Juf Connie en juf Maya nemen afscheid van De Kwakel
AlgemeenBerkel en Rodenrijs – Het is zover: de juffen Connie Arnold en Maya Slootboom van Jenaplanschool De Kwakel zijn per 1 november met een welverdiend pensioen gegaan. Op vrijdag 25 oktober was hun laatste werkdag en werden ze door alle kinderen van De Kwakel toegezongen en uitgezwaaid.
De bomvolle aula was volgehangen met door de kinderen zelfgemaakte afscheidswensen en op het podium stonden twee mooi versierde stoelen klaar voor de juffen. De twee lieten nog even op zich wachten maar na een paar keer heel hard Connie!, Maya!, Connie!, Maya! geroepen te hebben kwamen de verraste juffen binnen. Het vieren werd gestart met een danklied waarna de onder-, midden- en bovenbouw elk op hun eigen manier afscheid namen. De onderbouw waar Connie en Maya als kleuterleidsters altijd gewerkt hebben, deed dat per klas. Na ‘De Kabouters’ en ‘De Kapoentjes’ kwamen hun eigen ‘Roodborstjes’ aan de beurt met een heel toepasselijk liedje. Na een uurtje zang en dans vormden de kinderen een erehaag langs de trap naar beneden en kregen de juffen van ieder kind een zelf geknutselde bloem. Beneden aangekomen stonden ouders en oud-collega’s klaar voor een praatje.
Twee-eenheid
Connie en Maya vormden een twee-eenheid op De Kwakel. Beiden zijn altijd in de onderbouw actief geweest en waren jarenlang de juffen van ‘De Roodborstjes’. “De kleuters zijn nog puur, spontaan en eerlijk. Het is geweldig om een band met de kinderen op te bouwen en ze te zien groeien in alles wat ze doen. We zijn geen dag met tegenzin naar ons werk gegaan en hebben altijd op één lijn gezeten met alles wat er op de school en in de klas moest gebeuren. We zijn geen tweeling maar dat scheelt niet veel. Veel samen doen en elkaar laten groeien is super fijn om mee te maken en op terug te kunnen kijken. We hebben ook veel positieve reacties van de ouders ontvangen. Dat doet ons echt goed.” Op de vraag hoe het met de emoties zit, vertelt Connie: “Bij De Kwakel hebben we het beleven en het vieren van dingen hoog in het vaandel staan. Iedere vrijdag werd afgesloten met het vieren van iets. Gisterenavond hebben we een afscheidsetentje gehad met alle collega’s. Naast de lieve en mooie toespraken kregen we van iedere collega trefwoorden die bij ons passen, fraai verpakt in een doosje. Het was erg leuk om op deze manier te ervaren hoe je gezien wordt. In al die mooie woorden en herinneringen waren wij nu het middelpunt, maar het besef dat het om ons ging was op dat moment nog niet echt aanwezig. Het is alsof je in een soort film zit. Het echte besef moet nog komen.” Maya vult aan: “Ik besef nu net dat ik straks mijn sleutel van de school in moet leveren. Dat wordt wel even slikken denk ik. Net zoals de laatste gang over het schoolplein en het besef dat ik de kinderen en collega’s zal gaan missen.”
Zijn ze niet bang voor het spreekwoordelijke zwarte gat? “Het zal best wel vreemd zijn, maar we gaan eerst maar eens lekker op vakantie”, zegt Connie. “Niet samen hoor, ik ga met mijn man vier weken rondtrekken door Argentinië en in het voorjaar trekken we er met de caravan op uit.” ,,Ik ga eerst op vakantie naar Spanje en daarna heb ik tijd om al mijn creatieve uitingen weer op te pakken en vorm te geven. Daar heb ik echt zin in”, zegt Maya.
“Tot slot willen we nog graag even kwijt dat we het in al die tientallen jaren echt een voorrecht hebben gevonden om elke dag het vertrouwen te krijgen om de zorg voor de kinderen op ons te mogen nemen. We hebben er iedere dag van genoten en hopen dat de kinderen nog vele jaren met net zoveel plezier naar school gaan als wij dat hebben gedaan.”