zaterdag 28 november 2020 | week 48
Home » Algemeen » Paul Lieverse: Meld je aan voor extra handen in de zorg!

Paul Lieverse: Meld je aan voor extra handen in de zorg!

Paul Lieverse: Meld je aan voor extra handen in de zorg!

Lansingerland – De druk op de medische zorg neemt toe. Niet alleen in ziekenhuizen waar de instroom van corona patiënten verontrustend blijft, maar ook in verpleeghuizen en de thuiszorg waar door ziekte of quarantainemaatregelen van zorgpersoneel gaten in de bezetting vallen. Paul Lieverse werd gevraagd een handje te komen helpen. Wij spraken met hem over zijn beweegredenen en visie op de huidige situatie.

Freek J. Zijlstra

Paul Lieverse, gemeenteraadslid voor de ChristenUnie, is gepensioneerd anesthesioloog en specialist in de palliatieve zorg. Dat wil niet zeggen dat hij niet meer actief is in het medische circuit. Integendeel, hij is, volop gebruikmakend van zijn expertise, nog steeds zeer betrokken door lezingen over en onderwijs in zijn vakgebied te geven, mensen met medische vragen te adviseren en ook op bestuurlijk niveau kun je hem op verschillende plaatsen terugvinden.

Wat bracht u terug aan het bed?

Paul: “Ik werd gebeld of ik kon inspringen en mij werd tegelijk gevraagd of ik anderen wist – artsen met een basisdiploma of verpleegkundigen – om die door te sturen, want er zijn meer medische professionals nodig. Ik doe hierbij dus een dringende oproep aan de lezers om zich te melden als men daartoe in de gelegenheid is. We horen allemaal dat de medische zorg in ziekenhuizen toch weer wordt afgeschaald. Mensen beseffen echter niet dat je de zorg in een verpleeghuis en de thuiszorg niet naar een lager niveau kunt brengen. Dus als daar personeel ziek is of medewerkers vanwege positief geteste familieleden niet aan het werk kunnen, dan wordt het crisis in zo’n instelling. Dus ook al lijken de cijfers in de ziekenhuizen zich te stabiliseren, de problemen in de langdurige zorg stapelen op. Bovendien, ouderen die niet meer in de ziekenhuizen voor reguliere zorg terecht kunnen, kloppen daardoor steeds meer aan bij huisartsenposten en thuiszorg.”

Waar bent u aan het werk gegaan?

“Ik werd gevraagd voor een crisissituatie in een verpleeghuis van Laurens. Ik ben echter niet goed in curatieve geneeskunde of revalidatie, maar gespecialiseerd in palliatieve zorg. Ik wil best op een corona-afdeling werken, maar dan wel in de palliatieve zorg. Die verdeling is in de verpleeghuiszorg nog niet gemaakt, vandaar dat ik nu op een afdeling voor palliatieve zorg werk met patiënten die geen corona hebben. Ik val nu bij Laurens Cadenza (Rotterdam) Zuid een dag per week in, een instelling waar alleen maar palliatieve zorg wordt verleend aan patiënten met een korte levensverwachting. Het is een mooie locatie met 20 bedden, in een omgeving waar ik nog weer veel kan leren. Ik heb een tijdelijk contract tot eind januari en tegen die tijd kijken we of het rustiger is in de zorg. Door mijn inzet kan een arts in vaste dienst vrijgespeeld worden om op een andere locatie waar wel corona is die zorg te verlenen waar hij goed in is. Zo ontstaat een win-win-situatie waar de zorg in totaliteit beter van wordt. Overigens, patiënten met corona in een verzorgingshuis kunnen bezoek ontvangen, wat op de IC van een ziekenhuis onmogelijk is.”

Wat speelt er in de verpleeghuizen onder het personeel?

“In de periode maart-april was er heel veel begrip bij het publiek. Er was bewondering, waardering, er werd geapplaudisseerd bij ingangen van ziekenhuizen en verpleeghuizen, maar dat is veranderd. Nu is er kritiek, er is wantrouwen, er zijn bedreigingen – soms worden er beveiligers ingeschakeld. Er ontstaat onrust bij overplaatsingen naar andere instellingen. Daar wordt het personeel in toenemende mate mee geconfronteerd.”

Wij zien uit onze peilingen dat een groep inwoners ronduit weigert maatregelen te volgen. Wat is er met de samenleving aan de hand?

“Alle discussies in media en aan praattafels waarin deskundigen elkaar tegenspreken helpen de mensen niet verder. Laten we ophouden het de hele tijd over statistieken te hebben. Het gaat erom wat er aan de hand is. Hoe dit virus mensen ernstig ziek maakt, die eraan kunnen overlijden. Vraag patiënten die de gruwelen van de ziekte doorstaan hebben naar hun verhaal. Het valt helemaal niet mee om gedurende lange tijd te revalideren. Laat meer IC-verpleegkundigen die in de dagelijkse praktijk meemaken wat er écht aan de hand is aan het woord. Ik zag op YouTube een ingesproken brief aan Mark Rutte. Daarin zegt de 36-jarige IC-verpleegkundige Stefanie uit de Noordwest Ziekenhuisgroep te Alkmaar dat ze trots is op haar vak, maar het nu zwaar heeft. Ze heeft een gezin en werkt 32 uur per week. Ze zegt: ‘We zijn keihard begonnen aan de tweede golf. Ik ben minder gemotiveerd dan tijdens de eerste golf, omdat ik elke dag geconfronteerd wordt met een heleboel mensen die lak hebben aan de Covid-maatregelen. Het gaat niet goed in de zorg. Medewerkers vallen uit, maar we gaan door omdat wij ons wel verantwoordelijk voelen. Ik ben moe, en ik weet niet hoe lang ik dit nog volhoud. Ik heb niet voor dit vak gekozen om zo te moeten strijden, terwijl sommigen in de samenleving lak hebben aan de maatregelen.’ Daarom roept Stefanie premier Rutte op harder op te treden met een echte lockdown. Maar, haar noodkreet is eigenlijk aan de hele samenleving gericht.”

Wat uw oproep?

“Ik ben blij met goede berichten van initiatieven waarbij vrijwilligers op pad gaan om kwetsbare en oudere inwoners te helpen. Die lees ik ook in De Heraut. Ik heb echter wel de indruk dat het aantal vrijwilligers aan het afnemen is. Bij de eerste golf kwam men massaal in de benen omdat het crisis was. Maar de nood is nu niet minder dan toen. Het vuur van het saamhorigheidsgevoel en het met elkaar de schouders er onder zetten, kan wel wat aangewakkerd worden. Ik hoop dat met het besef dat dit nog steeds een hele nare ziekte is, ook de veerkracht weer terugkomt om ons weer voor anderen in te zetten. En dat begint door je aan de duidelijke coronamaatregelen te houden. Daarin steun ik het kabinet. Je moet er met elkaar toch niet aan denken dat je wekenlang in je huis opgesloten zit en alleen even weg mag om boodschappen te doen.
Om terug te komen op het feit dat er (tijdelijk) meer handen aan het bed nodig zijn, wil ik inwoners meegeven na te denken wat ze zouden kunnen betekenen voor de verpleeghuizen, het herstelhotel en het hospice. Op veel locaties is het spitroede lopen voor het personeel. Je kunt helpen om de actuele werkdruk weg te nemen.”