vrijdag 4 december 2020 | week 49
Home » Algemeen » Seb staat z’n mannetje voor het Wolfert Lansing
Seb een paar weken geleden in de hal van het Wolfert Lansing; bij een foto van de nieuwbouw.

Seb staat z’n mannetje voor het Wolfert Lansing

Seb staat z’n mannetje voor het Wolfert Lansing

Bergschenhoek – ‘My Future is now!’ was de titel en het onderwerp waarover Seb Naber en alle andere deelnemers aan de jaarlijkse Junior Speaking Contest dit jaar een speech mochten schrijven. Dat dit in het Engels moest was een extra moeilijkheidsfactor, maar de 14-jarige Seb, leerling uit klas 2 van het Wolfert Lansing, nam die uitdaging graag aan en presenteerde hem vervolgens met verve.

Trees Borkus-Henskens

De contest vond plaats in Zwijndrecht, nog voordat de scholen hun deuren moesten sluiten. Twaalf leerlingen uit de klassen 2 en 3 konden er aan deelnemen en iedereen die het leuk vond kon zich er voor aanmelden. Seb werd als enige van zijn school uitgekozen. Samen met een klasgenoot schreef hij de speech, maar die liet de presentatie graag aan Seb over. Zijn docente Engels mevrouw Bull en zijn moeder reisden mee richting Zwijndrecht en waren getuige van zijn speech; ze waren uiteraard erg trots op hem.

Nerveus

De speech mocht tussen de 2,5 en 3 minuten duren en dat lukte net. “Ik was wel nerveus,’ aldus Seb. “Hij moest helemaal uit het hoofd. Je mocht wel wat steekwoorden noteren, maar dat vond ik niet nodig. Centraal in de speech stond dat we niet te lang moeten wachten, maar nu iets moeten gaan doen aan de (klimaat)problemen van onze wereld. Ik noemde enkele voorbeelden die niet alleen goed, maar tevens gratis te realiseren zijn. Zoals het fietsen naar je werk, een dag in de week zonder het eten van vlees, geen plastic maar een metalen fles om drinken in te doen. Het helpt als we het met elkaar aanpakken.”
De speech van de Hoeksenaar werd door de jury als ‘goed’ gewaardeerd. Knap vonden ze het dat hij ook na een korte hapering de draad meteen weer oppakte. Hij vond het leuk om mee te doen, maar hij hoeft het niet nog een keer te doen. “Ik wil volgend jaar wel eventueel helpen met de kandidaat die dat jaar mee zou willen doen.” Iets om te onthouden, want Seb woonde twee jaar in Amerika en spreekt de Engelse taal goed.
Na weer een ervaring wijzer keerde Seb terug richting Bergschenhoek. Met een certificaat van deelname en een beeldje in de vorm van een microfoon als aandenken aan de dag.