dinsdag 19 januari 2021 | week 03
Home » Nieuws » Afvalinzameling onder de loep
Hoge scheidingspercentages volgens de geënquêteerden voor de verschillende soorten afval in laagbouw en hoogbouw woningen. Hoewel men aangeeft altijd (geel) en meestal (lichtgroen) goed te scheiden blijkt dat dit in de praktijk niet het geval is.

Afvalinzameling onder de loep

Afvalinzameling onder de loep

Lansingerland – Uit de grote enquête over afvalinzameling blijkt dat inwoners een voorkeur hebben voor het verzamelen van PMD in de gele plastic zak en dat drie containers voor laagbouw woningen genoeg is. Over het algemeen is men tevreden over de inzamelfrequente, al zou de GFT container in de warme zomer wel vaker geleegd mogen worden. Wie meer restafval heeft, moet meer betalen, is de heersende mening. Dus adviseert de organisatie die de enquête voor de gemeente uitvoerde tot het invoeren van Diftar, geDIFferentieerde TARifering van (rest)afval. De raadscommissie Ruimte bespreekt het rapport begin 2021.

Freek J. Zijlstra

De gemeente is al sinds 2018 bezig om nieuw afvalbeleid op papier en in uitvoering te krijgen. De aanvankelijke doelstelling om in 2020 tot ongeveer 200 kg restafval per inwoner per jaar te komen is dan wel gehaald, maar de landelijke doelstelling was 100 kg restafval per inwoner per jaar. Uiteindelijk moet dat in 2050 nul zijn, dan moet het afvalsysteem volledig circulair zijn. Er ligt dus een enorme uitdaging die op de meest efficiënte manier tegen een goede kostprijs vorm gegeven moet worden. De gemeenteraad heeft in 2019 een zestal scenario’s besproken en besloten dat er een raadpleging moest komen, waarvan de uitslag richtinggevend zou zijn voor een nieuw te bepalen afvalbeleid. Dus is de vraag welk scenario het beste past bij de wensen van de inwoners.

Opzet van de enquête

Het college heeft de AfvalSpiegel opdracht gegeven een enquête te houden onder de inwoners van Lansingerland. Op 14 oktober jl. werd het rapport met resultaten en aanbevelingen uitgebracht. Er werd in september jl. een representatieve steekproef onder 2.600 inwoners gehouden die een papieren enquête met vragen en stellingen kregen, verdeeld over de helft wonend in laagbouw en de andere helft in hoogbouw. De respons was respectievelijk 35 en 24%. Alle overige inwoners werd gevraagd de enquête online in te vullen. Van de 24.328 huishoudens heeft uiteindelijk 21% de enquête ingevuld. Wat betreft de laagbouwwoningen was 43% van de bewoners tussen de 45 en de 64 jaar en van de hoogbouw maar liefst 67% boven de 65 jaar. De helft van de laagbouwbewoners betreft een meerpersoonshuishouden. In de hoogbouw bestaan de huishoudens voor 44% uit één persoon en 50% uit twee personen. Het scheiden van GFT is voor de hoogbouw vaak niet mogelijk. Daar komt het GFT afval met het restafval in een verzamelcontainer.

De resultaten

Inwoners geven als belangrijkste reden om het afval te scheiden op dat dit beter is voor het milieu en in mindere mate dat men dit doet vanwege lagere kosten. Men dénkt dat het goed scheiden van afval het restvolume omlaag brengt. Hoewel men vindt dat scheiden niet moeilijk is, blijkt uit de praktijk dat inwoners het tóch niet goed genoeg doen, waardoor (kostbare) nascheiding nodig is. Er zit namelijk (te) veel GFT in restafval. Ook in PMD zakken zitten materialen die daar niet in thuis horen, gemiddeld 15%. Als die verontreiniging te groot is, is verdere verwerking van PMD onmogelijk en vindt alsnog tegen meerkosten verbranding van de hele partij afval plaats. Dat komt ook omdat nascheiden van restafval bij het ACR niet mogelijk is.
Desgevraagd antwoordt 37% van de responders dat machines PMD vast beter kunnen nascheiden, denkt 27% echter dat dit niet zo is en heeft 36% daar geen mening over. De meeste inwoners hebben een voorkeur voor het verzamelen van PMD in de gele plastic zak (43%) en 32% wil daar liever een extra container voor. Er zijn wel zorgen over verloedering van het straatbeeld door de plastic zakken.

De vervuiler betaalt

Maar liefst 54% van de geënquêteerden geeft aan dat er dan maar betaald moet worden voor de hoeveelheid restafval, dus ‘de vervuiler betaalt’. Dat betalingssysteem zou echter bijplaatsing bij ondergrondse containers en dumpingen in de natuur weer in de hand kunnen werken, waardoor meer handhaving nodig is, en dat kost weer extra geld. Op basis van de resultaten van de enquête adviseren de onderzoekers over te stappen op Diftar, het systeem waarbij de vervuiler dus voor restafval betaalt. De huidige containers zijn daartoe al met de nodige chips uitgerust en dat geldt ook voor de ondergrondse containers waarvan met behulp van pasjes gebruik gemaakt kan worden. Omdat de ons omringende gemeenten al over zijn gegaan op Diftar of dat op korte termijn zullen gaan doen, bestaat de kans op dumping in onze regio als wij niet op datzelfde systeem zouden overstappen. Diftar in combinatie met ‘omgekeerd inzamelen’ (zelf je restafval naar de dichtstbijzijnde ondergrondse container voor restafval brengen) is op den duur het goedkoopst. Dat gaat dan ten koste van ‘service aan huis’. Wel is voor ondergrondse containers een forse eenmalige investering nodig.

Lange weg naar volledig circulair

De onderzoekers van AfvalSpiegel geven aan dat het op dit moment contractueel onmogelijk is voor nascheiding te kiezen (het contract met AVR loopt tot 2025), maar denken dat het wel verstandig is die optie voor de toekomst open te houden. Toch is dat niet de ultieme oplossing om de hoeveelheid restafval onder de 100 kg per inwoner per jaar te brengen.
De invoering van Diftar heeft als consequentie dat in de hoogbouw GFT ook (beter) gescheiden moet worden en dat de ophaalfrequentie voor restcontainers omlaag zou kunnen.