Auteur Gerrit de Boer sluit af met een kroniek

Berkel en Rodenrijs – ‘Kroniek van een studentenleven’ is de titel van het boek waarmee Gerrit de Boer een tijdspanne van tien jaar afsluit. Daarin publiceerde hij zeven boeken. Het laatste boek uit zijn imposante schrijversloopbaan maakt deel uit van een tweedelige serie over ´s lands oudste studentencorps, Vindicat atque Polit. In zijn zwanenzang neemt de auteur de lezer mee op een ´tour d´horizon´ langs het studentenleven in Groningen in de jaren zestig van de vorige eeuw. De tijd ook, waarin hij rector van het corps was.

Dat het schilderen met woorden De Boer niet vreemd is, is logisch. Als rechter was hij gewend om vonnissen te schrijven. Taalvaardigheid bleek een van zijn talenten. En een mens moet zijn of haar talent gebruiken, vindt de auteur die als rechter in Rotterdam begon. Daarna werd hij vicepresident van de Haagse rechtbank. Om in 1962 rechter op de Antillen te worden. “Tja. En dan bereik je de leeftijd van 70 jaar en word je er wettelijk verplicht uit geflikkerd. Ik had de rit met veel plezier afgemaakt. Over wat ik onderweg meemaakte, viel veel te vertellen én te schrijven.” Precies tien jaar geleden schreef de inwoner van Berkel en Rodenrijs zijn memoires en kreeg hij de smaak te pakken. De Boer: “Tijdens de coronaperiode zat ik zoals zoveel mensen thuis. Ik zat alleen niet gekluisterd aan de buis, wel aan mijn studeerkamer. Daar scheef ik onder meer over mijn verleden en een vluchtschrift over hoe ik die coronatijd beleefde.” Titels uit die periode zijn Parels in de coronabunker (2020), Bij nadere beschouwing (2021) en Vergezichten vanaf een mijlpaal (2021). De Boer: “Nu is er een einde aangekomen. Mijn nieuwe boek, het sluitstuk van mijn oeuvre, draag ik op aan mijn vader. Hij was predikant in Bergen op Zoom en Rijswijk. Een bijzondere man, dat was hij. En getrouwd met een bijzondere vrouw.” 

Vervolg

Kroniek van … is het vervolg op het boek ´Gala-Berline van het Groninger Studenten Corps Vindicat atque Polit - Pronkstuk van het Hippomobiel Erfgoed´. De aangehaalde Gala-Berliner is een in 1880 in Berlijn gebouwde koets die te vergelijken is met de voormalige Gouden Koets van het Koninklijk Huis. In deel 2 beoogt De Boer onder meer de herinnering aan een niet meer bestaand Vindicat levend te houden en een brug te slaan tussen opeenvolgende generaties studenten. In kleurrijke bewoordingen en gelardeerd met beeldmateriaal schets hij een beeld van een tijd waarin Vindicat een dominante positie innam binnen de Groningse academische gemeenschap. Omdat zijn hele familie in Groningen studeerde en lid van Vindicat was, deed De Boer dat ook. De schrijver: “Los van huis en haard, eigenlijk vond ik dat niet zo leuk. Als adolescent was ik in vrijwel alles op mezelf aangewezen.” En: “Toen waren er bij dat corps nog hoge morele voorwaarden. Je ging netjes met elkaar om, zeg maar. Wij flikkerden elkaar niet van het dak.”