Lenteconcert Concordia: combinatie tango en klassiek
Bergschenhoek – Zaterdagavond heette Muziekvereniging Concordia haar publiek weer van harte welkom tijdens het jaarlijkse lenteconcert, dat alweer sinds 2013 plaatsvindt in de centrale hal van het gemeentehuis.
Door Astrid Nielsen
Dit jaar is er geen centraal thema, maar is het concert opgebouwd rondom de Amerikaans/Argentijnse solist Gustavo. Gustavo begon op vijfjarige leeftijd met viool spelen en volgde een klassieke opleiding. In 2009 verhuisde hij naar Buenos Aires, Argentinië, en vijf jaar later kwam hij naar Rotterdam om zijn studie voort te zetten aan het Codarts Conservatorium. In 2018 studeerde hij daar cum laude af aan de bacheloropleiding Tango Viool Performance. Naast viool bespeelt Gustavo ook verschillende andere instrumenten waaronder saxofoon. Op de vraag van Vera Visser, die de avond vakkundig aan elkaar praat, wat Gustavo zo leuk vindt aan Nederland, antwoordt hij in het Nederlands: “Het is een mooi land, alleen het weer niet. En er zijn lekkere broodjes en kaas.” Het antwoord op de vraag waarom Gustavo tango muziek is gaan studeren in Nederland, terwijl Argentinië toch het land van de tango is, ligt wat gecompliceerder. Het heeft in ieder geval iets te maken met onze van oorsprong Argentijnse koningin. Gustavo’s grootste droom op muzikaal gebied betreft niet zozeer hemzelf alswel het feit dat hij graag zou zien dat iedereen toegang heeft tot muziek en dat er veel culturele activiteiten zijn voor de maatschappij. De MPB, onder leiding van Vincent Houdijk, bijt het spits af met Moving Sounds. Daarna volgt het Ierse Lough Erin Shore waarbij Gustavo op viool en Wendy Barten op piccolo soleren. Sinds een paar jaar heeft de MPB een aantal speciale instrumenten om naast de binnenconcerten met volledige bezetting ook buiten in kleinere en dynamischere groepen op te kunnen treden, te weten samba instrumenten. Als eerbetoon aan deze instrumenten gecombineerd met het feit dat het vorige maand carnaval was brengt de MPB het opzwepende nummer Rush Hour Samba ten gehore. De MPB zou de MPB niet zijn als er niet iets bijzonders zou worden gedaan. Tijdens het stuk Super Mario speelt dirigent Vincent op het scherm Super Mario ondersteund door de muzikale klanken van de instrumenten, terwijl Mario en Luigi zelf acte de présence geven. Daarna volgt nog Shift en als toegift voor wie er nog geen genoeg van kan krijgen speelt de MPB het stuk Trinity van Snarky Puppy. Zoals gebruikelijk vindt in de pauze de loterij plaats waarbij de lootjes weer gretig aftrek vinden. Natuurlijk zijn er weer mooie prijzen te winnen. Na de pauze is het de beurt aan het fanfareorkest onder leiding van Paul van Gils. Er wordt afgetrapt met het opzwepende Dancing on the sand, waarbij het publiek wordt ondergedompeld in een onmiskenbare oosterse sfeer die uitmondt in een spectaculair einde. Daarna volgt When nature strikes back, een stuk met een boodschap over de opwarming van de aarde: het is vijf voor twaalf en dat is te horen aan de ‘tikkende klok’. Dan is het tijd voor het prachtige A time there was dat werd geschreven in opdracht van het Trompetterkorps Koninklijke Marechaussee. Deze compositie heeft een koraalmatig karakter en was in eerste instantie bestemd voor het opluisteren van herdenkingen of als rustpunt in een concert. In het door Gustavo Cabrera zelf gecombineerde stuk Tears brengt hij een prachtige vioolsolo ten gehore, gevolgd door het vrolijke El Cumbanchero, een Latijns-Amerikaans stuk. Het sluitstuk van de avond is Stardust van Hoagy Carmichael met Cabrera op saxofoon. Natuurlijk kan het publiek niet naar huis zonder een bedankwoord van de voorzitter en een uitsmijter in de vorm van Sweet Caroline! Al met al weer een zeer geslaagde, afwisselende muzikale avond.
