Ben en Annie met de burgemeester. (Foto: Ruud van den Braak)
Ben en Annie met de burgemeester. (Foto: Ruud van den Braak)

Bezige bijen Ben en Annie zijn zestig jaar getrouwd

Algemeen

Bleiswijk – Op 30 december van vorig jaar was het 60 jaar geleden dat Ben van Doorn en Annie Baas elkaar, in de koude winter van 1964, op het stadhuis van Nieuwkoop het ja-woord gaven. Uiteraard kwam burgemeester Pieter van de Stadt het echtpaar feliciteren en de trouwakte van toen overhandigen, vergezeld van een fraaie bos bloemen.

Kort nadat Ben was afgezwaaid van zijn militaire dienstplicht in voormalig Nederlands Indië ging hij vanuit zijn woonplaats Harmelen op dansles in Woerden. Daar kwam hij Annie uit Noorden tegen en na wat afspraakjes- “het heeft best wel even geduurd hoor” -bloeide er wat moois op.  Na hun trouwen zijn zij in Harmelen gaan wonen, waar Ben in de glastuinbouw aan de slag ging terwijl Annie als coupeuse ging werken in Woerden. Al snel kregen zij op verzoek een weeskind in huis en hebben daarna 35 jaar voor acht verschillende pleegkinderen gezorgd. “Ja, we hebben ook drie eigen kinderen maar de pleegkinderen hoorden er altijd ook gewoon bij” vertelt Annie. “We weten niet beter, maar op het moment dat we kleinkinderen kregen zijn we langzaam gestopt. Ik wilde meer tijd voor de kleinkinderen hebben.” 

Ben was, samen met een compagnon, een eigen bedrijf voor onderhoud van gewassen begonnen en had veel klanten rond Maassluis en dus ging de familie daar wonen. Jaren later kon Ben in vaste dienst komen bij een tuinderij in Bleiswijk en werd daar naartoe verhuisd. In het weekend en de zomervakanties vertrokken zij naar de caravan en boot in Scherpenisse. Vaak samen met de drie kinderen en de zeven kleinkinderen. “Een geweldige tijd was dat”, vertelt Ben. “Op de camping was altijd wat te doen en bijna alle kinderen en kleinkinderen gingen mee zeevissen. Opi, wil je er aas aan doen, opi wil je mijn vis eraf halen? Ik had het er druk mee maar het was, nogmaals, geweldig allemaal! We hebben altijd een druk leven gehad, maar daar zelf voor gekozen. Het zit in ons om iets voor anderen te doen en te kunnen betekenen. Zo heb ik voor de katholieke kerk hier in Bleiswijk 24 jaar graven onderhouden en we zingen nog steeds samen in het kerkkoor St Caecilia. Annie doet voor het koor ook de administratie. Ook hier in het appartementencomplex weten ze mij te vinden en ben ik het manusje-van-alles. Ik doe het graag.”

“We onderhouden hier samen ook de gemeenschappelijke tuin”, vult Annie aan. “En al achttien jaar lang ben ik als vrijwilliger één dag in de week activiteitenbegeleidster in De Tuinen. Ben doet daar ook vrijwilligerswerk, maar wel op een andere dag. En dan doen we ook nog maandelijks de grote bingo in De Leeuwerik. Dat is ooit begonnen met ongeveer 20 personen, maar nu hebben we er maandelijks 80 of 90. De mensen komen overal vandaan en kunnen voor een klein bedrag meedoen, leuke prijsjes winnen en krijgen een hapje en een drankje. Maar helaas wordt het steeds moeilijker om uit de kosten te komen. We krijgen geen subsidie en moeten alles via sponsoren regelen. We zijn daar erg druk mee. Ik hoop dat het kan blijven bestaan, we worden toch ook een dagje ouder en hebben nog geen opvolgers hiervoor. We kunnen best wat hulp gebruiken, ook financieel”, zegt Annie, kijkend naar de burgemeester.

Elfstedentocht

Op de vraag of ze nog wat vergeten zijn te melden over wat zij allemaal gedaan hebben of nu nog allemaal doen, vult Ben nog even aan: “O ja, ik ben lid van de biljartsoos van De Leeuwerik en speel iedere vrijdag en ook nog in de hoogste groep. En in 1964 heb ik de Elfstedentocht gereden, maar na 120 km werd die stilgelegd vanwege de slechte weersomstandigheden. En we hebben afgelopen zaterdag onze bruiloft, met vrienden en familie gevierd in De Rank, dat was erg gezellig.”

Ben en Annie willen wat rustiger aan gaan doen, maar of dat gaat lukken?