BLIK OP DORPSGENOTEN: Anja van der Burg

Anja van der Burg heeft een mooi dik boek geschreven over haar leven. Het is onlangs gepresenteerd aan familie en vrienden bij Café ’t Centrum in het hart van Berkel, het dorp waar Anja een groot deel van haar leven heeft gewoond. Evenals haar echtgenoot Jan van der Burg die van de Noordeindseweg komt.

Anja is een dochter van Piet van den Baard en Gerda van den Bulk. Gerda en Piet zijn bijna negentig maar ze zijn er nog en hebben ook een exemplaar van het boek ontvangen. Lachend zegt Anja dat haar ouders helemaal geen lezers zijn maar er toch aan zijn begonnen. ‘Ma’ was na een dag of vijf toch al bij pagina 80 gekomen. In totaal is het boek 426 pagina’s dik. Het is voor veel betrokken lezers herkenbaar en daardoor leest het als een trein. De titel van het boek is ‘Van bloemenmeisje tot MS patiënte’. Anja heeft met echtgenoot Jan een eigen bloemenwinkel gehad aan de Statenweg in Rotterdam, vandaar de term bloemenmeisje. Een winkel met een heel klein woonplekje erbij, waar voor eventuele kinderen geen ruimte was. Ze hadden de winkel totdat ze begin jaren negentig terug kwamen naar de Veilingweg in Rodenrijs om het tuinbouwbedrijf van pa Piet over te nemen. Pa Piet was rozenkweker maar Jan en Anja gingen zich in de teelt van anthuriums specialiseren. Anja werkte volop mee in het bedrijf dat uiteindelijk moest wijken voor woningbouw.

Ze begonnen een nieuw en groter anthuriumbedrijf aan de Warmoeziersweg in Bergschenhoek, dat door allerlei tegenslag uiteindelijk moest ophouden te bestaan. Gelukkig konden ze in 2013 een woning gaan huren aan de Malusdreef in Bleiswijk en daar wonen ze nog altijd met veel plezier.
Het was voor Anja steeds lastiger geworden om mee te blijven werken in het bedrijf vanwege de ziekte MS die er bijvoorbeeld voor zorgde dat staand inpakken niet meer mogelijk was. Jan zorgde wel voor een ‘zit-inpakplek’ maar toch kon ze door haar ziekte niet meer zo ‘mee buffelen’ als vroeger. Het hoofd wilde nog wel van alles maar het lichaam trapte vaak op de rem. Anja had honderd boeken laten drukken in overleg met Yvonne van der Kaaij die vanuit Bleiswijk werkzaam is als biograaf en schrijverscoach en die Anja ook heeft geholpen bij het uitgeven van het boek.

Yvonne organiseert schrijfcursussen en daar had Anja zich voor aangemeld nadat ze er iets over had gelezen in De Heraut. “Ik heb altijd veel geschreven, onder meer in dagboeken, en toen ik na het stranden van ons bedrijf lid was geworden van een gespreksgroep in Delft met als titel Tafel 1, hoorde ik daar van mensen: wat schrijf jij leuk. Toen ontstond bij mij het plan om daar meer mee te doen en toen ik met Yvonne in contact was gekomen, groeide meer en meer het plan om mijn levensverhaal op papier te gaan zetten. Daar is dus uiteindelijk dit boek uit voortgekomen.” Anja beschrijft haar levensverhaal vanaf 1961 tot en met het jaar 2022. In de herfst van dat jaar werd haar eerste kleinkind Nina geboren. Dochter van oudste zoon Arjan en diens partner Tessa die in Alkmaar wonen. Op de achterflap van het boek staat de uitdagende opmerking dat Anja wellicht nog wel eens een boek zal schrijven over haar leven, maar dan dus over ‘het tweede deel’. In het boek ga je vanaf de eerste tot de laatste bladzijde helemaal mee in het dagelijks leven van Anja. Evenals tweelingzus Inge, die getrouwd is met de bekende woningstoffeerder Fred Ammerlaan, is ze geboren op 31 maart 1961. De dames worden dus binnenkort 64 en dat zal best groots gevierd worden. Als er iets opvalt in het boek dan is het dat echt alles wat maar te vieren valt ook echt gevierd wordt. Anja en veel andere ‘Baardjes’ zijn echte feestgangers. Zij en Jan hebben alles groots gevierd, in bekende Berkelse zaaltjes en in het verleden steevast met de regionaal heel bekende band Flame. 

Piet van den Bulk en Gerda van den Baard kregen uiteindelijk zes dochters. Na Anja en Inge volgden Maja en Elly en vervolgens kwam er nog een tweeling, Paula en Petra. Anja blikt uitgebreid terug op haar jonge jaren en kon daarbij ook gebruik maken van bewaarde dagboekjes. Het terugdenken aan de jeugdjaren doet ze vanuit een ziekenhuisbed waar ze in 2004 belandde omdat ze niet meer goed liep en omdat ze soms ook dingen dubbel zag. Ze ligt dan twee weken in het ziekenhuis, waar ze proberen te achterhalen wat ze mankeert. Anja krijgt heel veel bezoek in het ziekenhuis, destijds nog met vaste bezoektijden. Iedere dag komen haar drie jonge kinderen, Arjan, Olaf en Thomas, met dank aan oma Gerda, de moeder van Anja, die op latere leeftijd haar rijbewijs behaalde en vervolgens haar eigen dochters en later de kleinkinderen overal naar toe vervoerde. Leuk om te lezen hoe ze steeds geniet van het bezoek en hoe ze meeleeft met haar kamergenoten die soms helemaal geen ziekenvisite krijgen. Ook partner Jan komt iedere dag trouw.

Op een zeker moment moet Anja een pijnlijke ruggenprik ondergaan die jammer genoeg mislukt. Grappig om te lezen dat vervolgens haar hele familie druk op haar uitoefent om te eisen dat een andere arts die ruggenprik doet. Anja is zelf veel vergevingsgezinder tegenover de arts die na een aantal dagen vrolijk en optimistisch komt opdraven voor ‘de tweede poging’ die glansrijk slaagt. De diagnose is dus uiteindelijk Multiple Sclerose, een ziekte die in grote lijn inhoudt dat het buitenste beschermlaagje rondom je zenuwen zich niet vernieuwt, met als gevolg dat allerlei verbindingen tussen spieren en organen met de hersenen moeizamer gaan verlopen. Lopen werd en wordt steeds lastiger. De energie is minder. Ook in je hoofd word je door MS minder scherp. Er zijn heel veel verschillende verschijningsvormen van deze ziekte. Iedere persoon en situatie is weer anders en bij de een werkt een bepaald medicijn wel en bij de ander niet.

In grote lijn komt het verhaal van Anja er op neer dat ze minder dan vroeger kan meedoen aan het ‘rijke sociale familie- en vriendenleven’ dat ze altijd leidde. Ze gaat nog altijd heel graag naar feestjes, maar lekker dansen gaat niet meer. Ze houdt het minder lang vol en er moet echt een comfortabele zitplek voor haar zijn. En natuurlijk wordt er de ene keer meer rekening gehouden met haar situatie dan de andere keer. De instelling van Anja is in het boek en ook anno 2025 – in het heden dus - om zo lang mogelijk zo veel mogelijk deel te nemen aan van alles. Ze gaat twee keer per week naar een fysio en daar heeft ze heel veel baat bij. Als het maar even kan, kan ze achter de rollator of de scootmobiel er op uit, vaak met een vriendin die ook beperkt is door ziekte. Ze blijft van alles ondernemen qua uitstapjes en cursussen. “Ik vind het mooi om mijn verhaal met anderen te delen en luister ook graag naar het verhaal van anderen.”

Anja is best trots dat ze van haar levensverhaal een mooi boek heeft mogen en kunnen maken. Haar man en kinderen zijn dat ook. Ze laat een kaart zien van zoon Arjan (33) die schrijft dat hij het heel stoer vindt dat ze haar verhaal eerlijk en direct heeft genoteerd zoals het was en is. Olaf (31) en Thomas (29) denken er net zo over. Ook partner Jan is trots.

De Bleiswijkse blijft schrijven, ook als middel om dingen te verwerken. “Wat er gebeurd is en wat je hebt doorgemaakt, schrijf je van je af. Al schrijvend verwerk je. Ik leef en ik schrijf zoals ik ben. Ik probeer alles zo positief mogelijk te benaderen. Tijdens de presentatie heb ik ook gezegd: ik schrijf de dingen zoals ik ze heb ervaren en zoals ik er op terug kijk. Ik noem voornamen maar hoop dat ik niemand voor het hoofd stoot door wat ik schrijf. En als dat wel zo is dan was het geen opzet!”

Wie het boek voor 20 euro in bezit wil krijgen, kan een mailtje sturen naar Anja: anjaenjanvanderburg@gmail.com. Of stuur haar een app: 06 – 3071 5490.