vrijdag 25 september 2020 | week 39
Home » Nieuws » Lansingerland beweegt
Goed opgelet bij het putten en dan zelf proberen.

Lansingerland beweegt

Lansingerland beweegt

Lansingerland – Niemand hoeft de hele zomervakantie met de armen over elkaar te zitten, want Lansingerland beweegt tijdens de actie Expeditie Lansingerland.

Trees Borkus-Henskens

Expeditie Lansingerland is hét zomerprogramma voor de jeugd tot en met 18 jaar. Vanaf 20 juli staan er zes weken lang allerlei leuke, sportieve en uitdagende activiteiten op de agenda. Dankzij het diverse programma is er voor alle leeftijden altijd iets te doen in de zomer! Deelname is gratis of tegen een kleine deelnemersbijdrage. Kijk voor het volledige programma op www.lansingerlandbeweegt.nl.

De Hooge Rotterdamsche

Nog nooit een golfclub in je handen gehad? Dan is een eerste kennismaking nu mogelijk op de golflocatie van De Hooge Rotterdamsche aan de Rottebandreef in Bergschenhoek. Inmiddels zijn de eerste kinderen er op bezoek geweest tijdens Expeditie Lansingerland waar ze werden welkom geheten door Jan van ’t Klooster, een van de drie leraren op de Hoekse golfbaan. Hij ontving er woensdagmiddag twee maal achtereen een volle groep belangstellenden; de eerste groep met de wat jongere kinderen die samen met hun ouders naar de fraaie berg kwamen en de tweede met de wat oudere jeugdige belangstellenden waarvan ook sommigen op de fiets kwamen en er allemaal duidelijk zin in hadden.

De afslag

Na een welkom kregen alle kinderen een eigen club en vertelde Jan hoe ze die vast moesten houden. Vervolgens werden de houding en de stand van de voeten geoefend. Toen dat duidelijk leek kregen alle deelnemers een eigen plek om daar met een volle emmer balletjes te proberen in de voetsporen van Bleiswijker en golftopper Joost Luiten te treden.
Maar oeps; wat was dat balletje klein! En waarom hupte die bal naar rechts, terwijl je vond dat hij naar voren moest? De houding ‘dat doen we wel even’ verdween al snel en concentratie volgde; met aanwijzingen van Jan die de kinderen niet alleen in de gaten hield, maar ook corrigeerde en aanmoedigde. Met als resultaat dat het grasveld bij de afslagplaats binnen een half uur wit gespikkeld was van de vele balletjes die niet alleen vlakbij, maar ook en stuk verder geslagen werden en de meeste kinderen een goed gevoel gaven. En nee: de balletjes hoefden niet bij elkaar geraapt te worden. Er wachtte immers een volgende oefening met een volle emmer, want de tijd vloog en ze hadden nog maar een half uur!

Putten

Op de top van de berg wachtte de volgende oefening; het putten. Na geoefend te hebben met het vasthouden van de club mochten de deelnemers nu gaan oefenen met het zachtjes slaan om het balletje in de hole (het putje) te slaan. Eerst maar eens vlakbij proberen, dan iets verder en dan nog een stukje afstand erbij. Als snel kregen de kinderen door dat ze de bal bijna moesten aaien om hem niet te hard te slaan en er meer dan tien keer over moesten doen om hem in de hole te krijgen, maar ook hier baarde oefening kunst en volgde bij menigeen een grote glimlach als het ook in twee of drie keer lukte. Eigenlijk hadden ze geen van allen zin om te stoppen, maar de volgende groep wachtte inmiddels en dus werd er afscheid genomen van Jan, de clubs en de balletjes. De echte enthousiastelingen – maar ook iedereen die nog niet deelnam – kunnen proberen nog een keer een plekje te veroveren op een van de volgende dagen in de vakantie waarop ingeschreven kan worden.