Jonathan Jonk blikt terug op drie jaar TOGB

Berkel en Rodenrijs - Op Sportpark Het Hoge Land waait de wind zelden uit een onverwachte hoek, maar dit voorjaar hing de spanning tot de allerlaatste speeldag in de lucht. TOGB bleef in het laatste seizoen van Jonathan Jonk tot het einde in de race voor de derde periode. Zelf won de ploeg haar wedstrijd, maar doordat VVSB in Katwijk te sterk was voor Rijnvogels, ging de periodetitel nét aan de neus voorbij. Het tekent een seizoen waarin TOGB meedeed tot het einde.

Het was bovendien het beste seizoen van Jonk bij de club. Met 53 punten behaalde hij zijn hoogste puntentotaal in drie jaar TOGB en met een jonge selectie eindigde de ploeg als zevende in de eindrangschikking, de hoogste klassering ooit in de Derde Divisie en onder zijn leiding. Na drie seizoenen vol verjonging, professionalisering en handhaving in de Derde Divisie B neemt Jonk afscheid. Het trainingspak gaat straks de tas in. Tijd om terug te kijken.

Jonathan, de laatste wedstrijd is gespeeld. Wat overheerst: opluchting, trots of weemoed?

Vooral trots. Ik laat een elftal achter met een goede organisatie. En we sluiten het seizoen energiek met elkaar af. Dat lukt niet elke trainer in het seizoen waarin hij vertrekt.

Je begon bij TOGB met een groep in ontwikkeling. Wat is de grootste stap die deze selectie heeft gezet?

De groep heeft echt een metamorfose ondergaan. Van de selectie uit mijn eerste jaar waren er dit seizoen nog zes over, en daarvan blijven er volgend seizoen drie. In mijn derde seizoen werd de halve basis vervangen. We zijn eigenlijk opnieuw begonnen. De grootste ontwikkeling over die drie jaar is de degelijkheid in het spelen van wedstrijden. Die is elk seizoen gegroeid.

Waar zat voor jou de echte winst: in het voetbal, de mentaliteit of het omgaan met tegenslagen?

In hoe we met tegenslagen zijn omgegaan. Dat hebben we altijd omgezet in energie en teamspirit. De Derde Divisie is lang en mentaal zwaar. Wij hebben niet altijd de individuele kwaliteiten van tegenstanders, maar door altijd een collectief te zijn en energiek te spelen, konden we die ploegen wel aan.

Foto: Ron Fruining

Jij bent als trainer ook gegroeid. Waarin is Jonathan Jonk nu anders dan drie jaar geleden?

Je neemt uit elk seizoen situaties mee. Wat bij TOGB voor mij echt duidelijk is geworden: ik moet dicht bij mezelf blijven. Dat levert me op de lange termijn het meeste op en daar zal ik altijd naar moeten handelen.

Welk moment bij TOGB heeft jou het meest gevormd?

Vooral vorig seizoen. We hadden een fantastisch eerste half jaar en moesten daarna ineens tegen degradatie vechten. In de laatste vijf wedstrijden pakten we tien punten en bleven we weg van de P/D-plekken. Dat herstel, dat karakter, dat is me bijgebleven. Niet elke ploeg kan op het juiste moment weer opstaan.

Met de kennis van nu: wat zou je anders doen?

Een seizoen loopt nooit vlekkeloos. In drie jaar maak je veel keuzes waarvan ik sommige situaties in de toekomst anders zal aanpakken. Maar ik ben niet zo van het terugkijken. Ik kijk liever vooruit en zorg dat ik dicht bij mezelf blijf.

Hoe lastig is het om trouw te blijven aan je ideeën in de Derde Divisie?

Je moet concessies doen om te overleven. Ik heb een bepaalde speelwijze, maar ik wil ook winnen. Als ik daar nuance in moet aanbrengen, is dat geen probleem. Zolang ik maar bij mijn kernwaarden blijf: team, ontwikkeling, prestatie, discipline en plezier. Daar doe ik geen concessies in.

Wat neem je mee naar je volgende club?

Ik begin weer opnieuw, in een andere klasse en met een andere clubcultuur. Ik neem drie jaar ervaring bij TOGB mee. Ik ga dingen anders doen, maar eerst wil ik de club en de spelers goed leren kennen en van daaruit bouwen.

Wat maakte werken bij TOGB typisch TOGB?

De rust. Ik heb hier altijd mijn werk kunnen doen. TOGB raakt niet snel in paniek en weet waar het vandaan komt. Ik heb hier drie jaar met veel plezier rondgelopen.

Welke spelersontwikkeling raakte jou het meest?

Het verhaal van Finn Hooreman. Van bijna stoppen tot doelpunten maken in TOGB 1 en volgend seizoen actief in de Tweede Divisie. Die mentale omslag, fitheid op één zetten, dat is indrukwekkend. Dat gun je elke speler.

Welk beeld blijft altijd hangen als je aan TOGB terugdenkt?

De kleedkamer in mijn eerste jaar. Zo ontspannen dat ik soms dacht: zijn ze straks wel scherp? En zodra het fluitje ging, werd er voor elke meter gestreden. Dat contrast vergeet ik niet.

Welke herinnering aan TOGB wil je nooit kwijt?

De manier waarop we dit seizoen afsluiten. Energiek, geconcentreerd, meedoen tot de laatste speeldag. Het was heerlijk om met deze groep te werken en op het veld te staan.

Over vijf jaar vraagt iemand: wat heb je geleerd bij TOGB. Wat zeg je?

Als je team topfit is, kun je samen enorm veel bereiken.

Tot slot, jouw boodschap aan spelers, staf en club?

Haal altijd het maximale uit jezelf. Alles geven met elkaar. Dan kun je veel bereiken.

Jonathan Jonk vertrekt zoals hij werkte: nuchter, reflectief en met oog voor het proces. Zijn laatste seizoen bij TOGB bracht het hoogste puntentotaal en de beste eindklassering uit zijn periode, maar zijn nalatenschap zit vooral in ontwikkeling. Van spelers, van staf en van de manier van werken. Wat hij meeneemt is meer dan een speelwijze of een analysemodel. Het is het besef dat bouwen tijd kost en dat vooruitgang vaak zichtbaar wordt op momenten dat je er niet bewust naar zoekt. Op Het Hoge Land blijft zijn naam verbonden aan een fase waarin TOGB jong bleef, meedeed tot het einde en overeind bleef door als team alles te geven, tot het laatste fluitsignaal.

Foto: Ron Fruining