vrijdag 10 juli 2020 | week 28
Home » Lezersschrijven » Handhaving

Handhaving

Met het voorjaar in het hoofd fietste ik vanuit Bergschenhoek even naar de markt in Berkel en Rodenrijs. Ik was blij: de zon scheen en de vogels floten hun hoogste lied! Bij de Kerksingel aangekomen stapte ik ter hoogte van het verbodsbord, waarop staat dat je daar op marktdagen niet mag fietsen, af. Toen ik langs de handhavers wilde lopen die 20-25 meter verderop stonden, sprak een van de handhavers mij aan: Hij moest mij bekeuren omdat ik mij niet aan de wet had gehouden. Op mijn reactie dat ik niet fietste, maar met mijn fiets wandelde, gaf hij aan: “Ja, maar dáár fietste u wel”. En hij wees vaag naar een plek nabij het verbodsbord. Ik stond perplex en was sprakeloos. Ik hoorde de vogels niet meer fluiten en zag alleen een meneer die vol overgave deed wat hem was opgedragen. Stoïcijns. Zonder vertoon van enig empathisch vermogen. Waarschijnlijk trots op zijn bijdrage aan de maatschappij als ‘man der wet’.
Toen ik de gemeente belde om mijn beklag te doen, kreeg ik de leidinggevende van deze handhaver wel aan de lijn maar mislukte het gesprek volledig: de ambtenaar kon niet luisteren, liet mij mijn verhaal niet afmaken, viel hij mij voortdurend in de rede en had zijn oordeel al klaar. Hoewel hij aangaf neutraal te moeten zijn want ‘ik was er niet bij’, werd er niét getwijfeld aan de juiste inschatting van zijn handhaver maar wél over de plek waarop ik was afgestapt. (…)
Terugfietsend naar Bergschenhoek bedacht ik hoe zót deze situatie eigenlijk is. De omgekeerde wereld, in mijn beleving. Ik heb moeite met de plek – royaal buiten het marktgebied – waar deze handhavers hun werk doen. Ook vind ik het treurig dat er tijdens markt- én schooltijden (!) vrolijk op het pleintje bij ’t Vierkantje wordt rond gescooterd door een tiener terwijl de handhavers buiten het marktgebied bezig zijn keurige huismoeders en oma’s te beboeten. Vervolgens vraag ik me af of handhavers (en hun leidinggevenden!) ooit hebben geleerd na te denken over positieve, in plaats van negatieve manieren om te ‘belonen’ of dat ze alleen maar trots kunnen zijn op het uitschrijven van 19 bekeuringen op een willekeurige marktdag. In mijn ogen zouden het pas échte helden zijn wanneer ze jongeren die reële overlast veroorzaken in de kraag vatten en terug naar school brengen, zich niet druk maken over de exacte plek van afstappen (een meter eerder of later op 80 meter vanaf het marktgebied), en mensen met voorbeeldgedrag (dus: die wél afstappen) ‘gewoon’ belonen met een compliment!

Anja van Dorp