zondag 17 november 2019 | week 46
Home » Politiek » “Wij willen geen laadpaalparkeerplaats voor de deur!”

“Wij willen geen laadpaalparkeerplaats voor de deur!”

Rob Veldkamp ligt in de clinch met de gemeente

“Wij willen geen laadpaalparkeerplaats voor de deur!”

Lansingerland – Het zal je maar gebeuren. Je komt er toevallig achter dat een achterbuurman een laadpaal voor een elektrische auto heeft aangevraagd, en die komt een straat verder dus, pontificaal voor jóuw deur. Kan dat dan zomaar en wat zijn de spelregels die de gemeente hiervoor hanteert eigenlijk? We verdiepten ons in het dossier dat we aangereikt kregen, zodat u op de hoogte bent wat er allemaal kan gebeuren als laadpalen overal uit de grond worden gestampt. U bent gewaarschuwd.

Freek J. Zijlstra

Rob Veldkamp werd geattendeerd op een bericht in de Staatscourant van 27 maart 2019. Niet echt leesvoer waarvoor je wekelijks eens lekker in je luie stoel gaat zitten. In een bericht van de gemeente Lansingerland wordt gesproken over een verkeersbesluit. Prima, denk je, de gemeente durft maatregelen te nemen die goed zijn voor de mobiliteit. Maar je ziet dan dat het over het aanwijzen van een parkeerplaats gaat, uitsluitend bedoeld voor het opladen van elektrische voertuigen, aan de Zilverschoonsingel 34 te Berkel en Rodenrijs, enkele meters van jouw huis.

Ambtelijke procedures

Het document opent met de wens om de duurzaamheid en het elektrisch rijden te bevorderen en de wetgeving die nodig is om die doelen te bereiken. Door het verkeersbesluit, stelt men, wordt bewerkstelligd dat de door het verkeer veroorzaakte overlast, hinder of schade èn de gevolgen voor het milieu wordt beperkt. Tevens wordt een zuiniger energiegebruik bevorderd. O ja, ís dat zo? In ieder geval een tranen trekkend pleidooi om met elkaar de schouders te zetten onder de o zo noodzakelijke energietransitie, die onvermijdelijk is, toch?
Dan vervolgt het schrijven van de gemeente met het uitleggen van de procedure die gevolgd is bij het aanwijzen van de parkeerplaats voor het elektrisch laden. Er is gekeken naar de aanvragen die de gemeente van bewoners heeft ontvangen. Die aanvragers beschikken niet over de mogelijkheid om op het eigen erf een auto te stallen om elektrisch op te laden. Dan wordt vervolgens gekeken naar een mogelijkheid om op de openbare parkeerplaatsen een gelegenheid aan te wijzen. Dat is in dit geval ook gebeurd. Men kiest een centrale ligging en met een hoge vraag naar elektrisch opladen, zodat de bezettingsgraad hoog is en het onnodig beslag op parkeerruimte beperkt wordt. De parkeerplaats om te laden wordt NIET bij een aanvrager voor de woning gerealiseerd, omdat dit de schijn van een ‘privéoplaadplaats’ kan suggereren. Een andere afweging bij toewijzing van de plaats is de parkeerdruk in de omgeving. Daarin moet ruimte overblijven voor bewoners en hun gasten. Als acceptabele loopafstand van het huis van de aanvrager naar de laadpaal wordt overigens 100 meter gehanteerd (later schrijft de gemeente dat dat ook wel 250 meter kan zijn). Bezwaar tegen het besluit kan binnen zes weken worden ingediend.

Bezwaarschrift

Nou, dat wilde Rob Veldkamp wel doen. Hij kreeg het document ‘Uitvoeringskader Openbaar Laden Lansingerland dd. 13 februari 2017 (14 pagina’s) en de ‘Notitie laadinfrastructuur’ dd. 1 maart 2017 (19 pagina’s). Prachtige artikelen voor een sombere regenachtige dag om te lezen wat de uitgangspunten zijn, hoe het proces van een aanvraag verloopt en wat de weegfactoren zijn bij de besluitvorming. Er is over alles goed nagedacht zou je denken, maar je leest nergens iets over bewonersparticipatie vóór het tot stand komen van dat besluit over nou net die ene parkeerplek. Dat kan pas achteraf door het indienen van een bezwaarschrift, maar dan moet je wel de Staatscourant in de gaten houden…
Waar Veldkamp over viel was het criterium ‘Een laadpaal wordt alleen geplaatst in een omgeving met een parkeerdruk lager dan 90%, om hiermee de parkeeroverlast en daarmee handhavingsverzoeken te voorkomen.’
Rob Veldkamp diende op 23 april jl. zijn bezwaarschrift in. Zijn eerste argument betreft het feit dat tot een loopafstand van 150 meter iedere bewoner in de omgeving in het bezit is van een eigen parkeerplaats naast de woning. Het lijkt Veldkamp onwenselijk om openbare parkeerruimte op te offeren, terwijl iedere autobezitter in de woonomgeving op eigen terrein een laadpaal kan plaatsen.
Ten tweede verwacht Veldkamp wel degelijk parkeeroverlast, omdat de parkeerdruk de 100% nu al overschrijdt en de gehanteerde 90% cijfers uit een onderzoek van 2012 dateren. Bovendien ziet hij in de wijk betere alternatieven dan de plek die nu door de gemeente is gekozen en die nog dichter bij de aanvrager liggen en geen overlast aan omwonenden geven.

Niet welkom?

Op 23 mei jl. stuurt de gemeente een reactie. Er zijn meer bezwaren binnengekomen en in de brief opent de gemeente met een opsomming van een twintigtal regels dat door elektrisch rijden te stimuleren de duurzaamheid wordt bevorderd. Dáár is Veldkamp natuurlijk helemaal niet op tegen! Wel wil hij antwoorden over het niet gebruiken van eigen terrein, de reële parkeerdruk en de positiebepaling van de beste oplaadplek. Volgens de gemeente is alles echter zorgvuldig afgewogen en blijft het bestreden verkeersbesluit staande. Veldkamp kan niet naar een hoorzitting gaan, maar stuurt op 14 juni jl. wel een samenvatting van zijn eerdere bezwaarschrift. Daarop krijgt hij inzicht in de aanvraaggegevens en de meest recente versie van de parkeernota, 19 pagina’s dd. februari 2014, met meetgegevens uit 2012. Veldkamp is een volhouder en stuurt op 12 juli jl. nog een keer zijn reactie met herhaling van zijn standpunten en de vraag wat er nu verder gaat gebeuren. Dat antwoord laat nog op zich wachten.
Tot hier de stand van zaken in onze participatiesamenleving, een vooral papieren exercitie.
Ik denk dat die oplaadplaats er gewoon komt; dat staat als een paal…. Je vraagt je dan wel af hoe de achterbuurman zich voelt als hij komt opladen. Dat zal wel een afknapper zijn!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
In een apart (groen) blok
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

In mei 2016 kondigde toenmalig wethouder Jeroen Heuvelink aan dat de gemeente het aantal openbare laadpalen dat jaar nog op 20 zou brengen. Volgens de prognoses zou dat aantal in 2020 naar 75 gebracht moeten worden. Een jaar later berekende men al dat het er volgend jaar 219 zouden moeten zijn. Op dit moment ontbreken gegevens hoeveel openbare oplaadpalen in exploitatie zijn.
De Rijksoverheid stimuleert elektrisch rijden en subsidieerde de plaatsing van oplaadpalen tot 2018. Als onderdeel van de Green Deal laadinfrastructuur stelde de Rijksoverheid een bijdrage van € 900,- per oplaadpaal beschikbaar aan medeoverheden (gemeente, provincie of regio) voor het realiseren van laadinfrastructuur. De gemeente legde daar toen nog eens € 900,- bij om de plaatsing van een oplaadpaal te realiseren.
Particulieren die nu in hun tuin een laadpaal willen laten plaatsen, kunnen dat via een all-in pakket door grote aanbieders voor een kleine € 1900,- laten doen. In combinatie met zonnepanelen op het eigen dak wordt het dan lucratief en gedeeltelijk echte ‘groene energie’.

Check Also

CDA organiseert Café Veiligheid

Lansingerland - Op donderdag 21 november organiseert CDA Lansingerland een interactieve informatieavond over veiligheid. Deze informatieavond wordt gehouden in 'Speel!', in gebouw de Snip, Dorpsstraat 7 in Bleiswijk, aanvang 20.00 uur, einde circa 22.00 uur.

Geef een reactie