
Herstel en hoop met Steunpunt Herstel Toeslagen
Algemeen 933 keer gelezenLansingerland – De toeslagenaffaire liet diepe sporen na in heel Nederland. Ook in Lansingerland meldden zich ruim tweehonderd ouders en kinderen als gedupeerden. Sinds de oprichting van het Steunpunt Herstel Toeslagen biedt de gemeente deze inwoners intensieve en persoonlijke begeleiding. Tijdens een beeldvormende avond afgelopen week, werd duidelijk dat veel werk is verzet, maar dat er ook in 2025 nog volop aandacht nodig blijft.
In totaal hebben 242 ouders zich bij de Belastingdienst gemeld als gedupeerden van de toeslagenaffaire. Daarnaast zijn er 168 kinderen in beeld gekomen, onder meer via de zogeheten kindregeling. Van deze groep ontvingen 48 volwassenen en 34 kinderen actieve ondersteuning via het steunpunt, dat door de gemeente wordt gefinancierd met middelen van het Rijk. Het merendeel van de dossiers (194) is inmiddels afgerond, maar dat betekent niet dat de ondersteuning ophoudt. In veel gevallen is er sprake van nazorg, verhuizing of beperkte behoefte aan verdere hulp. Slechts een klein deel van de aanmeldingen bleek uiteindelijk niet gedupeerd. De ondersteuning vanuit het steunpunt is breed en wordt afgestemd op de persoonlijke situatie van de aanvrager. Dat kan gaan om hulp bij financiën, huisvesting, mentale gezondheid of praktische zaken. De gemeente werkt met vaste consulenten, zodat er vertrouwen en continuïteit ontstaat. In 2024 zijn er bovendien beleidsregels vastgesteld, wat meer houvast biedt aan zowel de inwoners als de betrokken professionals. De hersteloperatie wordt bekostigd door het Rijk via een specifieke uitkering (SPUK). Deze regeling vergoedt alle kosten die de gemeente maakt voor de ondersteuning van gedupeerden, inclusief personele inzet. Lansingerland verantwoordt de gemaakte kosten via het landelijke systeem SISA. De gevolgen van de toeslagenaffaire zijn niet alleen zichtbaar in cijfers, maar ook in verhalen van mensen. Cassandra (23) uit Berkel en Rodenrijs groeide op in een gezin dat zwaar werd getroffen. Haar alleenstaande moeder moest een grote schuld terugbetalen, waardoor Cassandra en haar twee jongere broertjes jarenlang in armoede leefden. “We konden bijna nooit nieuwe kleren kopen. Op school werden we vaak uitgelachen,” vertelt ze. “Mijn moeder deed haar best om ons af te schermen van de stress, maar kinderen voelen veel aan.” Pas jaren later kwam de erkenning en kon haar moeder zich aanmelden voor de compensatieregeling. “Het is goed dat er nu duidelijkheid is,” zegt Cassandra. “Maar geld geeft ons die verloren jeugd niet terug.” Haar moeder wilde niet reageren in dit krantenartikel. Hoewel de jaren achter haar liggen, vind ze het nog altijd moeilijk om erover te praten. De ervaringen van gedupeerden laten zien dat het steunpunt van grote waarde is. Mensen voelen zich gehoord, serieus genomen en geholpen bij het opbouwen van een nieuwe toekomst. Toch blijven de situaties vaak complex, vooral bij samengestelde gezinnen of mensen die lange tijd in onzekerheid verkeerden. De gemeentelijke aanpak wordt gewaardeerd vanwege het maatwerk en de persoonlijke benadering. Per 1 januari 2025 treedt nieuwe wetgeving in werking die meer duidelijkheid moet geven aan gedupeerden. Zo worden er vaste termijnen ingevoerd: binnen zes maanden moet duidelijk zijn welke ondersteuning nodig is en binnen twee jaar moet er een plan van aanpak liggen. De gemeente blijft ook komend jaar inzetten op maatwerk, blijvende nazorg en extra aandacht voor kinderen die via de kindregeling in beeld zijn. Een ‘nieuwe start’ blijft volgens de gemeente het uitgangspunt. Daarbij is niet alleen herstel belangrijk, maar vooral ook perspectief: het weer opbouwen van vertrouwen in de overheid en in de toekomst.















