zaterdag 4 juli 2020 | week 27
Home » Algemeen » In de uitvaartbranche komt weer wat ruimte
Ygnaçio Serry samen met Peter Meurs (links) de uitvaartbegeleiders van Uitvaartverzorging Serry.

In de uitvaartbranche komt weer wat ruimte

In de uitvaartbranche komt weer wat ruimte

Bergschenhoek – Iedereen kreeg in de achterliggende maanden op de een of andere manier wel een keer met de uitbraak van het coronavirus te maken. Zelf, met familie, met het werk of in de kennissenkring. Ook de uitvaartbranche werd er mee geconfronteerd. “Alles ging op slot!” kijkt Ygnaçio Serry, samen met Peter Meurs de uitvaartbegeleiders van Uitvaartverzorging Serry uit Lansingerland, op de achterliggende periode terug.

Trees Borkus-Henskens

“De meest ingrijpende en emotionele gebeurtenis in een mensenleven is wanneer een dierbare van ons komt te overlijden. Naast het verdriet en het gemis word je meteen geconfronteerd met de zorg voor het regelen en organiseren van een uitvaart. Bij het regelen hiervan zijn er tal van belangrijke beslissingen die genomen moeten worden, maar vanaf medio maart veranderde de aanpak compleet, evenals de manier waarop een laatste afscheid plaatsvond.”

Ander contact

Staat het persoonlijk contact en een zeer correcte wijze van werken bij Serry al jarenlang centraal, op tal van punten moesten concessies worden gedaan waar moeilijk aan te wennen was.
“De contacten gingen nu dagelijks via Skype, FaceTime of alleen per telefoon; met name de eerste kennismaking was anders dan we gewend waren en dat vonden we uiteraard heel naar voor de mensen die er nauw bij betrokken waren. Ook het verzorgen van de overledene – iets wat vaak gebeurt samen met familie – mocht niet. Het was de uitvaartverzorger óf de familie en dan altijd met beveiligde voorzorgsmaatregelen. Was iemand aan corona overleden, dan werd de overledene opgehaald en naar een verzorgplaats gebracht door een daarin gespecialiseerd bedrijf dat de beschikking heeft over speciale beschermingsmiddelen. Als daarna een opbaring volgde kon er ter bescherming een glazen plaat op de kist worden gelegd.”
Maar ook de begrafenisplechtigheid zelf verliep anders. “Met name in de beginperiode mochten er maar dertig naasten de plechtigheid bijwonen. Maar dan gebeurde het toch nog regelmatig dat er minder kwamen; soms maar zes of zeven, omdat een of meerderen van de genodigden uit angst voor besmetting toch niet durfden te komen. Terwijl de selectie al zo moeilijk was; jij wel, jij niet. Gelukkig konden in veel gevallen de nabestaanden allemaal meekijken via een livestream en zo toch nog afscheid nemen van de overledene. De eerste weken mocht er ook geen consumptie worden gepresenteerd en dat was helemaal kaal.”

Bijzonder afscheid

“Twee uitvaarten zullen ons altijd bijblijven. Zoals de drive thru condoleance van een groot voetbalfan. Terwijl de kist met daarin de overledene midden op het voetbalveld stond kwamen rond de honderd auto’s langsrijden om afscheid te nemen en de familie te condoleren. Vooraf had iedereen een kaartje en een pen ontvangen om daar de condoleancewens op te schrijven. Die kaartjes werden na afloop gescand en in een condoleanceboek opgenomen.”
Ook bijzonder was de uitvaart van een moeder die ruim veertien dagen na haar overlijden pas werd begraven. Haar kinderen hadden haar voor haar overlijden verzorgd en werden daarna positief getest. De kinderen moesten veertien dagen in quarantaine, maar er werd toestemming verleend om de uitvaart uit te stellen, zodat ze er bij kon zijn om afscheid te nemen van hun moeder.”

Alert blijven

Van dertig mensen gaan we nu naar honderd genodigden bij een afscheid.
“Maar we moeten alert blijven en de goede afstand bewaren. Want je raakt er aan gewend dat het weer wat soepeler loopt en dan gaan mensen verslappen. Of we weer terug gaan naar de tijd voor de coronakomst? Voor de uitvaartcentra is het wel fijn dat er weer koffie geschonken kan worden en de bezoekers na afloop nog even bij elkaar kunnen komen. Met elkaar moeten we gaan leren toch een beetje afstand te houden en de angst te vergeten. Zoals het was is bijna onmenselijk, maar we blijven alert; gepast en respectvol. Wij willen er voor blijven zorgen dat terug gekeken kan worden op een afscheid dat naar wens is verlopen.”