woensdag 5 augustus 2020 | week 32
Home » Algemeen » Ingetogen Dodenherdenking in de drie kernen van Lansingerland
Burgemeester Pieter van de Stadt legde samen met zijn echtgenote de krans bij het monument in Bleiswijk.

Ingetogen Dodenherdenking in de drie kernen van Lansingerland

75 jaar vrijheid

Ingetogen Dodenherdenking in de drie kernen van Lansingerland

Lansingerland – Op drie plekken in de gemeente Lansingerland werden op maandag 4 mei opnamen gemaakt van de Dodenherdenking. Ditmaal zonder publiek in verband met het heersende coronavirus. Diezelfde avond vanaf kwart voor acht kon iedereen de Dodenherdenking in de drie kernen op tv zien.

Trees Borkus-Henskens

“Ondanks dat wij onszelf gelukkig mogen prijzen dat wij al 75 jaar in vrijheid mogen leven, zorgt deze vrijheidsbeperking ervoor dat we dit jaar 75 jaar vrijheid niet met elkaar fysiek samen kunnen en mogen vieren. We missen deze verbinding met elkaar en dat heeft een grote impact op ons allemaal,” aldus burgemeester Pieter van de Stadt.

Uniek en noodzakelijk

“Het is een unieke gebeurtenis om de herdenking van vandaag dan ook zonder publiek te houden. De verbinding die je voelt met elkaar tijdens de kerk- en herdenkingsdiensten, de krans- en bloemleggingen die worden gedaan door inwoners, veteranen en familieleden; het gebeurt nu zonder uw fysieke aanwezigheid. Ondanks dat we hier vandaag, hier en nu niet samen kunnen zijn, weet ik dat er in heel Lansingerland wordt stilgestaan bij Dodenherdenking. Samen herdenken we vandaag de slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog en zij die sneuvelden in oorlogen en op missies nadien. De verhalen uit deze periodes moeten blijven verteld. Alleen op die manier blijven we ons meer bewust van de bijzonderheid om in vrijheid te kunnen leven. Het feit dat we na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog 75 jaar in vrijheid mogen leven is een groot goed waar we bij stil moeten blijven staan. Samen zijn we verantwoordelijk om vrijheid door te geven. Steeds minder mensen kunnen uit eigen ervaring vertellen over die oorlogsjaren. Steeds minder mensen hebben de verschrikkingen persoonlijk meegemaakt en weten hoe het voelt om te leven met vervolging en concentratiekampen, met onderdrukking en verzet, met vernedering en bezetting. Laten we er met elkaar voor blijven zorgen dat niet alleen wij, maar ook de generaties na ons de verhalen en de geschiedenis kennen, opdat dit nooit meer gebeurt.

Nadat wethouder Jan-Willem van den Beukel samen met zijn echtgenote namens de gemeente de krans legden volgden de kinderen om bloemen te leggen bij het monument in Berkel en Rodenrijs.

Verhalen

In Berkel en Rodenrijs en Bergschenhoek werd tot het laatst hevig gevochten tegen de Duitsers. In onze gemeente was Bevrijdingsdag nog een oorlogsdag. Onder leiding van commandant Jan Rozendaal van de Binnenlandse Strijdkrachten werden de laatste Duitse soldaten verslagen bij de bloemenveiling. Een groep Duitse soldaten kwam vanuit Zoetermeer om ook in Berkel de Binnenlandse Strijdkrachten te ontwapenen. Dat voornemen werd door heldhaftig optreden van Jan Rozendaal en zijn mannen voorkomen. De secties van de strijdkrachten in Berkel en Bergschenhoek werkten eendrachtig samen; de Duitsers werden verslagen. Hoeksenaar Theo Vis en Willem Thijs en Berkelaar Nicolaas Vogelaar moesten die laatste strijd met hun leven bekopen.
Aan de Bergweg-Zuid in Bergschenhoek worden passanten door het eenvoudige kruis langs de weg nog iedere dag herinnerd aan de verschrikking die daar 75 jaar geleden, op 7 januari 1945, plaatsvond. Na een inbraak aan de Bergweg-Zuid werd een Duitse wacht neergeschoten. Als vergelding werden tien jonge mannen die in Rotterdam vastzaten op deze plek doodgeschoten. Cornelis Mink, de jongste van de tien, was nog maar 21 jaar oud. Tien jonge mannen die nooit meer thuis zijn gekomen.
In Bleiswijk vonden Joodse mede-burgers op verschillende plekken een onderduikadres. Zo zat bij kapper/kleermaker Gerrit Koenekoop aan de Dorpsstraat vanaf het najaar 1944 de familie Querido uit Amsterdam ondergedoken. De straffen op hulp aan onderduikers waren bekend en de keuze om tóch je huis open te stellen getuigde van grote moed. De toenmalige burgemeester van Bleiswijk, Jan Baan, was ervan op de hoogte en hield de lippen stijf op elkaar. Ook weigerde hij Bleiswijkers op te roepen om mee te werken aan het herstel van de Rijksweg 12 die door bombardementen beschadigd raakte. Zijn weigering om mee te werken met de bezetter maakte dat hij ook zélf moest onderduiken.

Samen met haar echtgenoot legde wethouder Kathy Arends de krans bij het monument in Bergschenhoek.

Een bijzondere tijd

“Dit jaar staat de herdenking in het teken van 75 jaar vrijheid. Een bijzondere tijd om 75 jaar vrijheid te herdenken en te vieren, een tijd waarin we niet het gevoel hebben vrij te zijn. We kunnen elkaar niet ondersteunen door bijvoorbeeld een arm om elkaar heen slaan of gezamenlijk napraten over de gebeurtenissen uit die tijd. Hoe lastig het op dit moment is, maar de verbinding is er, hetzij in onze gedachten. Het is aan ons allen om oog te houden voor elkaar, juist in deze tijd. Let op elkaar en blijf oog houden voor elkaar.”