Lansing Jazz Combo weer te gast bij Cultuur aan het Lint

Lansingerland - Het Lansing Jazz Combo (LJC) in Lansingerland bestaat inmiddels al vele jaren. Op zondag 28 juni is het weer te gast bij Cultuur aan het Lint, waar het een lunchconcert zal geven. Bij mooi weer in de parochietuin achter de RK-kerk. Bij slecht weer in gebouw Willem Huygensz. De Heraut zet deze keer de leidster van het jazzcombo, trompettiste Ellister van der Molen, in de spotlights.          

De interesse voor jazzmuziek begon bij haar al als kind. Vader was een liefhebber van deze muziek en had al een flinke collectie LP’s in de kast staan. Favoriet bij Ellister was onder meer orkestleider Quincy Jones. “Die plaat hebben we toen grijs gedraaid”, zegt Ellister lachend. “Ik speelde al wat piano die in de huiskamer stond. Voor het slapen gaan speelde mijn vader wat en dan viel ik snel in slaap”. Vanaf haar negende jaar kreeg ze trompetles. Eerst van vader en vanaf haar tiende op het conservatorium. Wel op voorwaarde dat ze daar geen jazz zou gaan spelen! Die belofte werd al snel doorbroken, want jazz sprak haar het meeste aan. Haar favoriete muzikant was trompettist Clifford Brown. “Een vriend van vader had alles van Clifford op een cassettebandje gezet en daardoor heb ik veel van zijn stijl overgenomen. Vergelijk het qua stijl maar met The Jazz Messengers.  Wat is jazz eigenlijk? “Het is een geïmproviseerde muziek met daar in blueselementen. Het heeft een diversiteit aan klankkleur in zich en er zit swing in”, aldus Ellister. “Het is een muziekstijl die je zeker kunt leren waarderen. Vind je die van de jaren ’40 niet zo geweldig, dan zeker die van de jaren er voor of er na. Zo is dat ook met de jazzmusici: de een vind je minder goed dan de ander”. Beheerst jazz je leven? “Ja, dat kun je wel zeggen. Bovendien is het mijn beroep hè! Het is een bepaalde uitingsvorm en het bezorgt mij een aparte vriendenkring.” Inmiddels beschikt ze over het diploma conservatorium en heeft ze de masteropleiding gedaan. Ze trad en treedt op over de hele wereld, zoals Thailand, Amerika, Australië, Rusland e.d. “Het mooie is dat muziek een gemeenschappelijke taal is over de hele wereld. Je begrijpt elkaar snel”. Wordt jazz voldoende gewaardeerd? “Ja en nee. Het was en is er al lang voor iedereen. Toch heb je mensen die het perse in de culturele elite willen duwen en ik vind het jammer als anderen zich daardoor laten afschrikken. Overigens zijn er steeds meer jongeren die komen dansen op jazzmuziek.” Jammer vindt Ellister het dat er geen gemeentelijke muziekscholen meer zijn. “Iedereen moet nu zijn eigen broek ophouden en alles is commercieel geworden. Voor de gewone ‘man’ is het onbetaalbaar geworden.” Na haar studie is ze ook les gaan geven. “Als iedereen er van doordrongen zou zijn wat muziek maken inhoudt en met je doet, zouden meer ouders hun kinderen een instrument laten leren bespelen”, zegt ze welgemeend. Haar eerste leerling, ze glimlacht er bij, was een man van vijftig jaar. “Die kreeg de lessen als verjaardagscadeau van zijn echtgenote. Ik ben nog steeds met hen bevriend!” In 2000 kwam Ellister als docente bij de voormalige muziekschool Het Polderhuis in Bergschenhoek. Ze kreeg daar al snel de leiding over het jazzcombo, later het Lansing Jazz Combo geheten en nu vele jaren later is ze nog steeds de leidster daar van, ondanks haar drukke beroepsleven. “Ik maak er gewoon tijd voor. Soms moet ik een week overslaan omdat ik een optreden heb. Ik leer de bandleden dan ook om zelfstandig iets te kunnen doen. Ik geef adviezen, zorg voor nieuw repertoire en leer ze solo’s opbouwen, samenwerken en vooral naar elkaar luisteren. Het is bijna familie van mij geworden!”. Ze vindt het verfrissend om ook met niet-beroepsmusici bezig te zijn. De beroepssector is toch een heel ander slag muzikanten, maar ook wel erg leuk. Na het wekelijks oefenen in Bleiswijk, drinken we wat en kletsen wat na.” Ellister is nog steeds vrijgezel, niet bewust, maar ze is daar eerlijk in: “Prima als het op mijn pad komt, maar ik ben meestal alle weekenden aan het optreden, in de week les geven en dan blijft er weinig tijd over voor een partner. Bovendien heb ik er hard voor gevochten om wat ik nu heb bereikt en dat geef je niet zo gemakkelijk weer op!” Lachend: “Maar ik heb wel twee katten thuis zitten, dus ik voel me niet eenzaam. De meest mooie van de wereld!” Ellister speelt inmiddels mee op zo’n 25 jazz-cd’s die zijn opgenomen met diverse trio’s en orkesten. Ook met haar eigen trio. Binnenkort verschijnt daarvan een nieuwe cd ‘Women of the Blues’. Haar website, ellister.com, krijgt binnenkort weer een update. Ze is blij met haar netwerk: “Ze hoeven mij niet bij Albert Heijn te herkennen. Binnen de jazzwereld weten ze mij wel te vinden! Ik hoef niet perse beroemd te worden. Op tv komen is ook niet mijn hoogste doel.” Ze schreef al diverse eigen nummers die zelfs in jazz muziekboeken zijn opgenomen! Met het optreden op 24 juni wil ze er een mix van maken. “Alle tempo’s komen een keer aan de beurt, zoals Zuid-Amerikaanse muziek of jazzballads. Het Lansing Jazz Combo blijft wat bezetting betreft redelijk stabiel. Ellister: ”Soms wisselt het wat, en we vinden altijd wel iemand die wil invallen. Je moet elkaar wel de ruimte geven.” 

Zondag 28 juni is het weer zover. Bij minder mooi weer zal het optreden plaatsvinden in gebouw Willem Huygensz, achter de RK-kerk. Aanvang is 12.30 uur, zaal open: 12.00 uur. Kaarten kosten 14 euro inclusief lunch, en zijn verkrijgbaar bij: Kantoorboekhandel Van Atten en Tankstation G.S. van den IJssel in Berkel en Rodenrijs, Schoenmakerij Bik in Bergschenhoek en Verbakel Womenswear in Bleiswijk.