donderdag 27 juni 2019 | week 26
Home » Heden & Verleden » Piet Florusse: “Het is mooi geweest zo!”
Het diploma dat Piet destijds behaalde.

Piet Florusse: “Het is mooi geweest zo!”

In deze aflevering (198) van Heden & Verleden kijken we met Piet Florusse terug op zijn werkzame leven als landschapsontwerper. Een interessante carrière, zo blijkt uit zijn verhaal.

Wie wil reageren of ideeën heeft voor Heden & Verleden kan contact opnemen met de redactie: tel. 010 – 5118892 (keuze 2) of redactie@de-heraut.nl.

Door John Hofman

Piet Florusse: “Het is mooi geweest zo!”

Berkel en Rodenrijs – Hij woont al weer geruime tijd in Berkel en Rodenrijs. Na zijn universitaire studie aan het Rijksherbarium, een museum met gedroogde planten (nu: Nationaal Herbarium, red.) in Leiden, studeerde Piet Florusse (77) af als plantkundige. Het was in de jaren vijftig/zestig, dat hij ging werken bij Rijk Zwaan in Bergschenhoek. Maar het avontuur trok hem en Piet verkoos het werk als zelfstandig landschapsontwerper boven het in loondienst werken.

Hij werkte onder meer in Berlijn voor de Amerikanen. In die tijd werd ook de Berlijnse muur gebouwd. Lange tijd ging hij op reis door Europa met de beroemde fotograaf Peter Martens, in opdracht van het weekblad Panorama. “Ik maakte dan tekeningen op straat en verkocht ze. Dat moet geweest zijn omstreeks juni 1965. We sliepen in onze auto om kosten te besparen. Eigenlijk begon zijn werkzaam leven als plantkundige in 1977. Hij ontdekte alleen al in Rotterdam zo’n 400 soorten inheemse planten! “Daar heb ik toen nog, samen met Remco Andeweg, een ambtenaar van de gemeente Rotterdam, een boekje over uitgebracht met als titel ‘Vreemde planten in Rotterdam’”, vertelt hij. “Ik werkte op contract voor de gemeente Rotterdam en heb dat tot aan mijn pensioen gedaan. In die jaren heb ik onder meer het Ommoordse Veld aangelegd met orchideeën en een Flora-inventarisatie van Europoort in een rapport verwerkt. In dat waardevolle floristisch gebied heb ik veel zeldzame planten ontdekt.”
Eigenlijk is Piet lange tijd als een soort ‘zwerver’ door Nederland getrokken en altijd met de flora beziggeweest. “Ik heb tijdens mijn studie de hele flora in het Latijns uit het hoofd moeten leren. Zeg je bijvoorbeeld: Paardenbloem, dan noem ik je gelijk de Latijnse naam.” Na zijn pensionering verhuisde hij naar Berkel en Rodenrijs waar hij zijn vrouw leerde kennen. Maar niet alleen haar. Hij kwam ook in contact met Aad van Dijk, de eigenaar van Artihove aan de Hoeksekade in Bergschenhoek die hem vroeg of hij rondleidingen wilde gaan doen op landgoed Artihove. “Ik heb direct ja gezegd en ben daarna gewoon ‘verliefd’ geworden op dat gebied en tegen mijzelf gezegd: ik ga hier nooit meer weg.”

Gestopt

Piet is ook de ontwerper geworden van het huidige eiland op Artihove, nu Artihove Vidaa geheten, waar nu ook een trouwlocatie is en waar zalen te huur zijn. “Maar daar kan ik verder niets mee”, zegt hij nuchter. “Ik deed alleen de rondleidingen en hield de flora bij.” Al het werk daar deed hij vrijwillig. Het was zijn lust en zijn leven. In zijn andere schaarse vrije uren kon je hem zien fietsen langs de Rotte waar hij allerlei ‘onkruid’ verzamelde waarmee hij de huidige heemtuin heeft aangelegd. In samenwerking met de Historische Vereniging realiseerde hij op Artihove tevens een museumhuisje, waarin een aantal voorwerpen te zien zijn, geschonken door de toen zo geheten 3B-gemeenten Berkel, Bergschenhoek en Bleiswijk. Na dit werk zo’n zeven jaar gedaan te hebben, heeft hij in 2018 besloten er vanwege zijn leeftijd mee te stoppen. “Het is zo wel genoeg geweest”, zegt hij wat weemoedig. “Maar het was op mijn lijf geschreven! Zoiets kom ik nooit van mijn leven meer tegen.”

Documentaires

Piet is geen man die stil kan zitten achter de geraniums. Met zijn zwager Tjitse Sinnema heeft hij twee documentaires gemaakt, onder meer de film ‘Langs de Rotte’. De Universiteit in Leiden maakte enkele films over de vele planten die Piet destijds in Rotterdam vond. Uiteraard komt hij er zelf ook in voor. Inmiddels is hij met alle activiteiten gestopt.
“Af en toe ga ik koffie drinken op de zorgboerderij in Oude Leede, waar ik tevens kan genieten van de mooi aangelegde tuin.”

Check Also

De slag om Berkel

In Berkel en Rodenrijs wordt niet veel verteld over de Bevrijdingsdag, zaterdag 5 mei 1945. Maar uit rapporten en verslagen komt wel een duidelijk beeld naar voren van de gebeurtenissen. Jan Rozendaal, de feitelijke commandant van de circa 200 man Binnenlandse Strijdkrachten (in een verslag van een sectiecommandant wordt hij Tito genoemd) had veel moeite met die laatste dag van de oorlog. Zo vreselijk is die dag geweest, dat alles na zelfs zo'n lange tijd nog niet te verwerken is.

Geef een reactie