Ben wil mensen zelf laten ervaren hoe het is om zo dichtbij een roofvogel te zijn.
Ben wil mensen zelf laten ervaren hoe het is om zo dichtbij een roofvogel te zijn.
JOB IS TOP

Valkenier en eigenaar Roofvogelboerderij Ben de Keijzer

Algemeen 2.778 keer gelezen

Berkel en Rodenrijs – De Kleihoogt is voor Ben de Keijzer een bijzondere plek. Hij werd er geboren, groeide er op en maakte daar jaren later van zijn hobby zijn werk. Ben noemt zichzelf een ‘vogelgek’ en houdt naast vijftig roofvogels ook ooievaars, papegaaien en een pelikaan. “Natuurbescherming staat bij mij hoog in het vaandel. Alle vogels leven hier in harmonie met elkaar en ze vliegen elke dag.”

Ben vertelt dat hij met passie en respect voor de dieren en op basis van liefde en vertrouwen een band met de vogels krijgt. “Als kleine jongen was ik altijd in de weilanden te vinden. Ik bekommerde mij om vogeltjes die uit het nest waren gevallen en toen ik zes jaar oud was had ik al een tamme kraai, Kareltje. Om meer over vogels te weten te komen ging ik naar de bibliotheek. Later fietste ik naar Avifauna. De roofvogeldemonstraties daar maakten grote indruk op mij. Het viel mij op dat er altijd maar één kind werd uitgekozen om iets met een vogel te mogen doen, maar wist toen nog niet dat het veel later voor mij een grote drijfveer zou zijn voor mijn eigen roofvogelboerderij.” Ben ging naar de land- en tuinbouwschool en vond een baan bij Bunnik Plants. “Het was leuk werk, maar ik wilde meer buiten zijn. Ik ging in het Franse Rocamadour roofvogels trainen en later kwam ik in het themapark Puy du Fou terecht.” Teruggekeerd in Nederland trad Ben in de voetsporen van zijn ouders die in het verleden een melkveehouderij hadden. “Ik wist heel goed wat ik wilde. Koeien houden op een zo natuurlijk mogelijke manier. Ik ging mij verdiepen in koeienrassen en kwam uit op de Franse montbéliarde koeien uit de Vogezen. Het was een hele leuke tijd. De vijftig bijzondere melkkoeien hield ik ‘op stro’ en ze trokken veel bekijks. Intussen had ik ook nog mijn hobbyvogels. Een kerkuil, een woestijnhavik, een oehoe, een zeearend en een caracara. Mensen zagen mij trainen met de roofvogels en ik werd uitgenodigd op scholen en voor demonstraties in het Archeon. In het jaar 2000 ging ik er honderd procent mee aan de slag, toen ik vanwege de aanleg van de Groenzoom genoodzaakt was om mijn bakens te verzetten. Het zou betekenen dat ik minder ruimte kreeg om de koeien naar buiten te doen en dat druiste in tegen mijn principes.” Ben bouwde iets verderop aan de Kleihoogt een nieuwe boerderij. “Ik wilde zo graag dat iedereen zelf kan ervaren hoe het is om oog in oog met een roofvogel te staan en ik begon met workshops. Ik krijg van een vogel zoveel positieve energie en wil dat uitdragen naar anderen, maar nooit zonder het dierenwelzijn uit het oog te verliezen. De vogels moeten zich bij mij goed voelen, het is puur op vertrouwen dat ze steeds weer terug willen vliegen. Als je goed voor ze bent, hebben ze geen reden om er vandoor te gaan. Ik heb al heel wat mooie en aangrijpende dingen meegemaakt met mensen en de roofvogels. Zo was er een keer een laatste wens van iemand waarbij een van onze vogels een rol speelde. Een favoriete vogel heb ik niet. Ze hebben allemaal wel een unieke eigenschap,” besluit Ben.

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Uit de krant