zijn eerste bestuursperiode in Lansingerland, hoopt hij vooral één ding te hebben bereikt. “Ik houd van beweging. Van perspectief. Van samen bouwen aan de toekomst. Als inwoners merken dat er een wethouder zat die iets voor hen heeft kunnen betekenen, dan is mijn missie geslaagd.”