zaterdag 8 augustus 2020 | week 32
Home » Algemeen » ‘Ik wil leraar worden’ was al snel duidelijk voor Leo den Elsen
Meester Leo ging graag met zijn groep op de foto; hij zal het onderwijs en de kinderen gaan missen.

‘Ik wil leraar worden’ was al snel duidelijk voor Leo den Elsen

‘Ik wil leraar worden’ was al snel duidelijk voor Leo den Elsen

Bergschenhoek – Dat Leo den Elsen graag in het onderwijs wilde was al op jonge leeftijd bekend en daarom was het geen verrassing dat hij na de middelbare school vanuit zijn geboortedorp Zoeterwoude richting de PA in Den Haag reisde om daar de opleiding te gaan volgen. In 1976 kreeg hij zijn diploma; in een tijd dat het moeilijk was aan een baan te komen.

Trees Borkus-Henskens

Zijn eerste job vond hij aan de Nicolaasschool waar hij een jaar actief was in groep 6. Vervolgens kon hij op de Gerardus Majellaschool komen werken aan de Noordpolderkade, eveneens in Den Haag. “Een lastige groep, maar het klikte en vervolgens ging ik samen met die kinderen ook naar groep 7. Uiteindelijk heb ik er 23 jaar met heel veel plezier gewerkt in de bovenbouw, maar ook als remedial teacher en intern begeleider. Het was een goede leerschool waar ik het vak door en door heb geleerd.”

Bevlogen

Meester Leo (67) was een bevlogen leraar, maar merkte dat hij na al die jaren aan verandering toe was. “Op zoek naar een rustige dorpse school kon ik uit vier scholen een keuze maken. Het werd de Willibrord in Bergschenhoek. In die tijd een opbouwschool en het voelde goed. In 2000 begon ik in groep 7 en heb er al die jaren – ik ben zelfs een jaar langer doorgegaan – met veel plezier gewerkt. Ik wilde eigenlijk niet stoppen, maar heb me er in dat laatste jaar beter op kunnen voorbereiden. Terugkijkend heb ik aan erg veel mooie ontwikkelingen in het basisonderwijs mee mogen werken. Zoals onder andere het Bovo project in Den Haag; om de overgang van basis- naar voortgezet onderwijs te versoepelen.”

Z’n weg vinden

De geboren en getogen leerkracht weet: “Ik houd van werken en het zal wennen worden om niet te werken, want mijn hart ligt bij het onderwijs. Ik zal er een beetje m’n weg in moeten gaan vinden. Maar ik realiseer me ook dat het wat makkelijker wordt naar ons huis in Spanje te gaan en daar wat langer te blijven. Ik krijg nu ook meer vrije tijd om te sporten, te klussen, te genieten van kunst en geschiedenis. Allemaal zaken waarin ik geïnteresseerd ben. Geen vaste tijden meer, geen groepen leerlingen meer, maar flexibel in tijd; dat zal wennen worden.”