Wethouder Bernd Roks: “Niet blijven doen wat je altijd deed”

Lansingerland – Een bestuurder die graag tussen de mensen staat, met zijn handen werkt én gelooft dat de beste ideeën ontstaan door anders te durven denken. Zo omschrijft Bernd Roks zichzelf het liefst. De nieuwe wethouder van Lansingerland begint met veel ervaring, maar vooral met nieuwsgierigheid aan zijn nieuwe functie.

Bernd (49) woont met zijn vrouw Nathalie en hun twee kinderen in Etten-Leur. Hoewel hij niet in Lansingerland woont, voelt hij zich al snel verbonden met de gemeente. “Toen ik de vacature zag voor een onafhankelijke wethouder met ervaring in het sociaal domein, dacht ik meteen: dit past bij mij. Ik wil niet vanuit partijpolitiek werken, maar samen met de raad, inwoners en organisaties zoeken naar oplossingen.” Die verbindende houding loopt als een rode draad door zijn loopbaan. Hij werkte als wethouder in Etten-Leur, Hilvarenbeek en IJsselstein en was burgemeester van Halderberge. Daarnaast vervulde hij verschillende regionale functies binnen de jeugdzorg. Het sociaal domein is dan ook geen onbekend terrein. Integendeel: het is de portefeuille waar zijn hart ligt. “Het mooie is dat in Lansingerland veel onderdelen van het sociaal domein bij elkaar zijn gebracht. Problemen houden zich niet aan regels of afdelingen. Schulden, jeugdzorg, participatie en ondersteuning hangen vaak met elkaar samen. Dan moet je niet denken vanuit systemen, maar vanuit het gezin dat hulp nodig heeft.” 

Belangrijke levenslessen

Zijn manier van werken laat zich samenvatten in één zin die hij al van jongs af aan meekreeg: maak er wat van. Die levensles kreeg hij van zijn vader, beroepsmilitair. Toen Bernd op zijn achttiende zijn eerste auto kocht, moest hij die niet laten repareren, maar zelf aan de slag. Leren lassen, schuren en sleutelen. “Mijn vader zei altijd: je hebt niet alleen je hoofd nodig, maar ook je handen.” Die Fiat X1/9 staat ruim dertig jaar later nog altijd in zijn garage. Daarnaast sleutelt hij graag aan oude Citroëns, draait hij thuis vinylplaten en is hij het liefst bezig in de tuin of op een Franse rommelmarkt, op zoek naar bijzondere vondsten. “Dat creatieve bezig zijn helpt me om mijn hoofd leeg te maken.”

Ruimte geven

Juist die creativiteit neemt hij ook mee naar het gemeentehuis. Bernd houdt ervan om buiten de gebaande paden te denken. “Als je blijft doen wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg. Ik geloof erin dat je samen nieuwe oplossingen kunt bedenken. Daarvoor moet je mensen de ruimte geven om vrijuit ideeën te delen.” 

Kennismaken

Dat betekent volgens hem ook dat een bestuurder niet alleen achter een bureau hoort te zitten. De komende maanden wil hij vooral kennismaken met inwoners, maatschappelijke organisaties, vrijwilligers en adviesraden. “Ik wil eerst begrijpen wat er speelt voordat ik met oplossingen kom. De samenleving weet vaak zelf heel goed waar kansen liggen.” Tijdens zijn eerste bezoeken viel hem direct iets op aan Lansingerland. “Het ziet er verzorgd uit. De dorpen liggen er keurig bij en ook de gemeenteraad maakt op mij een positieve indruk. Mensen gaan respectvol met elkaar om. Dat is iets om te koesteren.” 

Ondanks zijn bestuurlijke ervaring blijft hij kritisch op zichzelf. Zijn grootste valkuil? “Ik ben soms een beetje ongeduldig”, lacht hij. “Als ik enthousiast ben over een idee, wil ik graag vooruit. Dan moet ik mezelf soms even afremmen.” Waar hoopt hij over vier jaar op? Het antwoord komt zonder aarzeling. “Dat inwoners zich mij herinneren met een glimlach. Niet omdat het over mij ging, maar omdat we samen mooie resultaten hebben bereikt. Uiteindelijk draait goed bestuur niet om de bestuurder, maar om de samenleving.”