Jakobien loopt tweemaal naar Santiago de Compostella

Bergschenhoek - Jakobien Talma (54) is sinds kort terug van haar 205 dagen durende pelgrimsreis waarbij zij ruim 3000 kilometer te voet heeft afgelegd. Ze liep op 25 juli 2023 haar deur in Bergschenhoek uit. Toepasselijk op de naamdag van de apostel Jacob de Meerdere, waarnaar de bedevaartsplaats Santiago de Compostela is vernoemd. Ongeoefend maar bevlogen met volgens eigen zeggen de Pippi Langkous instelling.

Jakobien: “Ik was al een tijdje aan het tobben met mijn gezondheid toen tijdens een gesprek met mijn coach het idee van de Camino ter sprake kwam. Van het idee werd ik blij, maar van het uitwerken kreeg ik slapeloze nachten. Wie zou er voor mijn huis, kat en nog inwonende zoon zorgen? Ik zette het idee van mij af tot mijn oudste dochter in mei 2023 vroeg of zij (tijdelijk) met haar vriend bij mij kon komen wonen. Het was de oplossing die ik zocht. Ik heb direct mijn baan als juf in het basisonderwijs opgezegd maar maakte het schooljaar af voordat ik vertrok.”

Het grote loslaten

“Mijn wens was om dichter bij mezelf te komen, hoewel ik geen idee had hoe ik dat zou moeten doen. Een andere wens was dat ik makkelijker dingen kon loslaten. En het grote loslaten, zoals ik het noemde, begon meteen bij het vertrek. Geen baan en inkomsten, niet weten waar te slapen, wat te eten en vooral ook het loslaten van de kinderen”, vertelt Jakobien. 

Van beide wensen heeft zij het gevoel dat zij vervuld zijn. Jakobien: “Ik ben veel op mezelf aangewezen geweest, maar daarnaast heb ik ook zo veel behulpzame mensen en mooie mensen ontmoet. Men zegt God is liefde en zoals ik de Camino heb ervaren, zo is God denk ik ook bedoeld. De omgang met andere lopers, mijn cami-go’s, het was als familie. Iedereen loopt met een reden die zorgt voor diepgaande gesprekken wat resulteert in een directe verbintenis met elkaar.”

Wandelwagen

Het was niet alleen maar diepgang. Er wordt ook plezier gemaakt. Jakobien: “Het slapen op slaapzalen, de verhalen en ervaringen uitwisselen en ook bijhouden wie waar is. Ik beleefde mijn jeugd opnieuw, alsof ik weer op de middelbare school zat.” In de winterperiode zijn er minder gelegenheden open en bij wat er open was, daar was altijd wel een bekende van Jakobien. “Gek genoeg ben ik niet één keer een andere Nederlandse pelgrim tegen gekomen. Dat was meer mensen opgevallen. Het eerste gedeelte van mijn reis, zo ongeoefend als ik was, heb ik gebruik moeten maken van een omgebouwde wandelwagen. Ik had op een moment al 1000 kilometer terug afscheid van de kar genomen toen ik een nieuw iemand ontmoette in een herberg. Hij vroeg me naar de wagen, want zo stond ik onder andere reizigers blijkbaar bekend, die Hollandse uit Rotterdam met die wandelwagen.”

Nog niet klaar

Na aankomst in Santiago de Compostella voelt het voor Jakobien niet aan als het einde van haar reis. Ze besluit om door te lopen naar de kust en eenmaal daar aangekomen voelt het nog niet als klaar. Jakobien: “Ik ben toen met een Amerikaanse pelgrim gaan oppassen op een huis in Porto. Daar ben ik niet lang gebleven want door een allergische reactie was het beter dat ik direct uit het huis zou gaan. Ik had zo een heimwee naar mijn belevenissen op de Camino dat ik besloot om hem weer te gaan lopen, maar nu dus vanuit Porto.” 

Besef

Toen ze voor de tweede keer aankwam in Santiago was het wel genoeg. Jakobien: “Ik liep de tweede keer veel meer alleen, waardoor ik meer aan mezelf toe kwam. En dat zorgde ervoor dat ik besefte hoeveel ik mijn kinderen miste en dat ik zin kreeg om weer aan het werk te gaan. En die wensen, die waren inmiddels ook wel vervuld.”