Lourette veertig jaar juf en nog elke dag met plezier voor de klas

Bergschenhoek – Als de kinderen van groep 2/3 ‘s ochtends de klas binnenkomen, krijgen ze eerst een hand van juf Lourette Pieterse. Even oogcontact, even zien hoe het écht met ieder kind gaat. Het typeert de manier waarop zij al veertig jaar voor de klas staat: betrokken, warm en met oprechte aandacht voor ieder kind. Volgende week viert de leerkracht van OBS Groenehoek haar veertigjarig jubileum in het onderwijs. En hoewel er in al die jaren veel veranderde, is één ding hetzelfde gebleven: haar liefde voor het vak.

Toen Lourette Pieterse op 25 augustus 1986 als 21-jarige haar eerste eigen klas binnenstapte, voelde dat als een droom die uitkwam. Een eigen groep, een eigen lokaal en eindelijk doen waar ze als klein meisje al van droomde: juf zijn. Veertig jaar later staat ze nog altijd met dezelfde twinkeling in haar ogen voor de klas. Inmiddels al bijna 24 jaar op OBS Groenehoek. In vier decennia veranderde het onderwijs ingrijpend. Van klassikale lessen met kinderen in keurige rijtjes naar groepstafels, digitale leermiddelen en veel meer aandacht voor de sociaal-emotionele ontwikkeling van leerlingen. “Vroeger pakte iedereen gewoon hetzelfde taalboek en begon je op dezelfde bladzijde. Nu kijken we veel meer naar wat ieder kind nodig heeft. Dat vraagt meer van een leerkracht, maar het maakt het vak ook mooier.” De administratieve druk is volgens haar wel flink toegenomen. Er zijn handelingsplannen, extra ondersteuning en veel meer administratie. Dat hoort er tegenwoordig allemaal bij.” Toch is er één ding dat volgens haar nooit is veranderd: de kinderen zelf. “Hun nieuwsgierigheid en enthousiasme zijn nog precies hetzelfde. Vooral in groep 3. Dat is echt mijn favoriete groep.” Van de veertig schooljaren stond ze maar liefst 27 keer voor een groep 3. “Dat moment waarop kinderen leren lezen, schrijven en rekenen blijft magisch. Aan het einde van het schooljaar zie je hoeveel stappen ze hebben gezet. Dat geeft zo’n enorme voldoening.” Wie Lourette vraagt waar ze als leerkracht het meest trots op is, krijgt geen antwoord over lesmethodes of resultaten. Haar antwoord is veel persoonlijker. “Ik probeer ieder kind elke dag echt te zien. Niet alleen even aan te kijken, maar echt contact te maken. Als ze ‘s morgens binnenkomen geef ik iedereen een hand. Dan zie ik meteen: ben je blij, moe of verdrietig? En als een kind gevallen is, stuur ik het niet weg met ‘het gaat zo wel over’. Ik wil dat kinderen zich gezien voelen. Dat is misschien wel het belangrijkste wat ik kan geven.” Dat blijkt ook uit de reacties die ze door de jaren heen kreeg. Eén kaartje ontroert haar nog steeds. “Daar stond op: ‘Ieder kind zou in zijn leven een juf Lourette moeten hebben.’ Dat vond ik zó lief. Op zo’n moment voel je dat je iets hebt betekend.”

Respect

Naast haar werk is Lourette ook taal- en leescoördinator op OBS Groenehoek. Lezen is haar grote passie. “Lezen maakt je rijker. Je stapt een andere wereld binnen, ontwikkelt je fantasie en leert je inleven in anderen. Dat probeer ik ook aan de kinderen mee te geven.” Zelf omschrijft ze zich als betrokken en bevlogen. Het belangrijkste dat kinderen volgens haar moeten leren, gaat zelfs verder dan taal en rekenen. “We leven in een maatschappij waarin we het samen moeten doen. Luister naar elkaar, ook als je het niet eens bent. Je hoeft niet altijd dezelfde mening te hebben, maar je kunt wel respectvol met elkaar omgaan. Dat probeer ik de kinderen iedere dag mee te geven.” Hoewel ze na veertig jaar best moe kan zijn aan het einde van een schooldag, denkt ze nog niet aan stoppen. “Kinderen kosten energie, maar ze geven me minstens zoveel energie terug. Dat is het mooie van dit vak. Ik hoop gewoon dat kinderen en ouders later zeggen: we hebben een hele fijne juf gehad. Dan is mijn missie geslaagd.”