The Passion met Hiwot


Wat hebben we weer genoten van The Passion! Wat een prachtige muziek van Hiwot (Francien van der Burg), het koor en de begeleiders. Matijs Rooker was (net als vorig jaar) de verteller, maar was deze keer ook onderdeel van het verhaal: supergoed gedaan. Al met al hadden we een schitterende muziekbeleving, en dat gewoon in ons eigen Berkel.
Graag volgend jaar weer!

Paul Eijgenraam

Medemenselijkheid boven angst 

Lieve mede Lansingerlanders,
Ik woon al mijn hele leven in Lansingerland en voel me verbonden met deze gemeente. Maar vandaag ben ik teleurgesteld in ons. We zijn met zo veel. En velen van ons hebben het zo goed. Hoe kan het dan dat wij die paar honderd medemensen die een thuis zoeken in een AZC niet met open armen kunnen ontvangen? Waarom worden er demonstraties georganiseerd tegen de komst van mensen die vluchten en een veilige haven zoeken? Er zat een flyer in mijn brievenbus. Daar stonden teksten op zoals "kunnen onze kinderen nog wel veilig buitenspelen?". De angst, ingeven door racisme, druipt er vanaf. Ik dacht echt dat wij beter waren dan dat. Er staat ook dat de samenstelling van de groep onbekend is. Nou en? Dan kunnen er dus gezinnen tussen zitten. Ouders met kleine kinderen. Mannen die alles hebben geriskeerd om een betere toekomst te vinden. Ouderen die op hun oude dag huis en haard achter hebben moeten laten. Wat maakt het uit wie het zijn? Het zijn je medemensen. Zij hebben hulp nodig. Dan steek je een hand uit. Ik hoop dat iedereen in Lansingerland met een vluchtgeschiedenis, iedereen van kleur en iedereen die zich om wat voor reden dan ook geraakt heeft gevoeld door de ophef het volgende leest: je bent hier welkom. Er zijn zo veel mensen in deze gemeente die niet zo denken als die paar honderd die nu zo luid schreeuwen. Denk je er hetzelfde over en vind je ook dat Lansingerland zijn steentje moet bijdragen aan de opvang van mensen in nood? Spreek je dan alsjeblieft uit. Wees geen zwijgende meerderheid. Mail de gemeente, ga in gesprek met je buren. Laat je horen.  

Antoinette van der Burg

Opvang asielzoekers


Als ik naar het dorp fiets zie ik onderweg richting centrum nog een klein stukje groen, een mini-weiland met wat schapen. Moet dat stukje groen óók nog verdwijnen? Komen we in het stenen/asfalt tijdperk terecht in Lansingerland? Wij maar onze tuinen vergroenen, wég met al die nare grijze tegels, insectenhotels ophangen, maar elk stukje groen schijnt een doorn in ’t oog te zijn.
Waarom kunnen onze volwassen kinderen niet op zichzelf gaan wonen en staan zij jarenlang op een wachtlijst!? Dit soort zaken kan men toch niet aan de burgers verkopen!? Als ik het goed heb zijn wij hier na Bangladesh het meest dichtbevolkt land ter wereld. En dat wordt nog erger. Kort geleden toerden wij per auto urenlang door het prachtige Portugese groene landschap, geen enkele auto of bewoner onderweg te zien, écht helemaal niemand. Wat een verademing en stilte en rust, waarom komt men dan juist hiernaar toe? Voor de échte asielzoeker heeft men alle begrip, maar we weten allemaal dat er ook een hele grote groep is die beslist niet voor hun veiligheid hoeft te vluchten, gelukszoekers dus. Er komt steeds meer weerstand tegen de door de overheid opgedrongen opvang, nogal logisch. Houd de mensen niet voor de gek. Laat de gemeente vooral eens eerlijk zijn en ook begrip hebben voor de inwoners van Lansingerland. Geen z.g.n. infoavonden organiseren waarbij échte inspraak aan alle kanten wordt bemoeilijkt. In het verleden meegemaakt dat die op vreemde tijden werden gehouden, zoals zes uur 's avonds of als het over Berkel ging dan werd de informatieavond in Bleiswijk gehouden, of in de zomervakantie, enz. Ja, we kennen de trucjes! Dat de mentaliteit en het gedrag van onze bevolking zo achteruit holt, de hufterigheid, agressie, criminaliteit viert hoogtij, het land verloedert zienderogen en dit merken vooral de mensen die in de jaren vijftig zijn opgegroeid, elf miljoen inwoners waren er toen!
Een heel bekend voorbeeld is dan het terrarium met ratten, u kent de proef vast wel met z’n drieën gaat het prima met z’n achten vechten ze elkaar de ‘tent’ uit en erger.

M. Schmid

Hollandse Zorg Groep


Op eerste paasdag organiseerde HZG een mooi verzorgde en drukbezochte paasbrunch. Nadat iedereen goed en wel aan de koffie zat, was het even schrikken. Het brandalarm ging af, maar gelukkig was het loos alarm. Bestaan er tal van kerstliedjes, met Pasen ligt dat wat moeilijker. De leadzangeres maakte er een ‘sing-along' van met allerlei bekende nummers. Dat lukte wonderwel.
Het HZG-concept betekent: omzien naar elkaar, het bevorderen van het onderling contact, een beroep kunnen doen op vrijwilligers in een wereld waarin we steeds ouder worden en het gevaar van eenzaamheid steeds vaker op de loer ligt.
Dáárom heeft HZG die prachtige tuin aangelegd, dáárom wordt er veel tijd gestoken in allerlei vormen van dagbesteding, dáárom kunt u op 5 mei a.s. (als lid) met HZG weer op stap, deze keer naar de Keukenhof. Ook voor deze paasbrunch waren er de nodige vrijwilligers die zich geheel belangeloos heel wat uurtjes wilden inzetten. Dank daarvoor!

Han van Doornik
Berkel en Rodenrijs