Pallas’ boszanger in de Groenzoom

Berkel en Rodenrijs - Op 24 november 2025 ontdekte Glenn Axt in de Groenzoom een Pallas’ boszanger: een onopvallend vogeltje, dat op de Siberische taiga broedt en soms in de trektijd in Nederland opduikt. Deze vogel is vernoemd naar Peter Simon Pallas: een Pruisisch zoöloog uit de 18e eeuw. Tijdens een expeditie naar de Transbaikal heeft hij de soort voor het eerst beschreven.

Glenn zag de Pallas’ boszanger in een groepje goudhaantjes. Wat betreft formaat, uiterlijk en gedrag lijken deze piepkleine vogelsoorten op elkaar. De Pallas’ boszanger heeft echter een lichte stuit en een aantal karakteristieke gele streepjes op het lijf, waaraan de soort is te herkennen. Nog dezelfde dag is echtgenoot Peter gaan kijken. Hij kreeg de Pallas prachtig te zien. De volgende dag gaan we samen en nemen het fototoestel mee. Er zitten wat dreigende donkergrijze wolken in de lucht, maar het blijft droog. We fietsen naar het gebouw van Scouting Berkel. Daar loopt een ruiterpad door een strookje jong bos waar de Pallas’ boszanger is ontdekt. We lopen door het mulle modderige zand. In de bomen aan weerszijden van het pad zitten aardig wat kleine vogels: staartmezen, pimpelmezen, vinken, vuurgoudhaantjes, goudhaantjes en tjiftjafjes. Ze zijn voortdurend in beweging en laten zich slecht bekijken.

Opeens roept een vogelaar iets verder op het pad: “Hier zit ie!” We gaan er meteen naartoe. Hij wijst naar de Pallas in een hazelaar die nog veel groen blad draagt. Enkele ogenblikken kan ik het beweeglijke vogeltje bekijken. De lichte streep die midden over het kopje van de vogel loopt (kruinstreep) krijg ik niet zo duidelijk te zien. Peter maakt snel enkele foto’s. Als ik opmerk dat de omstandigheden niet zo gunstig zijn voor fotografie, zegt de aanwijzer: “Daar is die vogel niet voor op aarde gekomen.” De Pallas vliegt tientallen meters bij ons vandaan, roept onderweg bescheiden ‘tsjuie’, landt in een andere hazelaar met groen blad en gaat daar ijverig door met voedsel zoeken. Niet veel later verdwijnt de vogel helemaal uit zicht. We blijven nog een poosje rondhangen, maar krijgen de Pallas niet meer te zien. Een dag later wandelen we elders in de Groenzoom. We ontmoeten toevallig een vriend die al vele jaren reisleider is bij vogelreizen. Een Pallas’ boszanger heeft hij nog nooit van zijn leven gezien. We lopen gezamenlijk naar het ruiterpad waar de vogel die dag nog was gezien. We treffen meerdere vogelaars, maar weinig vogels en geen Pallas. Je moet een beetje geluk hebben als je een bijzondere vogelsoort wilt zien.