maandag 8 maart 2021 | week 10
Home » Algemeen » Felicitaties uit het dierenrijk?

Felicitaties uit het dierenrijk?

Felicitaties uit het dierenrijk?

Berkel en Rodenrijs – Het is 11 februari. Voor het echtpaar Van der Burg een gedenkwaardige dag.
“Gedenkwaardig omdat het gaat om de herinnering aan 50 jaar lief en leed dat we deelden. Gedenkwaardig ook, omdat wij dat feestje vanwege de pandemie niet kunnen vieren. Wij hebben lang genoeg de tijd gehad om ons daarmee te verzoenen. Een mooi feest komt later wel als vaccins het coronavirus hebben verjaagd.” Op hun trouwdag ontving het echtpaar echter een bijzondere felicitatie!

“Door de gordijnen heen zien we dat het toch een zonnige dag gaat worden. Uit de veren dus en zoals altijd eerst even naar de werkkamer waar ik met mijn dagelijks Tai-Chi oefeningen het toch al wat stramme lichaam weer soepel pleeg te preparen voor weer een mooie dag. Een blik door het grote raam schotelt een prachtig schouwspel voor van een nog bijna ongerept sneeuwlandschap. De hogere huizen en bomen zijn hier en daar al fel verlicht door het schijnsel van de rijzende zon. Als ik naar beneden kijk ontwaar ik in het sneeuwdek van het gazon rond ons appartement een bijzonder patroon van verse sporen. Een echt HART! Ik knipper even met mijn ogen en kijk nog eens goed. Het is echt heel duidelijk een groot hart. Gemaakt door iets of iemand die weet van ons huwelijksjubileum en die dat toch niet helemaal ongemerkt voorbij wil laten gaan. Een hart onder de riem dus. Lief toch?
Ik roep mijn betere helft erbij die altijd wat meer moeite heeft om het behaaglijke bed te verlaten. Samen genieten wij even van dit mooie gebaar.
Je gaat je toch afvragen wie…? De eerste gedachte is natuurlijk dat het je kroost is dat je jubileum op deze ludieke manier wil gedenken. Of misschien de buren? Maar als we nog eens goed kijken lijken het toch geen mensensporen. Zelfs niet van kinderen. Het regelmatige patroon van steeds drie ‘pootjes’ lijkt toch meer in de richting te wijzen van dieren.
Ik maak wat foto’s en als ik die dan vergroot en de sporen wat nader bekijk, neig ik toch naar een vogel als de boosdoener. Maar een verklaring voor de drieledige ‘voetstap’ heb ik natuurlijk niet.
Of… in onze parkachtige omgeving zien we regelmatig eksters. Wij zijn er nooit blij mee want zij hebben de reputatie een verschrikking te zijn voor andere – vooral jonge – vogeltjes. Maar ze zijn er wel. En ze hebben – als ze niet vliegen maar over het gras lopen – zo’n huppelende gang. En een dartel zwiepende staart. Zouden zij het zijn geweest?
Ook een andere optie welt op. Ik denk nog even terug aan de periode dat mijn moeder nog leefde. Aan de rand van haar grote terras streek regelmatig een postduif neer op de railing. Gekscherend spraken we haar moed in door te suggereren dat het wellicht de reïncarnatie van vader was die altijd een oogje in het zeil bleef houden. Het zal toch niet…
Maar zelfs als het gewone vogels zijn resten natuurlijk twee vragen: hoe weten zij van ons jubileum. En zijn vogels in staat om zo’n menselijk patroon te maken?
Hoe dan ook; het lijkt toch op een felicitatie vanuit het dierenrijk. Wie het weet mag het zeggen. Wij zijn heel erg benieuwd”, aldus Jan G.M. van der Burg.