maandag 22 april 2019 | week 17
Home » Algemeen » Frans Weterings: “Maatschappelijke verankering is belangrijk”

Frans Weterings: “Maatschappelijke verankering is belangrijk”

Frans Weterings: “Maatschappelijke verankering is belangrijk”

Lansingerland – Donderdag 28 februari aanstaande sluit Frans Weterings zijn periode als directeur-bestuurder van 3B Wonen af. Na bijna veertig jaar werkzaam te zijn geweest in de sector van woningcorporaties gaat hij met (vervroegd) pensioen. We hadden een gesprek met hem.

Freek J. Zijlstra

Frans Weterings (64) is opgeleid controller, hij heeft dus een financieel economische achtergrond, en begon zijn werkzame leven als assistent accountant. Toen hij in augustus 2002 bij 3B Wonen begon, werd dat zijn vierde woningcorporatie. Daarvoor was hij als directeur werkzaam in Rijswijk bij Vidomes, een fusiecorporatie van vijf randstedelijke corporaties rondom Den Haag met 18.000 woningen. Als een van de deelnemende corporaties stond Weterings in die periode als financieel portefeuillehouder mede aan de wieg van de ontwikkeling van de sociale woningbouwopgave op de Vinex-locatie Ypenburg.

Wat maakte de overstap naar 3B Wonen aantrekkelijk?

“Het was een overzichtelijke club, er lag een duidelijke opdracht om te groeien en naar schaalvergroting te gaan. Bij mijn komst waren er ongeveer 3.000 woningen in beheer; nu zijn dat er, inclusief het beheer van woningen voor Havensteder, ongeveer 4.500. Er zijn in mijn tijd pakweg 1.500 woningen gebouwd. In die tijd is de onderlinge competitie met en tussen de grote woningcorporaties in Rotterdam sterk verminderd. De gedeelde verantwoordelijkheid om het bestand van sociale huurwoningen in de regio op peil te houden en waar mogelijk uit te breiden wordt nu meer dan in mijn eerste jaren gevoeld.”

Wanneer kun je de functie van directeur van een woningcorporatie goed vervullen?

“Ik vind persoonlijk dat maatschappelijk verankerd zijn de belangrijkste doelstelling van een woningcorporatie is. Je moet iets hebben met de omgeving, je netwerken opgebouwd hebben en wat vooral belangrijk is, je moet het huizenbestand en omgeving waar de woningen staan, kennen. Bij het nemen van belangrijke beslissingen over een bepaald project ga ik altijd ter plaatse kijken. Ik wil er een beeld bij hebben. Ik ben daarom ook blij dat mijn opvolgster, Hanneke Vliet Vlieland, een sterke binding heeft met Lansingerland.”

Wat heeft u vrolijk gemaakt in uw werk?

“Het wederzijds vertrouwen van personeel, de Raad van Toezicht en verschillende externe partijen waar we mee te maken hebben. Dat heb je ook nodig om je werk goed te kunnen doen. De constante bouwstroom tot twee jaar geleden toen De Stander in Bergschenhoek werd voltooid, zelfs tijdens de financiële crisis, heeft me blij gemaakt. Gelukkig zijn we nu weer aan de Notaris Kruytstraat in Bergschenhoek met nieuwbouw begonnen. En er volgen de komende jaren nog vele andere projecten. Vooral de combinatie wonen, zorg en welzijn maakt me gelukkig, zoals in De Stander. Van de circa dertig vastgoedprojecten die ik heb mogen begeleiden springen er enkele uit, namelijk het bouwen van het Hospice in Bergschenhoek, en de gezinsvervangende huizen voor Stichting Sprank, De Handpalm in Rodenrijs en De Rozenhoek in Bergschenhoek. Maar ook het onderbrengen van asielgerechtigden in Hergerborch in Berkel is een mooi project, omdat het hier gaat om het onderdak brengen van mensen, immers het doel van ons handelen, waarbij het stapelen van stenen het middel is. Als het goed is, begint elk project bij de mensen voor wie je het doet.”

Wat was minder plezierig?

“Waar ik verdrietig van word zijn de gedragingen van een aantal collega’s in het land, de ‘ongelukken’ bij grote corporaties, die de geloofwaardigheid van corporatiebestuurders ter discussie stelden. Dat heeft er toe geleid dat het toezicht is verhevigd en de regeldruk met de nieuwe Woningwet uit 2015 voor directies en de algemene bedrijfsvoering ongekend is toegenomen. Ik ben nu circa de helft van mijn tijd met verantwoording bezig. Het ondernemerschap van corporatiebestuurders is op die manier aangetast en het is sinds 2015 veel lastiger projecten, bijvoorbeeld door middel van wat duurdere huurwoningen en/of koopwoningen, dicht te rekenen. In die categorieën mogen corporaties namelijk niet meer ontwikkelen. Ik snap waar het vandaan komt, er is heel veel geld verloren gegaan, maar ik voel me daar minder comfortabel bij. Het is bijvoorbeeld wettelijk vastgelegd dat maar maximaal 10% van de circa 900 vierkante meter van de onderbouw van De Stander aan commerciële partijen mocht worden verhuurd. Ik heb me heel lang zorgen gemaakt of we de ruimten op de begane grond wel vol zouden kunnen krijgen. Dat is ons uiteindelijk met de daar nu actieve sociaal maatschappelijke organisaties wel gelukt en daar ben ik trots op.”

Wat gaat u in de vrijgekomen tijd doen?

“Wij hebben een kleinkind van 1 jaar en daar ben ik één keer per week oppas opa van. Ik beleef het nu allemaal heel anders dan toen ik volop aan het werk was en zelf vader werd. Ik word vanaf 1 maart secretaris van Humanitas Lansingerland en neem binnenkort ook zitting in het bestuur van Hospice Lansingerland. Ik hoop nu meer tijd te kunnen besteden aan wandelen, fietsen en sporten. En verder zie ik wel wat er nog op mijn pad komt. Ik ga in ieder geval niet stil zitten en me beslist niet vervelen!”

Check Also

Gespot!

Gespot! Berkel en Rodenrijs – Deze foto van onze nationale vogel de Grutto is genomen …

Geef een reactie