maandag 8 maart 2021 | week 10
Home » Lezersschrijven » Een ander kijk op afvalbeleid

Een ander kijk op afvalbeleid

In 2014 is landelijk afgesproken dat in 2020 er nog maximaal 100 kg restafval per inwoner wordt geleverd. Lansingerland heeft met 190 kg per inwoner bij lange na de doelstelling niet gehaald, geeft men geld uit aan eigen onderzoeken en is men al 6 jaar bezig met het maken van beleid. En dat terwijl er naar schatting in Lansingerland jaarlijks € 700.000 wordt uitgegeven aan afvalbeleid!
In gemeentes waar een systeem met een gedifferentieerd tarief (Diftar) werd ingevoerd zag men een daling van de hoeveelheid restafval van 90 kg per inwoner. Tegelijkertijd daalde de totale hoeveelheid met 60 kg per inwoner! Dit wordt voor het grootste deel verklaard doordat winkels en bedrijven hun afval niet meer met het huishoudelijk afval mee kunnen geven. Andere redenen zijn alternatieve routes, thuis composteren en bewustere omgang met verpakkingen.
Van het restafval bestaat voor 60 kg per inwoner uit GFT. Aandacht geven aan GFT-afval kan voor een serieuze verlaging van het restafval zorgen. Ruimte voor verbetering is er met name voor bedrijven en hoogbouw. Voor hoogbouw is er door de VANG een menukaart met praktische oplossingen ontwikkeld.
Invoeren van Diftar systeem leidt, met een investering van naar schatting € 15 en € 5 extra jaarlijkse kosten per huishouden, tot een verschuiving van afval van huishoudens naar bedrijfsafval van 60 kg per inwoner. Daarnaast wordt er 30 kg per inwoner meer gesorteerd naar recyclebare stromen. Wel moet er rekening mee worden gehouden dat de kwaliteit van de recycle stromen achteruit gaat en wordt afgekeurd, zoals onlangs is geconstateerd bij de invoering van Diftar in Arhem.
Het beperken van de hoeveelheid bedrijfsafval in het huishoudelijk afval kan worden bereikt met de invoering van een eenvoudig passensysteem voor toegang tot de containers en leidt direct tot een besparingen voor de gemeente.
Het nascheiden van restafval wordt gebruikt voor het terugwinnen van kunststoffen en GFT. Het nascheiden van restafval is een extra verwerkingsstap die geld kost. Hier tegenover staan de hoge inzamelingskosten voor PMD afval vergeleken met restafval. Met het verschil van € 170 per ton kan de nascheiding worden betaald. Uit onderzoek blijkt dat de effectiviteit van nascheiding vergelijkbaar is met bronscheiding.
Het de gewenste doel van 100 kg restafval per inwoner is te bereiken door een simpel passenysteem in gebieden met veel bedrijven, GFT containers bij hoogbouw en aangevuld met nascheiding van PMD en GFT. Hiermee wordt gekozen voor een effectief en betaalbaar systeem.

Eric Langedijk