dinsdag 24 november 2020 | week 48
Home » Politiek » Paul Lieverse: Politiek en samenleving lijken te schuren
Voor Paul Lieverse (ChristenUnie) staat de fysieke en geestelijke gezondheid van Lansingerlanders nog altijd centraal.

Paul Lieverse: Politiek en samenleving lijken te schuren

Politici op zomerreces (8, slot)

Paul Lieverse: Politiek en samenleving lijken te schuren

Lansingerland – Tijdens het zomerreces lieten we een aantal politici aan het woord, waarbij we terugblikten op de afgelopen maanden en een klein beetje vooruit keken. Het coronavirus is echter nog steeds onder ons en allesbepalend voor ons welzijn. Dat heeft ook invloed op de politieke agenda.

Freek J. Zijlstra

Paul Lieverse is gemeenteraadslid voor de ChristenUnie. Zijn vrouw en hij kwamen 25 jaar geleden met twee jonge kinderen in Bleiswijk wonen. “Liesbeth is vanaf het begin een echte Bleiswijkse omdat ze via de scholen, een vrouwencontactgroep en de Evangelische gemeente contacten met de omgeving legde. Ik had een baan van 60 uur per week en ’s avonds vergaderingen en spreekbeurten, zodat ik te weinig in het dorp was. Door het langzaamaan afbouwen van mijn werk en het definitief stoppen tweeënhalf jaar geleden werd ik meer betrokken bij lokale activiteiten.”
Paul werd direct de eerste keer ingeloot voor de studie geneeskunde, die hij in Utrecht volgde. Hij deed zijn specialistenopleiding Anesthesiologie in Nijmegen. “Ik heb het vak van pijnbehandelaar pas goed geleerd toen ik na mijn vijf jaar in het buitenland (Jemen en China) in de Daniel Den Hoed kliniek kwam werken. Ik denk dat wij toen pioniers waren in pijn bij kanker en de palliatieve zorg. Ik was een beginneling die nog op cursus ging in Engeland en Denemarken.”

Mensgericht

Paul Lieverse vertelt dat de behandeling van patiënten met pijnklachten hem veel heeft geleerd. “Ik ben naast mijn technische vaardigheden, rijker geworden in het begeleiden van mensen die het moeilijk hebben, kwetsbaar zijn, of niet meer weten waar ze het zoeken moeten. Die kennis wil ik toepassen in mijn raadswerk tijdens een besluitvormingsproces waarin gevraagd wordt samen te werken en met elkaar mee te denken. Soms overheerst de scoringsdrift alsof het voortdurend verkiezingstijd is. De raad zou inwoners moeten beschermen, hen helpen in hun ontwikkeling en zorgen voor kwetsbaren in de samenleving! Dus moeten we onszelf verplaatsen in hun leefomstandigheden. De belangen van politieke partijen en die van de samenleving lijken op dat punt te schuren. Waar gaat het ons nu eigenlijk ten diepste om?”
Paul is erg te spreken over de kwaliteit van de beeldvormingsavonden en de ambtenaren en genodigde sprekers die de raad bijpraten over belangrijke thema’s. Dat kan ook teveel worden als hij denkt aan het Sociaal Domein. “We wéten dat de kosten niet in de pas lopen met de begroting. Nu dreigt het een zich herhalend refrein te worden. Laten we wél kijken hoe we de zorg zo optimaal mogelijk organiseren.”

Corona

Hij had moeite met de digitale Zoom- en Teams-meetings. “De omslag van een open gedachtewisseling naar een technische meeting maakte het onmogelijk met elkaar door te praten over zingevende vraagstukken. Het bespreken van immateriële onderwerpen was juist voor mij de drijfveer om in de raad te willen. Maar ‘kleine zaken’, zoals stoeptegels die niet goed liggen en waarover ouderen kunnen struikelen, zijn natuurlijk net zo belangrijk!”
Kies je voor jongeren of ouderen? “Dat brengt me bij de ‘coronakeuzes’ op de IC. Jongeren lijden, op een andere manier, net zoveel als kwetsbare ouderen onder de coronamaatregelen. De besmetting treft ons allemaal. Ouderen én jongeren worden ziek, alleen hebben ouderen veelal een slechte prognose en langdurig herstel. Jongeren snákken naar ontmoetingen. We kúnnen niet zonder sociale contacten. De maatregelen staan bij mij niet ter discussie, maar wel de uitleg erover en wijze van presenteren. ‘Hou vol’ en ‘We doen het samen’ is niet genoeg. De lokale overheid moet zich veel meer aan inwoners laten zien, mensen bemoedigen en aanspreken. Gebruik de positieve impulsen en creativiteit uit de samenleving, en stimuleer de zelfredzaamheid en veerkracht.”
Na het uitbreken van de coronacrisis kochten Paul en zijn vrouw een chalet in Woudenberg waar ze regelmatig te vinden zijn. “Om te laten zien dat we echt nog heel levenslustig zijn!” zegt Paul met een kwinkslag.