Zorgen en verdeeldheid bij bewoners rond LOO2

Bergschenhoek – De plannen voor LOO2, de tijdelijke woonlocatie met 150 woningen in de Noordpolder, hebben tijdens een extra vergadering van de commissie Samenleving opnieuw geleid tot een volle publieke tribune en een reeks insprekers. Omwonenden uitten stevige kritiek op de locatiekeuze, de verkeersontsluiting en de gevolgen voor groen en leefbaarheid. Tegelijkertijd riepen woningcorporaties de gemeenteraad juist op om verantwoordelijkheid te nemen en de tijdelijke woonlocatie mogelijk te maken vanwege de grote druk op de woningmarkt.

De meeste insprekers kwamen uit de omgeving van de Edelstenenwijk en plaatsten vraagtekens bij de uitwerking van het plan. Mevrouw Van Mossel stelde dat haar vertrouwen in het proces is afgenomen na de informatieavond van 16 april en de beeldvormende bijeenkomst van 21 mei. Volgens haar wordt onvoldoende rekening gehouden met de belangen van huidige bewoners en zijn antwoorden op vragen over verkeer, geluid en beheer onvoldoende uitgewerkt. Vooral het geplande fiets- en wandelpad richting de Edelstenenwijk stuit volgens haar op bezwaren. Zij vreest extra verkeersdrukte, geluidsoverlast en een aantasting van het groene karakter van het gebied. Ook wees zij erop dat LOO2 direct naast bestaande woningen komt te liggen, waardoor de situatie volgens haar niet te vergelijken is met LOO1. Ook andere insprekers richtten hun pijlen op het geplande fiets- en wandelpad. Een inwoner stelde dat de verbinding door het weiland leidt tot onnodige verharding en aantasting van het groen, terwijl volgens hem alternatieve routes via bestaande infrastructuur beschikbaar zijn. Volgens hem zouden deze alternatieven goedkoper zijn, minder overlast veroorzaken en beter aansluiten bij de gemeentelijke omgevingsvisie. De heer Van den Oever sloot zich daarbij aan. Hij waarschuwde voor verlies van natuurwaarden en wees erop dat de groene buffer tussen de wijk en het buitengebied verder onder druk komt te staan. Daarnaast uitte hij zorgen over de bewonerssamenstelling van LOO2 en pleitte hij voor meer spreiding van statushouders over de gemeente. Ook vroeg hij aandacht voor de druk die toekomstige woningbouw in de Noordpolder volgens hem zal leggen op voorzieningen zoals scholen, winkels en huisartsenpraktijken.

Insprekers

Mevrouw Verhoef koos een andere invalshoek en richtte zich vooral op de ruimtelijke onderbouwing van het project. Volgens haar wijkt LOO2 op meerdere punten af van bestaande beleidskaders, waaronder het bestemmingsplan, provinciale regels en de gemeentelijke omgevingsvisie. Zij betwijfelde of voldoende rekening wordt gehouden met natuur, verkeer en de lange termijn gevolgen voor het gebied. Ook stelde zij dat voor het project volgens haar te gemakkelijk uitzonderingen worden gemaakt op bestaande regels. Mevrouw Van den Berg plaatste op haar beurt vraagtekens bij het besluitvormingsproces. Volgens haar hebben bewoners jarenlang inspraak geleverd zonder dat dit wezenlijke invloed heeft gehad op de plannen. Zij vroeg de raad kritisch te kijken naar de snelheid van het proces en herinnerde partijen aan verkiezingsbeloften over groenbehoud, het dorpskarakter van Lansingerland en het spreiden van bijzondere doelgroepen over de gemeente. Een duidelijk ander geluid kwam van mevrouw Van Ettinger, die namens de woningcorporaties sprak. Zij benadrukte dat de wooncrisis vraagt om moeilijke keuzes en wees op de lange wachtlijsten en de groeiende groep spoedzoekers die dringend een woning nodig hebben. Volgens haar zijn tijdelijke woonlocaties zoals LOO2 noodzakelijk om de druk op de woningmarkt te verlichten. Van Ettinger verwees naar eerdere ervaringen in Lansingerland met tijdelijke huisvesting voor spoedzoekers en Oekraïense vluchtelingen, die volgens haar met goede begeleiding en duidelijke afspraken succesvol zijn verlopen. Zij riep de commissie op om niet alleen oog te hebben voor de zorgen van omwonenden, maar ook voor woningzoekenden die momenteel geen uitzicht hebben op passende huisvesting. Daarmee werd tijdens de vergadering opnieuw duidelijk hoe groot de tegenstelling is tussen de behoefte aan extra woonruimte en de zorgen van bewoners over de gevolgen voor hun leefomgeving.