dinsdag 22 oktober 2019 | week 43
Home » Politiek » Carrière maken door te stapelen (3)
 Architect Wim van Es. Foto: Freek J. Zijlstra.

Carrière maken door te stapelen (3)

In aanloop naar de Week van de Opvoeding

Carrière maken door te stapelen (3)

Lansingerland – Twee weken geleden publiceerden we een interview met een vader en vorige week met een moeder over de opvoeding van hun kind. Moeten hun kinderen carrière maken was de laatste vraag. Vandaag leest u het verhaal van architect Wim van Es die volgend jaar de pensioengerechtigde leeftijd hoopt te bereiken. Samen kijken we terug op zijn carrière die begon door vier opleidingsniveaus te stapelen. Wat heeft het hem gebracht en wat is zijn advies aan de ouders van nu?

Freek J. Zijlstra

Moeten kinderen van hun ouders carrièremakers worden? Wij vroegen het vader Lennert Pannekoek. “Ik wil vooral dat ze gelukkig zijn, de juiste keuzes durven maken en zich ontwikkelen tot sterke persoonlijkheden. Dat ze een voorbeeld zijn voor anderen, iemand waar je op kunt bouwen en die je kunt vertrouwen. Als je iets wilt, moet je daar soms heel lang je best voor doen. Dat vraagt inzet en doorzettingsvermogen.”
En we vroegen het aan Gertine van Ingen. “Ze mogen zelf kiezen wie ze willen zijn. Wij geven hen als ouders voldoende bagage mee. Gebruik je talenten, ontwikkel je zodat je kunt doen waar je goed in bent en waar je gelukkig van wordt, deel het leven met anderen en leef vanuit dankbaarheid.”
Als je aan leraren van groep 8 van de basisschool vraagt naar de schoolkeuze gesprekken met ouders blijkt dat er soms verschil van inzicht is over het niveau van instromen bij het voortgezet onderwijs. Ouders vinden dan echt dat hun kind veel meer aankan dan op basis van de cito-eindtoets en het advies van de leraar voor mogelijk wordt gehouden. Zou zo’n kind dan niet beter rustig aan de slag kunnen gaan en gaandeweg ontdekken of er meer in zit?

Studies stapelen

Een schoolvoorbeeld van een ‘stapelaar’ is architect Wim van Es, de ontwerper van twee appartementencomplexen aan de Gemeentewerf in Berkel en het fraaie complex op de plaats van het oude gemeentehuis in Bergschenhoek. Daarover kunt u in de Woonbijlage van deze editie lezen.
Wim van Es (66) haalde na de lagere school eerst het LTS-diploma (Lagere technische School) in Zwijndrecht en vervolgde zijn praktische opleiding aan het Middelbaar Technisch Onderwijs in Dordrecht. Vervolgens ging hij naar het Hoger Technisch Instituut in Amsterdam waar hij bouwkunde studeerde om in Rotterdam aan de Academie van Bouwkunst in 1987 af te studeren. Hij liet zich in 1989 in het Architectenregister inschrijven. Hij was toen 36 jaar.

Waarom ging je naar de LTS?

Wim: “Mijn vader was machinebankwerker en mijn moeder zorgde thuis voor haar vijf zoons. Het was gebruikelijk in de familie dat je een vak leerde en dan ging werken. Zo kwamen vier zoons in de bouw terecht en mijn tweelingbroer in de metaalbewerking. In de 5e klas van de lagere school kwam ik in de opleidingsklas terecht, waardoor je lerend voorbereid werd op de mulo. Het leren stokte echter in klas 6, dus ben ik naar de technische school gegaan om een vak te leren. Ik wíst gewoon dat ik timmerman wilde worden. Toen ik vijftien was, op mijn verjaardag, ging ik als leerling-gezel scheepstimmerman werken. Ik merkte na een tijd dat ik meer wilde en ging naar de avondschool van het middelbaar technisch onderwijs, samen met mijn vriend bij wiens vader ik in het bedrijf werkte. Mijn ouders deden van alles gedaan om te helpen, maar hebben me niet gepusht. Ik had blijkbaar een ambitie die ik niet kan verklaren, ik wilde het zélf.”

Je kreeg de smaak van het leren te pakken?

“Ja, ik wilde wel bouwtechnisch teren tekenen en had meer met cijfers dan met taal. Toen ik merkte dat het me goed af ging, ben ik naar het HTI in Amsterdam gegaan. Al die tijd werkte ik fulltime en studeerde ik in de avonduren en weekenden. De Academie Bouwkunst is een combinatie van werken en leren; ik volgde op vrijdag, de zaterdag en ’s avonds lessen. Uiteindelijk kreeg ik een gelijkwaardig architectendiploma als wanneer ik naar de Technische Universiteit was gegaan.”

Wanneer wist je dat je architect wilde worden?

“Ik kwam na het MTO bij een architectenbureau als jongste bediende te werken. Eerst om allerlei klusjes te doen, maar toen ik leerling tekenaar werd, kreeg ik de bouwkunde echt in mijn vingers! Als je het niveau van een hts-er hebt, krijg je ook zelf de verantwoordelijkheid over een project. Toen ik bij Piet Blom kwam werken – hij is de architect die de kubuswoningen in Helmond en Rotterdam heeft ontworpen, waaraan ik mee heb gewerkt – merkte ik dat ik door zijn aanpak gestimuleerd werd om me nog verder te ontwikkelen. We werkten één keer per twee weken bij hem thuis in zijn verbouwde kerk in Monnikendam. Dat heeft me zeker ook geïnspireerd. Nadat ik samen met een studiemaat mijn eigen architectenbureau begon, moest ik ook acquireren en kwam er een tijd dat ik leerde dat erbij te doen. Dan komt er een tijd dat je merkt dat je best zelf opdrachten binnen kunt halen. Toen ik later bij Zavrel Architecten werkte en hij geen opvolger kon vinden, heb ik naast de aandelen die ik al bezat de resterende gekocht en het bureau overgenomen. In 2009 kreeg het architectenbureau mijn eigen naam.”

Zou je het weer zo doen?

“Ik word nog altijd blij van de reuk van hout. Ik moet materialen zien, voelen en ruiken! Ik had vaak het gevoel dat ik de tweede persoon was en toen ik zélf projecten mocht doen gaf dat de ultieme voldoening. Het was absoluut niet vervelend om deze weg te volgen. Ik heb bij elke stap alle steun van mijn vrouw Annet gehad. Tegen onze kinderen heb ik wel gezegd ‘doe het als het kan in één keer’. Dochter Marije is naar de TU gegaan en werkt nu bij me, evenals de jongste zoon Anton, die intern opgeleid wordt. Zoon Jan is naar het HBO gegaan en volgt zijn eigen weg.”

Wat zeg je terugkijkend tegen ouders en kinderen van nu?

“Durf voor techniek te kiezen. Technische opleidingen zijn met een revival bezig. We hebben in de nabije toekomst techneuten nodig, van alle niveaus. Zet echter niet hoger in dan je kind op dat moment aankan! Het komt vanzelf als hij of zij er aan toe is. En tegen de kinderen wil ik zeggen: bedenk bij jezelf ‘wat wil ik?’, ‘wat kan ik?’ Kies je eigen tempo en overvraag jezelf niet!”
Wim van Es was betrokken bij woningbouwprojecten in de stadsvernieuwing, utiliteitsbouwprojecten (kantoren o.a. in Bergschenhoek), de bouw van scholen, herbestemmingsprojecten en een paar bijzondere projecten in het buitenland (Parijs en Accra).

Tijdens de Week van de Opvoeding kunt u doorpraten over de pubertijd van uw kind en welke verwachtingen u als ouder heeft. Zie het bijgeplaatste informatieblokje. Lees ook het infoblokje over de postercampagne Team Jeugd.

Check Also

Cultuurhuis Blok B wordt plek van rust èn reuring

Berkel en Rodenrijs - We schreven de afgelopen maanden een zestal keren uitgebreid over de voorgenomen plannen van het college van b. en w. om een cultuurhuis in nieuwbouw Berkel Centrum West te realiseren. Er lag een raamplan, er kwamen insprekers met positieve reacties en er waren ondernemers die hun pijnpunten benoemden. Dat gaf veel beroering. Over enkele weken komt het college met een verdere uitwerking van de financiële varianten en een risicoanalyse. Wij spraken intussen met enthousiaste woordvoerders van ketenpartner Bibliotheek Oostland.

Geef een reactie