dinsdag 26 mei 2020 | week 22
Home » Algemeen » “Houd vol en onthoud dat je niet de enige bent”
Arie van Driel - Fleur Bonnewits schreef The Moon. Over hoe ze zich voelde en wat ze doormaakte.

“Houd vol en onthoud dat je niet de enige bent”

Zangeres Fleur Bonnewits vertaalt zwarte periode in indringende popsong

“Houd vol en onthoud dat je niet de enige bent”

Berkel en Rodenrijs – Twee jaar geleden zag Fleur Bonnewits het leven niet meer ziet zitten. De Berkelse zangeres – toen 15 jaar – voelde zich niet op haar plek. Ter bescherming van zichzelf en haar omgeving werd zij na een lang traject bij zowel GGZ als Jeugdzorg uiteindelijk uit huis geplaatst. Vijf en een halve maand later verliet ze met opgeheven hoofd de gesloten inrichting.

Arie van Driel

Nu is ze twee jaar verder, 17 inmiddels, en heeft ze haar eigen succesvolle band, Left in Suspense. Haar verhaal vertaalde ze naar een songtekst. The Moon heet de single die ze – compleet met clip – recent uitbracht. Door de beladen inhoud is het nummer zo veel meer dan het gemiddelde popliedje. The Moon klinkt zwart en indringend. En eindigt met een boodschap: Fleur accepteert hoe ze zich voelt. ‘It´s the truth, that I´ll no longer hide’.
Naast de single deelde Fleur op sociale media een open brief. In de hoop zoveel mogelijk jongeren die in dezelfde situatie zijn beland, een hart onder de riem te steken. “Houd vol en onthoud dat je niet de enige bent. Ik hield mij vast aan die gedachte, want het is belangrijk om positief te blijven. Hoe cliché het ook klinkt, pijn is niet permanent, er komen betere tijden. Zeker nu, in deze coronacrisis, houd ik mij daar aan vast. Hoe zwaar het nu ook is, ook dit gaat weer voorbij.”

Taboe

“In deze onzekere en eenzame tijd zijn mijn gedachten vooral bij de jongeren die verblijven in een GGZ-instelling of te maken hebben met Jeugdzorg. Maar toch zeker ook bij mijn leeftijdsgenoten die het in het algemeen zwaarder hebben. Ik hoop dat mijn verhaal hen hoop biedt. De tweede reden dat ik mijn verhaal met anderen deel, is het stigma en het taboe dat erop rust. Dat moet eraf. Want het is juist zo belangrijk om hier open met elkaar over te praten. Het is niet de mooiste periode in je leven. Maar praat er over. Anders wordt het alleen maar zwaarder.
Op de basisschool had ik twee klassen overgeslagen. Daardoor was ik op het VWO vanaf de eerste klas al jonger dan de andere leerlingen. Ik was 10, toen. In de vierde klas begon ik dat pas echt te merken, doordat er toen duidelijk meer verschillen merkbaar waren tussen mij en mijn oudere klasgenoten. Ik was niet bewust bezig om erbij te horen, maar de wrijving als gevolg van het leeftijdsverschil was wel één van de factoren waardoor ik mij niet goed voelde. Ik voelde me alleen en onbegrepen. ´Why is it such a lonely ride?´ Ik voelde me radeloos, machteloos, zat vast in gedachten en patronen. Was onzeker, snel geneigd om somber te worden, voelde me niet op mijn plek. Dat stapelde zich op, waardoor ik mij steeds ongelukkiger voelde. Samen met mijn ouders heb ik heel lang gezocht naar de juiste hulp binnen verschillende instanties. Die vonden we niet. Ik voelde me niet gehoord, waardoor het probleem erger werd.”

Opgesloten

Zo erg zelfs, dat Fleur – depressief als ze was – het leven niet meer zag zitten. “Uiteindelijk werd ik uit huis geplaatst, letterlijk opgesloten in een voor mij veilige omgeving. De eerste zes weken dat ik daar zat, waren de langste zes weken uit mijn leven. Niet alleen voor mij, ook voor mijn ouders. Want dit wil niemand. Ik moest daar dus weg. Dat kon alleen wanneer ik mijn gedrag aanpaste en met mijn problemen aan de slag zou gaan. Achter die hermetisch gesloten deur hield ik me vast aan het maken van muziek. Toen ik daar kwam, moest ik mijn gitaar inleveren. De snaren waren een dingetje. Daar kan je, als je niet verder wil met je leven, lelijke dingen mee doen. Pas toen mijn therapeuten en begeleiders inzagen dat muziek een belangrijke uitlaatklep voor me was, kreeg ik mijn gitaar terug.”
Ter plekke schreef Fleur The Moon. Over hoe ze zich voelde en wat ze doormaakte. “Het is mijn mooiste en meest emotionele nummer. Het raakt mensen.” Tijdens haar eerste verlof richtte ze samen met drumster Imme Left in Suspense op, waarmee ze vorige zomer op een uitverkocht Opperdepopfestival (7500 bezoekers) speelde. Op 30 mei brengt ze met haar band de debuut-EP ZONED OUT uit. Daarop ontbreekt The Moon uiteraard niet.

Eigen band

“Door wat andere bands en muziek voor mij betekenden, wilde ik dat ook graag, een eigen band. Zij gaven mij het gevoel dat ik niet alleen was. Daarnaast wil ik andere mensen laten weten dat ook zij niet alleen zijn, en dat er altijd hoop is,” aldus de VWO-scholiere (vooropleiding Codarts). “Ik heb me nooit zo goed op een plek gevoeld als juist op die school. Muzikanten. Dansers. Popmuziek. Klassiek. Om te zien wat anderen doen en maken, wow…!”

Check Also

D66: Samen vieren we de zomervakantie in Lansingerland

Lansingerland – Deze zomer wordt anders dan andere, want veel van onze inwoners zullen door …

Geef een reactie