Matthijs Machielse (VVD) neemt afscheid raad

Lansingerland - Na acht jaar in de gemeenteraad neemt Matthijs Machielse op zijn 29ste afscheid van de lokale politiek. Wie hem de afgelopen jaren heeft gevolgd, kent hem als energiek, pragmatisch en altijd bereid om het gesprek aan te gaan. Zelf hoopt hij vooral dat mensen hem zullen herinneren om zijn enthousiasme en oplossingsgerichtheid.

Door Valentijn van Maurik

Machielse begon jong in de politiek. Niet vanuit een uitgestippelde carrière, benadrukt hij, maar uit oprechte interesse. “Je bent jong en je wilt wat,” zegt hij daarover. Debatwedstrijden, nieuwsgierigheid en een groeiende politieke overtuiging brachten hem bij de VVD. Den Haag lonkte volgens anderen, maar voor hemzelf was dat nooit het doel. Politiek bleef vooral iets wat hij “gewoon leuk” vond. Dat plezier zat voor hem niet alleen in het debat, maar vooral in de mensen. Bij zijn afscheid hoorde hij terug dat collega’s zijn “springerigheid” zullen missen: zijn energie, enthousiasme en neiging om overal vol in te duiken. Dat beeld herkent hij: zodra hij wakker is, staat hij aan, en dat was in de politiek niet anders. Opvallend is dat juist de menselijke waardering hem het meest raakt. Niet zozeer lof voor politieke dossiers, maar woorden van collega’s die aangaven dat ze zich door hem gehoord of gesteund voelden. Vooral zijn afscheid als voorzitter van de commissie Samenleving maakte indruk. Dat mensen zich dankzij hem veilig voelden om hun politieke verhaal te doen, noemt hij “als mens iets moois”. Toch was het politieke werk niet altijd makkelijk. Het verkiezingsverlies in 2022 noemt hij zonder aarzelen het moeilijkste moment. “Dat heeft me echt wel pijn gedaan.” Tegelijk wijst hij op de periode waarin hij veel energie stak in het bij elkaar houden van de fractie en de samenwerking binnen de coalitie. Machielse noemt zichzelf geen liefhebber van eindeloos overleg. Hij is “meer van dan maar twee keer winnen en één keer verliezen dan drie keer half.” Voor de toekomst van Lansingerland ziet Machielse een duidelijke uitdaging. Hij maakt zich zorgen over de groei van de gemeente en het gebrek aan regie daarop. Volgens hem dreigt het dorpse karakter onder druk te komen te staan door woningbouw en regionale plannen. “Als je geen perspectief stelt, dan bepalen anderen het perspectief.” Het bewaken van die richting vindt hij belangrijk. Waarom nu stoppen? Ook daar is hij helder over. Machielse koos bewust voor een moment waarop hij het stokje netjes kon overdragen. Zijn werk, zijn relatie en het leven buiten de raad vragen meer ruimte. “Je kunt niet alles tegelijk.” Met zijn vertrek neemt de gemeenteraad afscheid van een geliefde jonge politicus met veel energie.