dinsdag 22 oktober 2019 | week 43
Home » Algemeen » Hugo Troost noemt Koreaoorlog ‘de vergeten oorlog’, maar het was wel een avontuur
 De replica van de Van Galen met de oud-strijders en veteranen A. van Wakeren H. Repping Hugo Troost en bestuurslid Leo Schreuders.

Hugo Troost noemt Koreaoorlog ‘de vergeten oorlog’, maar het was wel een avontuur

Brood met jam en gekleurde hagelslag als hoofdmenu

Hugo Troost noemt Koreaoorlog ‘de vergeten oorlog’, maar het was wel een avontuur

Berkel en Rodenrijs – Nog steeds bestaat er ernstige spanning tussen Noord- en Zuid-Korea. De meningsverschillen vinden hun oorsprong in de jaren vijftig. De Koreaanse Oorlog of Koreaoorlog is een in het westen gebruikte naam voor een tussen 1950 en 1953 uitgevochten oorlog tussen het communistische Noord-Korea en het pro westerse Zuid-Korea. Noord-Korea werd in de oorlog militair ondersteund door de Volksrepubliek China en de Sovjet-Unie. Zuid-Korea werd gesteund door de Verenigde Naties en ontving militaire bijstand van diverse VN-landen, onder leiding van de Verenigde Staten. Berkelaar Hugo Troost werd toen als beroeps marineman op het schip de Van Galen ook hiermee geconfronteerd. Zelf noemt Troost (89) het ‘De vergeten oorlog’.

Rien Kuyvenhoven

Het was niet de binnenkomer die Hugo Troost voor ogen had toen hij voor zes jaar als beroepsmilitair bij de Marine had getekend. Een verblijf in Den Helder en op zee lagen eerder voor de hand. Hij zou timmerman op de Van Galen en Eersteklas duiker worden. Het verliep echter totaal anders.
De Nederlandse regering was in 1950 niet direct gemotiveerd gevolg te geven aan de oproep van de VN-Veiligheidsraad om een bijdrage te leveren aan de strijd in Korea. Minister-president Willem Drees was bang dat een agressieve Amerikaanse reactie zou leiden tot een wereldwijd conflict. Ook was de regering bevreesd dat de oplopende defensie-inspanningen zwaar op de Nederlandse begroting zouden drukken, waardoor de naoorlogse wederopbouw in eigen land in gevaar zou komen.
Een probleem was dat men ook niet de eigen internationale positie al te zeer wilde belasten. Een oplossing vond men in een bijdrage van de Koninklijke Marine en op 3 juli 1950 werd de torpedobootjager Hr. Ms. Evertsen naar de Koreaanse wateren gestuurd. De Evertsen was het eerste van in totaal zes Nederlandse marineschepen die aan het Koreaanse conflict zouden deelnemen in de periode 1950-1955. Onder bevel van de commandant van de Amerikaanse zeestrijdkrachten in het Verre Oosten voerde de Nederlandse marine verschillende taken uit. Zij escorteerden vliegkampschepen, voerden patrouilles uit en ondersteunden grondtroepen met artillerievuur.

Golven

In de periode 1950-1954 werden 4748 Nederlandse militairen afkomstig van de Koninklijke Landmacht, Koninklijke Marine en Korps Mariniers ingezet bij de strijd in Korea, van wie er uiteindelijk toch nog 122 zouden sneuvelden.
Hugo Troost kan het zich allemaal nog goed voor de geest halen. Na vier weken opleiding als duiker werd hij als beroepsmilitair bij de Marine op het schip de Van Galen geplaatst; deze moest de Hr. Ms. Evertsen aflossen.
“Je was jong en zocht het avontuur. Spannend, maar je zat ook wel regelmatig in je rats. Het meest toen we met de tyfoon Ruth te maken kregen. Daar zijn we ook niet zonder kleerscheuren vanaf gekomen. Ons schip met tweehonderdveertig bemanningsleden ging meer dan zestig graden op zijn kant. Zulke hoge golven heb ik nooit meer gezien”, vertelt Troost die voordat hij op missie ging al verkering had met zijn huidige vrouw An met wie hij binnenkort vijfenzestig jaar getrouwd hoopt te zijn.
Het werd voor de inwoner van Berkel een missie naar een voor hem en zijn maten onbekend land. Veertien maanden zou het duren eer hij weer voet op Nederlandse bodem kon zetten. “En vier dagen na thuiskomst, volgde alweer de melding voor een oefening van vier weken. Ik noem die oorlog ‘de vergeten oorlog’, omdat er destijds en nu nog weinig of geen aandacht aan besteed werd. Waren er jongens die sneuvelden dan zag je een klein stukje in de krant. Dat heeft me wel eens boos gemaakt. We komen als oud-militairen ieder jaar nog bijeen in Schaarsbergen. Maar gezien onze leeftijd dunt dat ook uit. Indrukwekkend is altijd nog het dodenappel waar alle namen van omgekomen militaire worden opgelezen.”
Hugo Troost zegt de politieke ontwikkelingen nog steeds te volgen. Er is weinig ten goede veranderd.

Trompetgeschal

Hugo Troost noemt de namen van twee anderen uit Lansingerland die ook in de Koreaoorlog dienden. Koos Drogers uit Bleiswijk en Koos Pannekoek uit Berkel die op de Evertsen gestationeerd was.
“Wij losten de Evertsen af omdat die op een rif was gelopen. Dat deze missie niet goed voorbereid was, blijkt ook wel uit het feit dat de mariniers met zomerkleding deze oorlog in werden gestuurd. Terwijl het op het land soms dertig graden vroor. Ze hebben enorm geleden. Men had dit gewoon niet in de gaten gehad”, haalt Troost er nu zijn schouders over op.
De Berkelaar geeft toe dat deze periode hem wel voor de rest van zijn leven heeft gevormd. “Ik heb veel gezien, ook op de terugreis waar we verschillende havens hebben aangedaan. Dingen waar ik later in mijn leven als uitvoerder in de bouw profijt van heb gehad. Vooral discipline en het waarderen van bijvoorbeeld eten. Want dat was niet veel op de boot. Alles was ingevroren en brood kreeg je met jam en gekleurde hagelslag. Per dag was er één fles zoet water. Je leert dingen anders te zien. In die tijd werd je ook aan je lot overgelaten. Dat ging er wat anders aan toe dan nu. Nu zou je met trompetgeschal worden ingehaald. Daarom noem ik het ook ‘de vergeten oorlog’. Of zoals een vriend van me het het wel eens noemde: “Een borst vol met onderscheidingen en een hoop schuld en zo arm als een kerkrat, want onderweg naar huis kon je in de grote havensteden je soldij makkelijk kwijt”.

Hugo Troost als beginnend beroepsmilitair in het uniform van toen in 1950.

.
.

Check Also

Kerkveiling brengt bijna € 24.000 op

Berkel en Rodenrijs - Een afgeladen Willem Huygensz. was zondag 13 oktober in afwachting van wat de Kerkveiling, met als doel het in stand houden van de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk, deze keer in petto had. Dat was weer heel veel. De veiligmeesters kregen binnen enkele uren zo'n 155 kavels onder de hamer en dat ging ze goed af. Het uiteindelijke resultaat was bijna € 24.000.

Geef een reactie