vrijdag 19 oktober 2018 | week 42
Home » Lezersschrijven » Herfst in de polder

Herfst in de polder

Het is een mooie nazomer geworden, grote groepen spreeuwen zijn de voorboden van de naderende herfst. Ik hoor het zacht murmelende geluid in de boomtoppen aan de overkant van de straat. Ze lijken het hier weer naar de zin te hebben. Op de nokken van de huizen zitten er velen op een rijtje. Maar als er dan wat gebeurt vliegen de spreeuwen allemaal op en zwermen uit richting de polder. De koeien lopen nog buiten, tevreden grazend van het malse gras. De zomer, die ongekend warm was, ligt achter ons. Herinneringen aan een prachtige blauwe lucht elke dag weer, zodat de zon heel wat uurtjes heeft geschenen. De liefhebbers van een warme zomer zijn aan hun trekken gekomen. De kastanjes vielen al vroeg uit de bomen en ook hele zwermen buxusmotten waren te zien bij een wandeling in de schemering. Mooi zijn ze wel met hun zwarte randje en witte lijfje. Langs de waterkant van de sloten staan sigaren, ofwel de grote lisdodde. De planten krijgen de ruimte om te groeien, want er wordt maar een enkele keer gemaaid.
Ik geniet er extra van want binnenkort verlaten wij de polder. Een bos en heide omgeving is waar wij gaan wonen. De polder, waar ik ben opgegroeid laat ik achter me. Met al de herinneringen aan mijn jeugd, toen mijn vader z’n boerderij had aan de Noordeindseweg. Vol enthousiasme verzorgde hij er z’n vee. Ik ben de oudste van zeven en als het tijd was om het gras te maaien, deed m’n moeder de in een krant gewikkelde thermoskan met koffie in een tas, die ik dan weg mocht brengen naar het weiland. Met als lekkernij een Maria kaakje erbij en zo zaten we even aan de waterkant. Het geeft me nog steeds een warm gevoel als ik eraan terug denk. Op zomerse dagen wandelden we naar de landscheiding. Vaak met familie die het ook prachtig vonden om in de polder te wandelen. En als we dan naar de wolken keken, zagen we er mooie figuren in. Tijden veranderen en de in de polder, zijn kassen gebouwd en is er de hoge snelheidslijn gekomen. Over de landscheiding loopt een fietspad en een busbaan. De weidevogels gaan naar andere gedeelten van de polder waar volop gelegenheid is om te broeden. Tijden veranderen, maar herinneringen blijven.

Margreet Smit-van der Burg
Berkel en Rodenrijs

Check Also

Het visitekaartje van Lansingerland? Bijna wekelijks worden de lezers van het vlot te lezen en …

Geef een reactie