zondag 26 mei 2019 | week 21
Home » Algemeen » Er wordt nergens zo geleefd als hier
Een beeld van de hal van het hospice. Vrijwilligers werken altijd in teamverband.

Er wordt nergens zo geleefd als hier

Er wordt nergens zo geleefd als hier

Sinds 2011 is Hospice Lansingerland gevestigd aan de Burgemeester van Oostenweg 10 in Bergschenhoek. Een warm (t)huis waar ruim 80 vrijwilligers en professionele verpleging 24 uur per dag, 7 dagen per week klaar staan voor hun gasten. Een plek waar iedereen wel eens iets over gehoord of gelezen heeft. Maar hoe is het om daar als vrijwilliger te werken? En hoe is het als bijvoorbeeld een familielid daar naartoe gaat?

Door Wendy Kerver

Ciska Daniels en Hans Dirkzwager zijn beiden vanaf de start vrijwilliger bij Hospice Lansingerland. Ciska: “Ik ben hiervoor drie jaar vrijwilliger geweest bij een hospice in Zoetermeer. Toen ik de oproep in De Heraut zag heb ik direct gereageerd. Het is fijn om de laatste tijd van iemand zijn leven goed te maken. De familie te ontzorgen zodat die bijvoorbeeld weer partner, moeder of kind kunnen zijn. Het leven wordt hier gevierd. Er is tijd voor een traan, een goed gesprek, een schouder maar er wordt ook gelachen. Voor onze gasten moet het net zo zijn als thuis, hun kamer is ook hun kamer. De gast heeft de regie. Die kan bijvoorbeeld kiezen wat hij of zij wil eten. We hebben een geweldige groep kookvrijwilligers die ervoor zorgen dat er veel ingevroren op voorraad is.”

Meer kostbare tijd

Hans was de eerste man die zich acht jaar geleden aanmeldde voor het vrijwilligerswerk. “Ik had hiervoor wel vrijwilligerswerk gedaan maar dat hield meestal in dat ik bij een vereniging achter de bar stond. Dit is een geheel ander soort vrijwilligerswerk . Mensen verzorgen die terminaal zijn. De sfeer onderling is vanaf het begin goed. We doen het echt met elkaar. Er was een verkeerd beeld van een hospice, vroeger regelde men het allemaal binnen de familie. Dat is nu niet meer nodig. Door het verblijf in een hospice heeft de familie bijvoorbeeld meer tijd voor diegene van wie je afscheid neemt. Je hoeft je niet druk te maken om bijvoorbeeld dat kopje koffie of eten. Dat regelen wij wel voor je. Iedereen is welkom bij ons hospice, ongeacht geloof, afkomst, woonplaats, leeftijd enzovoorts. Wij staan klaar voor iedereen, mits er natuurlijk plek is.”

Mevrouw Swikker was 91 jaar toen zij naar het hospice in Bergschenhoek kwam. “In eerste instantie wilde mijn moeder helemaal niet naar een hospice”, vertelt Diny de Jong. “Ze woonde nog zelfstandig in Zoetermeer. Maar haar gezondheid was niet meer goed, ze had alvleesklierkanker en verzwakte snel. Het werd steeds meer in en uit het ziekenhuis. Wij probeerden er, samen met de wijkverpleging, zoveel mogelijk voor haar te zijn. Maar op den duur zeiden de huisarts en de ambulancebroeders dat het tijd was om te gaan kijken naar een andere oplossing voor mijn moeder.” Mart de Jong: “Via vrienden van ons hadden we goede verhalen gehoord over het Hospice Lansingerland. We hebben nog gekeken naar het hospice in Zoetermeer maar daar was geen plek voor haar. We belden op woensdag naar Bergschenhoek en op donderdag konden we al terecht. Een enorme geruststelling.”
Diny: “Vanaf het eerste moment voelde mijn moeder zich thuis en welkom. Het was perfect. We hadden niet meer de zorg of ze wel voldoende at, of ze wel veilig in en uit haar bed of stoel kon stappen. Je voelt vanaf het begin zoveel liefde en zorg, voor haar maar ook voor ons.”

Hans kan zich mevrouw Swikker ook nog goed herinneren. “Een dame die er echt van genoot om in de erker van haar kamer naar buiten te kijken. Te genieten van de kleine dingen. Zoals de vogeltjes die op het voer afkwamen of de bloemen en planten op het terras.”

Zelf de regie

“Mijn moeder had ook een goede band met dokter Bart”, vertelt Diny. “De dokter gaf haar rust, besprak alle mogelijkheden met haar. Dan zat hij op de rollator van mijn moeder naast haar bed. Dat vond ze fijn. Ik voel mijn eigen lijf zei ze altijd. Hierdoor heeft ze tot aan het eind zelf de regie gehad. Dat vond ze heel belangrijk.
In de tijd dat ze in het hospice verbleef zijn we ook nog een dag op pad geweest met de Ambulance wens. Een onvergetelijke dag waar we nog met veel plezier op terug kijken. Hiervan had ik een fotoboek gemaakt wat bij mijn moeder op de kamer lag. Iedere vrijwilliger die bij haar kwam heeft dit boek gezien. Er was zoveel aandacht en tijd voor haar. Haar laatste maanden zijn echt top geweest!”
Er heerst een groot familiegevoel binnen het hospice. Er aandacht voor iedereen. Wij hebben gekscherend al gezegd dat we onze kamer al hebben gereserveerd als de tijd daar is.”

Wilt u meer informatie over Hospice Lansingerland? Kijkt u dan op hospicelansingerland.nl.

Check Also

Website stimuleert scholen hun schoolplein te vergroenen

Afgelopen week is de website www.groenblauweschoolpleinen.nl gelanceerd. Basisscholen kunnen hier tips en inspiratie vinden voor meer water en groen op hun schoolplein. De site biedt voorbeelden en ervaringen van andere basisscholen die een groenblauw plein hebben gerealiseerd, opties voor financiële steun en lespakketten voor buitenlessen.

Geef een reactie