Toevallige ontmoeting gaf laatste liefdeszetje

Bergschenhoek – Arie Arbman (89) was de knappe broer van haar beste vriendin, Tine. Wanneer de niet onaantrekkelijke Catharina van Opstal (87) bij haar op bezoek was, was Arie al dan niet toevallig in de buurt. Een toevallige ontmoeting tussen beiden op straat was het laatste zetje dat hun liefdesgevoel nodig had. Op 4 mei 1961 trouwden ze in Bergschenhoek zowel voor de kerk als voor de wet.  

Precies 65 jaar later blikte het echtpaar in gezelschap van burgemeester Rik van der Linden terug op ruim zes decennia van samenzijn. Vijf jaar geleden, toen het echtpaar 60 jaar was getrouwd, kwam er geen burgemeester langs om hen te feliciteren. De coronamaatregelen van toen zaten het gemeentelijke protocol dwars. Hun trouwdatum is overigens opmerkelijk. 4 Mei is de dag waarop Nederland de slachtoffers van WO II herdenkt. Het echtpaar doet daar als vanzelfsprekend aan mee. Een echte feestdag is het niet. Arie: “Dat onze trouwdag op 4 mei was, daar stonden wij eigenlijk niet bij stil.”

Voor Catharina was het begin van de Tweede Wereldoorlog een ingrijpende gebeurtenis. Het gezin Van Opstal - vijf kinderen - werd gedwongen om van hun woonplaats Rhoon naar Bergschenhoek te verhuizen. Daar raakte ze bevriend met de bij haar in de buurt wonende Tine en leerde ze via haar vriendin Arie kennen. Alsof dat zo moest zijn. Catharina: “Mijn vader werkte in Bergschenhoek. Doordat de bruggen waren gebombardeerd kon hij vanuit Rhoon niet meer naar zijn baas. Vanuit Bergschenhoek kon dat nog wel.” Bij gebrek aan een woning vond het nieuwe echtpaar na hun trouwen een onderkomen in een kelder in Rotterdam. Hun eerste echte woning stond in Spijkenisse. Later verhuisden ze naar Spijkenisse, Hekelingen, Rotterdam en uiteindelijk naar Bergschenhoek. Catharina: “Arie en ik hebben Bergschenhoek in al die jaren zien veranderen. Vroeger had je hier niets, op weilanden na dan. We hebben de ontwikkeling van de dorpskern meegemaakt. En de fusie met Berkel en Rodenrijs en Bleiswijk, natuurlijk.” De moeder van drie kinderen (twee zonen, een dochter) en de oma van acht kleinkinderen en drie achterkleinkinderen was jarenlang de kinderoppas bij huisarts Penders. Arie was onder meer zoetwatermatroos in de binnenvaart en machinist in de machinekamer van de GEM (Graan Elevator Maatschappij). Hij was 55 jaar toen hij in de VUT ging. Arie: “De VUT was jammer genoeg niet terug te draaien. Bij de GEM had ik het hartstikke naar mijn zin. Werken in de machinekamer vond ik het mooiste wat er was.”

Stilzitten was voor hem geen optie. Hij werd onderhoudsmedewerker op een school, haalde oud papier en oud ijzer op en reed tot vorig jaar op zondag mensen naar en van de kerk. Hij liep twintig keer de Vierdaagse van Nijmegen. De laatste keer, drie jaar geleden, viel hij en moest hij opgeven.