donderdag 3 december 2020 | week 49
Home » Algemeen » Ziekenhuizen hebben ruimte, maar missen handen aan het bed

Ziekenhuizen hebben ruimte, maar missen handen aan het bed

Ziekenhuizen hebben ruimte, maar missen handen aan het bed

Berkel en Rodenrijs – Nog steeds zijn er ook in ons land mensen die de maatregelen rond corona onzin vinden. Die hun oude leventje weer willen oppakken en denken dat alles dan vanzelf wel weer voorbij gaat. Maar kom je in een ziekenhuis, dan weet je al snel dat je je kop niet in het zand hoeft te steken, maar dat het daar ‘spitsuur’ is en dat er ook op spitsroeden wordt gelopen.

Jefrey Vermeulen werkt als traumachirurg in het Maasstad Ziekenhuis. “De coronazorg neemt toe en daardoor neemt de zorg van andere disciplines af. Momenteel is het niet de vraag of er voldoende bedden zijn, maar veel meer of er voldoende mensen zijn die de zorg kunnen bieden aan de patiënten in het ziekenhuis. Om te verzorgen, te behandelen of te opereren,” aldus de Berkelse chirurg.

Team

“Je doet je werk in het ziekenhuis nooit alleen, maar het is altijd een team dat de zorg met elkaar draagt. Het probleem van dit moment is echter, dat ruim 10% van onze medewerkers zelf corona heeft. Daar komt bij dat coronapatiënten meer zorg nodig hebben en er ook veel tijd gemoeid is met zelfbescherming (steeds wisselen van bescherming bij de volgende patiënt). Normaal gesproken werkt er een verplegende voor vier patiënten, maar die verhouding is bij coronapatiënten één op de twee/drie.”
Eind vorige week lagen er bijna 60 coronapatiënten en coronaverdachte patiënten in het Maasstad Ziekenhuis en 10 op de IC. “Daar heb je dus in normale omstandigheden een tiental verpleegkundigen voor nodig, maar dat zouden er nu minstens 20 moeten zijn.” Met de specialisten in het ziekenhuis worden daarom ook afspraken gemaakt. Daar komt dagelijks de vraag aan de orde: hoeveel verpleegkundigen kun je vrij maken om op de corona-afdelingen mee te komen werken.
“Gewoonlijk opereer ik elke vrijdag de hele dag, maar nu mogen er die dag maar twee operaties worden gepland. Door minder te opereren kunnen zoveel mogelijk verpleegkundigen elders in het ziekenhuis aan de slag gaan. Bedden kunnen we overal plaatsen, dus dat is niet het grootste probleem. Genoeg behandelaars en verpleegkundigen; daar draait het om, want ook doktoren vallen uit door ziekte. We zijn bang dat het coronaprobleem alleen maar groter wordt, al hopen we op afvlakking van het aantal besmettingen. Pas als die inzet kunnen we na een week of vier in het ziekenhuis zien dat de opnamen afnemen.”

Ondersteuning

Het opereren en het spreekuur op de polikliniek nemen af, maar daar is voor Jefrey het crisisteam voor teruggekomen waar hij deel van uitmaakt.
“We beginnen de dag in het ziekenhuis elke ochtend om acht uur met overleg. Daar zitten de microbioloog, internist, de logistiek planner van de capaciteit, een medewerker die de inzet van verzorgend en verplegend personeel regelt, iemand die de zorg heeft voor voldoende preventieve materialen, iemand van communicatie en ikzelf als afgevaardigde van de andere (niet corona gerelateerde) zorg – om ook die waar nodig door te kunnen laten gaan – met elkaar aan tafel. Zijn de afspraken gemaakt, dan gaan die eerst naar de Raad van Bestuur van het ziekenhuis die er haar fiat aan moet geven. Soms komen we ’s middags om drie uur nog een keer bijeen. Er is veel overleg, drukte, veel geruststellen en bewaking van overwerk. Andere artsen uit ons ziekenhuis worden gevraagd voor ondersteuning van hun collega’s waar mogelijk, maar dit is in de praktijk heel beperkt mogelijk. Ondertussen staat de Raad van Bestuur in contact met alle ziekenhuizen in de regio om er samen goed doorheen te komen.”
De coronapatiënten worden geholpen, want daar kan niet mee worden gewacht, ze zijn te ziek. De andere kant van de medaille is echter, dat daardoor andere patiënten te maken krijgen met uitgestelde operaties of opnamen. “Dat vinden ook wij heel vervelend, want vaak wordt daar naartoe geleefd om van ongemak of pijn verlost te worden. Ook daarom hopen we dat deze periode niet te lang duurt. Lopen de cijfers van positief geteste mensen niet terug, dan denken we dat er nog strengere regels ingevoerd gaan worden en iedereen alleen voor de meest noodzakelijke dingen naar buiten mag en verder binnen moet blijven.”