Herman Pruisken vertelt

Berkel en Rodenrijs - Zo zie je hem en zo is hij weer weg. Een man die maar moeilijk stil kan zitten en die het daarom niet zo bijzonder vindt dat hij onlangs in het Oostenrijkse Sankt Johann deelnam aan het Wereldkampioenschap fietsen voor veteranen. Inmiddels telt Herman Pruisken 85 lentes en werd hij zevende in een groep van 35 fietsende 85-plussers. Wie is de man die geboren werd in Delft (achter de Gist- en Spiritusfabriek) en samen met zijn ouders al op jonge leeftijd naar de Rodenrijseweg verhuisde. 

"We woonden vlak voorbij de ‘bocht van Van Rijn' waar ik een leuke jeugd heb gehad. Mijn vader werkte bij de gemeente en kocht voor Berkel en Rodenrijs energie in bij de energiecentrale langs de Schie in Delft. Dat was in de tijd van burgemeester Gründemann. Toen ik de leeftijd kreeg om een baas te gaan zoeken kon ik bij Van Vliet in Pijnacker terecht. Een elektrotechnisch bedrijf waar ik het vak leerde. Na mijn militaire dienstplicht bij de luchtmacht ben ik gaan werken bij een groot installatiebedrijf. In die tijd was ik al veel in en om ons huis te vinden waar ik zelf van alles maakte en repareerde." 

Eigen bedrijf

Herman was 21 jaar toen hij voor zichzelf begon in de kippenschuur achter het ouderlijk huis: Pruisken Elektrotechniek. "Ik werkte veel in de tuinbouw waar ik oliebranders installeerde en aansloot. Mijn moeder hielp mij regelmatig voordat ik op mijn brommertje kon vertrekken naar de klant. Ze legde de kabels om m'n nek, de lange buizen gingen onder m'n arm. Levensgevaarlijk, maar dat kon in die tijd. De laatste maanden van het jaar waren het drukst; voor het ging vriezen moesten de verwarmingsinstallaties voor de kassen bij de tuinders wel aangesloten en in werking zijn. Ook 's nachts ging ik regelmatig op pad om storingen op te lossen, want service stond hoog in het vaandel. Al gauw kwam Wil van der Berg mij helpen, want het werd te druk voor één man. In de zomer legden we elektrische installaties aan in woningen en bedrijfspanden. Van onze accountant Boekholt kreeg ik na enkele jaren het advies ‘Ga investeren in een nieuw pandje'. Ik ging op zoek en kocht voor ƒ 75.000,- het leegstaande pand van drukkerij Haak, onder het tunneltje door aan het tweede deel van de Rodenrijseweg. Om dit te kunnen betalen sloot ik een levensverzekering af bij Nationale Nederlanden.Toen we in 1968 verhuisden, deden we dat met de eerste auto van het bedrijf, een oude Citroën 2CV die ik had gekocht bij Siem Maree. Het bedrijf groeide. Het werd noodzakelijk om meer medewerkers in dienst te nemen, maar ook een vaste administratieve kracht. Dat werd Jacques Greeve. Ons werk breidde zich verder uit. We bouwden niet alleen panelen voor tuinders, maar gingen ook de elektrische installaties en alarm- en brandmeldinstallaties aanleggen in de utiliteits- en woningbouw. Pruisken Elektrotechniek werd een begrip niet alleen in de eigen regio, maar ook ver daarbuiten. Zelfs de grootste bank van China die in Amsterdam een filiaal opende wist Pruisken te vinden. 

Opening winkel

In het bedrijfspand was een goed geoutilleerd magazijnsysteem en kantoorruimte aanwezig, dus werd besloten daar ook een winkel te openen. Daar kreeg Annie Pruisken een dagtaak aan de verkoop van witgoed, stofzuigers, schemer- en hanglampen. Ook kwam er een toonbank waaraan muziekliefhebbers plaats konden nemen om via een koptelefoon muziek te beluisteren van ep's en lp's voordat ze die kochten. In 1971 opende Pruisken een winkel in de Kerkstraat en in 1974 ook een in de Nieuwstraat. In 1985 vestigde hij zich in het grote hoekpand aan het plein bij de doorgang vanuit de Nieuwstraat naar de Kerkstraat. In 1999 verkocht Herman deze winkel aan Electro World Van Dijk witgoed. Hij opende later aan het Westerwater nog wel de platenzaak Ear en Eye, maar toen Free Record Shop een winkel opende, sloot hij deze zaak weer.
De installatietak schreeuwde in die tijd ook om uitbreiding. "Toen ik dan ook de kans kreeg om aan de Industrieweg op het bedrijventerrein van Berkel en Rodenrijs een nieuw pand neer te zetten, greep ik die kans met beide handen aan. De vestiging werd in 1978 feestelijk in gebruik genomen." In 2017 besloot Herman te stoppen en het bedrijf over te dragen aan zijn opvolgers.

Sport

Naast het harde werken heeft Herman altijd een zwak gehad voor alles wat met sport te maken heeft. "Al op jonge leeftijd leerde ik surfen op het water bij het station waar Sideron lessen verzorgde. Na mijn diensttijd haalde ik mijn vliegbrevet op Zestienhoven en nam regelmatig belangstellenden mee naar boven. Ik heb geroeid, drie keer de Elfstedentocht geschaatst, ben altijd al een fervent fietser geweest en was lid van De Pedaalridders in Rotterdam.”
In 2004 zette Herman in de B-Driehoek het Pedaalridder scholenproject op. Hij zorgde voor de fietsen waar de kinderen onder zijn leiding elke week op trainden. Eerst op het schoolplein en dan tochtjes in de buurt. Dat groeide uit tot een vereniging van honderden leden, want ook oudere kinderen en volwassenen meldden zich. Sommigen groeiden uit naar bekende namen in de nationale en internationale wedstrijden. Herman was elk weekend op pad om zijn ‘fietssterren' die na het scholenproject verder wilden te begeleiden naar wedstrijden door het hele land. Hij zorgde dat ze allemaal in sporttenue en op een goede fiets aan de streep stonden, daarbij terzijde gestaan door enthousiaste ouders en trainers. Driemaal maakte Herman plannen voor de aanleg van een wielerbaan binnen de gemeente: Noordeinde (2008), Kooilaan (2009) en Annie M.G. Schmidtpark (2013), maar helaas is dat er nooit van gekomen. Ook aan het tijdperk van De Pedaalridders is een einde gekomen.
Voor zijn tomeloze inzet werd Herman in 2005 gekozen tot vrijwilliger van het jaar en in 2012 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Herman woont alweer een aantal jaren aan de Rodenrijseweg en reist regelmatig naar Oostenrijk om te fietsen en te schaatsen. "Ik ga daar binnenkort ook een cursus paragliden volgen, want dat lijkt me zo geweldig. Van een berg afspringen en dan al zwevend de wereld onder je ontdekken." Stilzitten is geen optie voor Herman!