donderdag 3 december 2020 | week 49
Home » Algemeen » Eenzaam door corona
Een pannetje eten op de deurmat van iemand die in quarantaine zit. Het is soms het enige persoonlijke contact wat patiënt en huisgenoten met de buitenwereld hebben.

Eenzaam door corona

Eenzaam door corona

Berkel en Rodenrijs – Het coronavirus heeft een grote impact op onze samenleving. We spraken met Diana Lentjes (vanwege privacy is haar achternaam fictief).

Lucinda Hereijgers

“Geen contact met anderen kunnen hebben zolang er corona is, vind ik oprecht een gemis”, zegt Diana. “Noodgedwongen moet ik in mijn eigen coconnetje leven, waar niemand bij mag komen. Dat vind ik écht pijnlijk. Ik voel me op dit moment heel alleen. Mijn man Wilfred en ik zijn samen en op elkaars verzorging aangewezen. Als één van de twee iets krijgt, dan begint pas écht de ellende.”
Wilfred en Diana gingen een aantal weken geleden, na maanden van hard werken, als twee gezonde mensen op vakantie naar Drenthe. Niet wetende welke nachtmerrie ze te wachten stond. Ze reden nietsvermoedend naar hun vakantiebestemming in Assen. Op de tweede dag van hun vakantie, na een sportief dagprogramma te hebben gevolgd, kwamen ze terug in het hotel. Hier zaten ze nog even aan de bar om wat te drinken. Wilfred gaf aan dat het drankje hem niet smaakte en wilde het liefst direct naar de kamer om uit te rusten. “Op dat moment was ik al alert!”, vertelt Diana. “Want dat is écht helemaal niets voor Wilfred om zo te reageren. We zijn direct naar onze kamer gegaan. Midden in de nacht werd Wilfred wakker van een heftige pijn in zijn rug, hij wist niet meer hoe hij moest liggen of zitten. Hij wilde het liefst direct naar huis. “Nadat ik me snel had opgefrist en de kamer weer in kwam, schrok ik me rot, omdat Wilfred er meer dood dan levend uitzag. Ik heb meteen de receptie gealarmeerd en nadat ik de huisartsenpost had gesproken, stond er kort daarna een ambulance bij het hotel. Wat een heerlijk ontspannen nacht had moeten zijn, eindigde in een nachtmerrie.”
Wilfred moest binnen vier weken twee zware en drie minder zware operaties ondergaan, in drie verschillende ziekenhuizen. Daarom moest hij – vanzelfsprekend – meerdere malen getest worden op corona, omdat we van het ene rode gebied in Nederland naar het andere rode gebied in Nederland waren afgereisd. “Ik vond het verontrustend, omdat iemand die zó ziek en zwak was, zó vaak moest worden getest op corona.”

Geen arm om je heen

“Door de gevolgen die het coronavirus met zich meebrengt, is er niemand in mijn omgeving die een arm om me heen kan slaan en waar ik even troost bij kan vinden. Ik voel me moedeloos, omdat ik niet weet wat ik met mijn gevoel aan moet. Een zuster in het ziekenhuis gaf heel herkenbaar aan: ‘Je lijf is thuis en je hoofd is 24/7 in het ziekenhuis’. Ook voelt ik me eenzaam, omdat ik uit voorzorg niemand om me heen mag hebben. “Ik mag absoluut geen corona oplopen, anders kan ik er niet zijn voor mijn man. Bovendien voel ik me machteloos, omdat ik alles uit handen moet geven aan ‘gelukkig’ zorgzame artsen en verpleegkundigen’.”
Tot slot complimenteert Diana het zorgpersoneel in de ziekenhuizen. “Want ze zijn er niet alleen voor de patiënt, maar ook voor de partners van de patiënt, zoals ik zelf ondervonden heb.”