dinsdag 14 augustus 2018 | week 33
Home » Heden & Verleden » Spelen
Edwin en zijn vader (ca. 1967).

Spelen

In deze aflevering (154) van Heden & Verleden deel 2 van een serie over de Wethouder Schipperstraat in Berkel en Rodenrijs. De woningen in deze straat zullen worden gesloopt en na een oproep in deze krant aan (oud-)bewoners heeft een aantal van hen gereageerd.
Wie wil reageren of ideeën heeft voor Heden & Verleden kan contact opnemen met de redactie: tel. 010 – 5118892 (keuze 2) of redactie@de-heraut.nl.

Ode aan de Wethouder Schipperstraat

Wat heb ik jarenlang met veel plezier gewoond in de Wethouder Schipperstraat op nummer 21. Ik hoorde onlangs dat de huizen gesloopt zouden worden voor nieuwbouw. Ik reed er dan ook laatst doorheen met mijn vriendin en zag wat dichtgetimmerde deuren en heel wat lege huizen. Een armoedige aanblik, de Wethouder Schipperstraat verdient meer!
Daarbij moest ik direct denken aan alle herinneringen die de straat uitademt. Mijn ouders trokken er al vroeg in rond 1958. Samen met de buren in het rijtje, familie De Jong, familie Stavorinus en familie Boer. De buurvrouwen gingen op maandagochtend regelmatig even bij elkaar op de koffie om even het weekend door te spreken. Ze stonden voor elkaar klaar als er iets was en hielpen waar nodig. Er stonden geen schuttingen tussen de tuintjes, maar kleine hekjes zodat er altijd wel even contact was. De was hing te wapperen aan de waslijn en wij werden gewassen in de teil in de tuin. Voetballen deden we in de poort achter het huis, soms kregen we op ons kop van buurman Bazuin als er weer eens een bal in zijn tuin was verdwenen. Donderse jongens, als die bal nog eens hier komt steek ik hem lek. Uiteraard gebeurde dat nooit. Na het voetballen stond er vaak een kop thee met een Milkyway klaar bij mijn moeder. Wat een heerlijk onbezorgde tijd was dat. Fietsen op je achterwiel met je eigenhandig gemaakte doortrapper door de straat, voor het eerst je rolschaatsen uitproberen voor het huis. De rolschaatsen verdwenen uiteindelijk onder een plank zodat je een skateboard had. Heerlijk om terug te denken aan die tijd.
Toen ik eenmaal verhuisd was, kwam ik nog steeds met veel plezier bij mijn ouders, het voelde altijd als thuiskomen. Zo herinner ik me ook de 80ste verjaardag van mijn vader dat hij door de jongens van het vissen opgehaald werd met een bokkenkar. Mijn vader heeft er uiteindelijk zo’n 50 jaar gewoond. Mooie herinneringen.
Good old Wethouder Schipperstraat, het ga je goed !

Edwin van den Berg

Herinneringen

In september 2017 zijn wij – drie zussen De Jong – door onze Wethouder Schipperstraat gelopen om te ervaren waar wij met onze vader en moeder hebben gewoond. Ons pa was met zijn gezin één van de eerste nieuwe bewoners van de Wethouder Schipperstraat 23. Het huis staat nu leeg dus we voelden ons niet betrapt bij het naar binnen kijken. Jee, wat is het huisje klein! In de tuin liggen alleen nog maar tegels. Vroeger lag er grind en stonden er veel bloemen, want daar hield ons moeder erg van.
Herinneringen borrelen op. Met de buren de familie Van den Berg hadden wij goed contact. Tante Riet en oom Aad en natuurlijk hun zoon Edwin. Mijn buurjongen, maar ook schoolmaatje en vriend. Naast de familie Van den Berg woonde de familie Bazuin, ome Jan Bazuin (die geen oom was van ons) parkeerde altijd zijn auto in de brandgang. Een speciale plek omdat hij invalide was. En aan de andere kant van ons blok woonde de families Stavorinus en Boer. We hebben veel buiten gespeeld in onze straatje. Met de buurtkinderen verstoppertje doen, bokkie springen, stoepranden (oeps, wel eens een bal bij de buurvrouw binnen gestuiterd en tja… dan was het even schrikken) en natuurlijk ook witte besjes of pijltjes schieten door middel van een plastic buis in de openstaande badkamerramen. En belletje trekken. In de brandgang achter ons huis werd heel wat gevoetbald.
Ook waren er verdrietige gebeurtenissen. Mij staat nog heel erg bij dat Leo de Groot (de overbuurjongen) door een ongeluk overleed. Als klein meisje vertelde mijn moeder wat er was gebeurd. In het Rodenrijs onder de brug bij de trein was hij geschept door een vrachtauto. Wij speelden altijd met Pijltje (Paul), de broer van Leo. Hij zal zijn broer zeker heel erg missen, gek als kind heb je het daar dan niet zo over, terwijl het toch veel impact heeft.
Toen ik 16 was zijn we verhuisd en houden mijn herinneringen aan de straat op.
Als kind ervaar je een omgeving heel anders, als ik nu door de straat loopt denk ik… waar zijn de bomen, de struiken en het gras. Er is weinig groen in de straat. Ben benieuwd hoe het gaat worden… de herinnering blijft.

Marjan Koert-de Jong

Vaarwel Wethouder

Aan het einde van de middag viel het licht over de eettafel.
De herfst bracht dansende muggen in de poort.
IJsbloemen op de ramen.
Spelen boven het kolenhok.
De bramen in de tuin.
Onze fijne buren (van de broers van Westreenen tot Van den Berg).
De ommetjes om snoepjes te scoren.
In het schijnsel van de lantarenpalen de dwarrelde sneeuwvlokken.
Op een zwoele zomeravond in slaap vallen met het gezang van de merel.
Je hoofd buiten het dakraam steken om naar de kerktorens te kijken.
Bij een hoosbui de kelder leeg scheppen met het hele gezin.

De Wethouder Schipperstraat was in mijn tijd (geboren in 1968, vertrokken in 1988) al in bouwvallige staat, vochtig en gehorig. De helft van de straat had geen voortuintje.
De bouwer van deze straat (ik denk niet dat er een architect bij betrokken was) zal niet omhangen zijn met een lauwerkrans.
Het kon ons niet schelen, want we leefden in mijn beleving in het hof van Eden.

De piramides zullen ooit als gemalen nootmuskaat ter aarde liggen. Jan Wolkers.

Peter Boer

Ook ik heb met mijn gezin in de Wethouder Schipperstraat gewoond, op nummer 23, van 1 december 1981 tot 1 augustus 2017 (bijna 36 jaar, na mijn scheiding in 2009 een aantal jaren alleen met onze drie kinderen Edwin, Jeroen en Sander Koster). We hadden het er enorm naar onze zin. De kinderen konden vrij spelen en waren ook vaak te vinden in het Huygensplantsoen waar ze voetbalden en konden vissen. Ik heb mooie herinneringen aan Piet en Wil Boer. Piet bakte met oudjaar altijd oliebollen in de schuur en met Wil zwom ik de Vierdaagse. Jeroen was veel te vinden bij Riet en Aad van den Berg. Nu de huizen worden afgebroken woon ik met veel plezier samen met Peter in een mooi appartement aan de Oudelandselaan met een mooi uitzicht.

Klazien van der Spek-Woutersen

Check Also

Gouden feest voor LTC Triomf

De vlaggen gaan zaterdag 9 juni in top langs de tennisbanen van LTC Triomf op sportpark Sporthoek te Bergschenhoek. De vereniging viert die dag samen met leden, vrienden en bekenden het 50-jarig bestaan.